تلویزیون رسانه ملی یا بنگاه تجاری؟، سمیه بنی هاشمی، خبرگزاری سینا

تلویزیون به عنوان رسانه ای ملی رسالت عمده ای را در جهت بالا بردن سطح فرهنگ و هنر جامعه دارد اما گاهی اوقات به این رسالت آن طور که باید توجه نمی شود. چرا که وجود برخی از محدودیت ها در این زمینه باعث می شود تا این رسانه به عنوان واسطه ای برای فعالیت بخش های مختلف اقتصادی در نظر گرفته شود در مقابل به زعم عده ای چنین شرایطی باعث رشد و اعتلای هر چه بیشتر فرهنگ جامعه خواهد بود. در این باره با چند تن از تهیه کنندگان و کارگردانان به گفت و گو نشسته ایم.
اسماعیل عفیفه(تهیه کننده) در ابتدا با بیان این مطلب که تبلیغات مستقیم از سوی مجموعه های مختلف تلویزیونی اهانت بزرگی به شعور مخاطبان است، گفت: برخی از مجموعه های تلویزیونی که با مشارکت سازمان های خصوصی و یا دولتی تهیه می شوند در ازای گرفتن مبالغی زیاد به شکلی غیر مستقیم به تبلیغ کالاهای مورد نظر می پردازند، البته در این میان اگر استانداردی موجود نباشد، به شکلی مستقیم تبلیغ می کنند. به عقیده من چنین مساله ای نباید در چنین رسانه ای مطرح باشد چرا که داستان و عناصر دراماتیکی مجموعه مورد نظر قربانی یک سری تبلیغات می شوند.
وی با اشاره به این نکته که در کشور ما قاعده افراط و تفریط وجود دارد در خصوص به وجود آمدن چنین مساله ای یاد آور شد: طی چند سال گذشته در تلویزیون شاهد هیچ گونه تبلیغی نبودیم. چرا که در آن دوران تبلیغات نشان دهنده جهان سرمایه داری بود؛ اما پس از آن شاهد تبلیغاتی مستقیم و غیر مستقیم در میان مجموعه های تلویزیونی هستیم. به اعتقاد من کمبود مسائل مالی چنین پدیده ای را به وجود آورده است. در مجموع تلویزیون به عنوان رسانه ای دولتی نباید به پخش تبلیغاتی مستقیم بپردازد. بلکه چنین تبلیغاتی باید از سوی رسانه هایی خصوصی انجام شود.
حسن بشکوفه نیز بر این باور است که پخش این گونه تبلیغات سوء استفاده از تلویزیون است زیرا باعث زیر سئوال رفتن این رسانه ملی می شود.
این تهیه کننده با اشاره به این نکته که تبلیغات مستقیم صرفا محدود به برخی از مجموعه های تلویزیونی شده گفت: به عنوان یک تهیه کننده نمی دانم که سیاست سازمان در این خصوص بر چه اساسی است. چرا که تنها در برنامه هایی خاص چنین تبلیغاتی باید انجام می شود.
وی در ادامه افزود: یک عده بر این باور هستند که کمبود بودجه باعث شده تا در برخی از مجموعه ها شاهد این گونه تبلیغات باشیم در حالی که در کارهای سینمایی هر گونه تبلیغی به هنگام پخش تصحیح می شود؛ اما متاسفانه یک سری از مجموعه ها با صراحتی کامل به تبلیغ کالا ویا سازمان های مورد نظر می پردازند.
اما ضیاء الدین دری معتقد است که وجود چنین تبلیغاتی در فیلم ها مجموعه های مختلف در تمام دنیا مرسوم است. چنین امری نیز باید در این کشور وجود داشته باشد.
دری استفاده از تبلیغات را در برنامه های مختلف تلویزیونی به جهت محدود بودن امکانات مالی گامی موثر در جهت بالا رفتن سطح کیفی مجموعه های مختلف دانست و درباره گفت: به اعتقاد من رسالت این رسانه تنها مطرح کردن مسائل سیاسی نیست. بلکه می توان برای تامین بودجه و امکانات مالی از تبلیغات گوناگون بهره برد.
اما در این میان باید طبق اصول و ضوابطی کاملا حساب شده رفتار کرد. به طوری که مجموعه های مختلف تبدیل به بنگاه های تجاری نشوند، زیرا در این صورت توهین بزرگی به سازندگان برنامه و مهم تر از آن به مخاطبان خواهند بود.

جهانگیر الماسی(بازیگر سینما و تلویزیون) نیز بهره گیری از این گونه تبلیغات را تا جایی که باعث سطحی شدن برنامه ها نشود، بسیار مفید دانست و در این باره گفت: تلویزیون در جایگاه یک رسانه ملی ، بودجه نازلی دارد به طوری که مجلس ششم تامین بخشی از بودجه این رسانه را از طر یق تبلیغات تصویب کرد. به اعتقاد من استفاده از این تبلیغات می تواند تاثیر قابل توجهی را به لحاظ مالی برای مجموعه های مورد نظر داشته باشد؛ اما به شرط آن که به شیوه مطلوبی از این تبلیغات استفاده شود.