شعبان جعفري (شعبان بيمخ) با دولت مصدق همكاري ميكرد
تهران-خبرگزاري كار ايران
شعبان جعفري ( شعبان بيمخ) با دولت مصدق همكاري ميكرد.
به گزارش خبرنگار سرويس فرهنگ و انديشه ايلنا, عصر ديروز در نشستي با عنوان "نقش مطبوعات در بسترسازي كودتاي 28 مرداد" دكتر سيد حسن شهرستاني نويسنده و محقق تاريخ معاصر ايران به بررسي نقش مطبوعات در دوران كودتا پرداخت و گفت: مطبوعات عامل انتقال فرهنگ شفاهي به فرهنگ كتبياند و در كشورهايي توسعه نيافته مثل ايران كه مشكل بيسوادي همهگير است,نقش مطبوعات به خصوص در دوران غيبت تلويزيون و راديو در زمان مشروطه و سپس دوران پهلويها بسيار بيشتر بوده و به حق به ركن چهارم مشروطه تبديل شدند.
وي به شرايط سياسي اجتماعي مرداد 32 و فعاليتهاي شبه آنارشيستي مطبوعات اشاره و تصريح كرد: آزاديهاي اجباري بعد از شهريور 20 به دنبال حذف رضاخان باعث شد سوپاپ اطميناني بعد از دوران خفقان آميز رضاشاه پديد آيد تا در اين ميان محمدرضاي جوان و ناپخته نيز به حكومت خود ادامه دهد.
وي به تحول بزرگ همسايه شمالي ايران با انقلاب بلشويكي 1917 اشاره و تصريح كرد: در فضاي نبود آگاهي آن زمان, نظارت اشخاص موثر بود و اعتماد مردم نيز به اشخاصي متدين همچون آيتالله كاشاني بيشتر بود.
شهرستاني رشد مطبوعات را در فضاي آزاد دوران پس از شهريور 20 تا كودتاي 32 را يادآور شد و گفت: مصدق پس از به دست گرفتن اختيارات خود لايحه قانون مطبوعات را به تصويب رسانده و با بسياري از مطبوعات خاطي نيز برخورد كرد.
وي به رابطه شعبان جعفري ملقب به (بيمخ) با استناد به پرونده دادگستري به تاريخ 14 آذر 32 با دولت مصدق اشاره ومدعي شد: اتهام شعبان جعفري (و مزدوران حرفهاي او) حمله به دفاتر روزنامههاي مختلف در حمايت از دولت بود تا جايي كه تمام روزنامههاي مورد حمله قرار گرفته توسط شعبان جعفري جزو مخالفان دولت بودند.
شهرستاني, شعبان جعفري رابراي مدتي, محافظ حسين فاطمي خوانده و در انتها گفت: فعاليت روزنامهها در دوران مصدق روال قانوني و منطقي نداشت و روزنامههاي مخالف دولت براي سرنگوني دولت مصدق تلاشي مضاعفي داشتند تا جايي كه روزنامهاي مخالف دولت به نام "به سوي آينده" طي زمان اندكي بيش از 32 بار عنوان عوض كرد در حالي كه آدرس آن هيچ تغييري نكرده بود و در واقع ادامه دهنده راه همان روزنامه قبلي بود.
گفتني است؛ اين نشست عصر ديروز در موزه امام علي (ع) به همت فرهنگسراي انقلاب و موسسه مطالعات و پژوهشهاي سياسي انجام شد.