 |
|
|
|
|
|
|
 |
|
|
|
|
||
|
||||||
 |
 |
 |
|
|||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
||
|
||||||
|
|
|
|
|||
خبرگزاري دانشجويان ايران - تهران
سرويس سياسي
مديرمسوول روزنامهي انتخاب مطبوعات را از عوامل تاثيرگذار در جلوگيري از تصدي دولت نسبت به حريم خصوصي آحاد ملت دانست.
طه هاشمي در گفتوگو با خبرگزاري دانشجويان ايران(ايسنا)، به جايگاه مطبوعات در نظام اطلاعرساني جوامع مدرن و پيشرفته به عنوان يكي از مهمترين ابزار دفاع از حقوق مردم و مركز به چالش كشيدن نظام و وادار كردن دستگاهها به پاسخگويي اشاره كرد و با بيان اين كه در جوامع پيشرفته مطبوعات در دو سطح تعريف شده است؛ افزود: يك دسته از مطبوعات كه ارگان كانونها و تشكلهاي سياسي و احزاب ميباشند مجموعهي مطالب و محتواي خود را از دريچهي مانيفست آن حزب و تشكل سياسي مطرح ميكنند و مخاطب هم تنها با اين انگيزه كه از ديدگاهها و مواضع آن حزب و تشكل خاص سياسي مطلع شود روزنامه را تهيه ميكنند.
وي از مطبوعات مستقل و آزاد از گرايشات سياسي به عنوان سطح گستردهتر مطبوعات نام برد و افزود: روزنامههايي كه در اين سطح قرار دارند ماموريت خود را متفاوت از روزنامههاي دسته اول كه تنها وظيفهي دفاع از حقوق احزاب و سمپاتهاي حزب متبوع خود را به عهده دارد و صرفا گروهي خاص از جامعه را پوشش ميدهد عمل ميكنند. بدين معني كه اين روزنامهها به صورت عام وظيفهي كلي دفاع از حقوق عمومي و اطلاعرساني در لايههاي مختلف اجتماعي را مدنظر دارند.
وي پرسشگري و طرح مطالبات و نيازهاي مخاطبين را نقطهي اشتراك اين دو گروه از رسانهها دانست و يادآور شد: در كشورهاي پيشرفته حتي آنجا كه ارگان حزب حاكم بايد دفاع مطلق از عملكرد حزب خود را در دستور كار قرار دهند از اين وظيفهي مهم غافل نميماند اما متاسفانه در كشور ما اصولا تولد مطبوعات با تغيير زماني قابل تاملي نسبت به غرب صورت گرفت و تفاوت فاحشي كه از ابتدا در شكلگيري مطبوعات در ايران نسبت به همنوعان خود در غرب داشت اين بود كه مطبوعات صرفا با نگاه توجيهگري براي عملكرد مسوولان و طبقهي حاكم متولد شدند.
هاشمي با بيان اين كه حدود بيش از 160 سال از عمر روزنامه در ايران ميگذرد و سطح روزنامه همواره تا سطح روابط عمومي ارگانها، نهادها و وزارتخانههاي حاكم پايين آورده شده است، افزود: اين نگاه متاسفانه باور جايگاه حقيقي روزنامه را از خود روزنامه و ارباب جرايد گرفت و در فرهنگ عموم و بهويژه لايههاي اجتماعي كه به خواندن روزنامه رقبت نشان ميدادند اين وضعيت جا افتاد كه روزنامه بايد توجيهكننده عملكردها باشد. خواه اين عملكردها مثبت و موفق باشد و خواه ناكارآمد. با توجه به اين، چالشها رماني بروز ميكند كه توقعات به سمت توجيه عملكردهاي ضعيف ميرود.
مديرمسوول روزنامهي انتخاب با اظهار تاسف از اينكه جسارت پرسشگري از ابتدا در روزنامهها وجود نداشت و هم اكنون نيز وجود ندارد، خاطرنشان كرد: بهغير از دورههاي كوتاه و ناپايدار در تاريخ روزنامهنگاري ايران كه جامعه مطبوعات سعي داشته خود را به جايگاه حقيقي نزديك كند، متاسفانه هيچگاه مطبوعات نتونستند طبقهي مسوول را به چالش بكشانند و متاسفانه برخي عوامل پنهان و آشكار جلوي حركت به اين سمت را سد كرده است.
وي درباره تلقي از مطبوعات در ايران از سوي مسوولان گفت: اصولا در ايران تحمل انتقاد، سوال و پرسشگري در ميان مسوولان كم بوده است و اين امر اختصاص به يك جناح خاص سياسي ندارد.
هاشمي با بيان اين كه مطبوعات براي رسيدن به نقش واقعي خود در سال پاسخگويي بايد در سه سطح فعاليت كنند، افزود: براي
جامه عمل پوشاندن به پيام نوروزي مقام معظم رهبري مبني بر پاسخگو بودن مسوولان بايد اين تحمل و ظرفيت در ميان طبقه حاكم و مسوولان در سه قوهي اصلي نظام و پس از آن در نهادهاي وابسته به حاكميت به وجود آيد و در كل كشور پذيرفته شود كه مطبوعات در همه حال و در هر صورت بله قربانگو نبايد باشد. همچنين بايد اين مساله در جامعه پذيرفته شود كه اگر مسوولان اشتباه كنند جايگاههايي نظير مطبوعات پرسشگر بايد باشند كه بدون هيچ دغدغه از حقوق مردم در مقابل اشتباهات و انحرافات دفاع ميكنند.
هاشمي با تاكيد بر اينكه محافظهكاري، خودسانسوري و دغدغهي از دست دادن مزايا و سوبسيد بايد از ميان مطبوعات رخت بربندد در پايان ابراز عقيده كرد: اگر مخاطبين مطبوعات كه نزديك دو قرن مطبوعات را توجيهگر عملكرد مسوولان مشاهده ميكنند بر اين باور برسند كه مطبوعات به عنوان حلقهي وصل ميان آنها و حاكميت ميتواند از حقوق آنها دفاع و اشتباهات را اصلاح كنند، قطعا تيراژ روزنامهها افزايش يافته و روزنامهها به جايگاه حقيقي خود ميرسد.
