يک روز پس از تنش رئيس دانشگاه علم و صنعت در بيمارستان بستری شد، اکبر منتجبی، شرق

رئيس دانشگاه علم و صنعت روز گذشته در بيمارستان بستری شد. او همچنين در گفت وگويی با ايسنا با بيان اينکه ديگر «امنيت ندارد» استعفای خود را تقديم وزير علوم کرد و برخورد با خاطيان را به مسئولان قضايی سپرد.
اين اتفاقات تنها يک روز پس از ضرب وشتم صالحی رئيس دانشگاه علم و صنعت توسط برخی افراد معترض صورت می گيرد. معترضان به حضور مصطفی تاج زاده و ابراهيم يزدی و سخنرانی آنها در دانشگاه علم و صنعت به مناسبت ۱۳ آبان واکنش نشان دادند و حضور آنان را نوعی تخطی می دانستند. به همين خاطر بود که روز سه شنبه پس از سخنرانی آن دو، ناگاه جو دانشگاه به هم ريخت و شلوغ شد و عده ای رئيس دانشگاه را به گروگان گرفتند و سپس مورد ضرب وشتم قرار دادند و بعد او روانه بيمارستان شد.
در همين باره روز گذشته خبرگزاری فارس به نقل از يازده تشکل دانشجويی دانشگاه علم و صنعت همچون بسيج دانشجويی، دفتر فرهنگ دانشکده عمران، هيأت دانشجويی دانشگاه علم و صنعت و... اعلام کرد که آنها در نامه ای خطاب به شورای عالی انقلاب فرهنگی با اشاره به عملکرد دکتر صالحی خواستار برخورد قانونی با وی شدند. آنها در اين نامه به انحراف سياسی، توهين به مقدسات، جفا به نيروهای متدين و وفادار به نظام و ابتذال در دانشگاه اشاره کرده و به اين موضوع پرداختند که صالحی کلام قصاری دارد که «دانشگاه جای بسيج و آخوند نيست.»
اما اين تنها اعتراض به رئيس مضروب دانشگاه علم و صنعت نبود. يکی از اعضای دفتر تحکيم (طيف شيراز) نيز به «سوءمديريت ها» در دانشگاه اشاره کرد. احمد علمشاهی به ايسنا می گويد: «ريشه اصلی حادثه دانشگاه علم و صنعت تخلفات متعدد دکتر صالحی در اعطای مجوزهای غيرقانونی به برخی برنامه ها و عدم مديريت در رسيدگی به اعتراضات است.»
گنجی، مسئول بسيج دانشجويی دانشگاه های تهران نيز ضمن اعلام برائت از اين حادثه و تاکيد بر اينکه «بسيج دانشجويی در جريان واقعه روز سه شنبه دانشگاه هيچ نقشی نداشته بلکه درصدد آرام کردن فضای دانشگاه نيز بوده است»، اضافه می کند: «محيط دانشگاه بايد محيط آرامش و سعه صدر باشد و هيچ تشکلی حق ندارد آرامش دانشگاه را بر هم بريزد.»
اکنون، يک روز پس از ضرب وشتم رئيس دانشگاه و اعتراض گسترده دانشجويان علم و صنعت نسبت به يک جريان در درون اين دانشگاه، نه تنها خيلی ها خود را از ماجرا بيرون کشيده اند، بلکه بر آن شده اند مرتب بيانيه ارسال کنند و واقعه مذکور را محکوم کنند.
اما ماجرا با اين حال پايان نيافته است. ديروز نيز دانشجويان تحصن کردند و اساتيد دانشگاه به جمع آنها آمدند و روبه روی مسجد دانشگاه به گفت وگو و سخنرانی با يکديگر پرداختند. اعضای هيأت علمی حتی بيانيه ای نيز صادر کردند و اظهار تاسف کردند از اقداماتی که با سوءاستفاده از نام دين صورت می گيرد. آنها به نقش دکتر صالحی و انتخاباتی که اخيراً در دانشگاه برگزار شد اشاره و نهايتاً اين سئوال را مطرح کردند که با اين اوضاع چه آينده ای را برای دانشگاه های کشور می توان تصور کرد؟
اشاره آنها به انتخابات دانشگاه، ارجاعی بود به انتخاب شدن دکتر صالحی.
چندی پيش طبق ضوابط جديد وزارت علوم برای تصدی دانشگاه ها، انتخاباتی در دانشگاه علم و صنعت انجام شد و صالحی در حالی که ۹۰ درصد اعضای هيأت علمی در آن انتخابات شرکت کرده بودند، برگزيده شد و سپس حکم وی را توفيقی، وزير علوم به صورت رسمی صادر کرد.
در تجمع ديروز اساتيد و دانشجويان دانشگاه علم و صنعت، دانشجويان نيز سخنانی داشتند. نمايندگان آنها آمدند و اين عمل را محکوم کردند و حتی تندتر از اساتيد خود در سخن گفتن پيش رفتند و خواستار تعطيلی برخی از قسمت های دانشگاه شدند. امری که باعث شد سريعاً بسيج دانشجويی دانشگاه بيانيه ای صادر کند و توضيح بدهد که «اعتراضات دانشجويان به وضعيت نامساعد فرهنگی دانشگاه به صورت خودجوش رخ داده و بسيج دانشجويی هيچ گونه برنامه ای در اين زمينه نداشته است اما چند نفر از کسانی که در حمله به سوله بسيج دانشجويی و تخريب اموال آن نقش اساسی داشته اند، با شايعه پراکنی و جوسازی عليه بسيج و اعلام اينکه بسيج سعی دارد مراسم غيرقانونی ابراهيم يزدی را بر هم زند به تحريک احساسات دانشجويان پرداختند و پس از اين حرکت ناپسند با اعلام اينکه بسيج دانشجويی در قضايا دخيل بوده، سعی در فرافکنی و توجيه عمل شنيع خود در سوءاستفاده از پتانسيل دانشجويی دارند ... بسيج دانشجويی دانشگاه ضمن اعتراض به حضور سران احزاب غيرقانونی که بدون طی مراحل قانونی وارد دانشگاه می شوند، نحوه برخورد با رئيس دانشگاه به رغم بی کفايتی ايشان را قابل قبول نمی داند و حمله اوباش دانشجونما و پياده نظام به اصطلاح نهضت آزادی به بسيج دانشجويی دانشگاه و تخريب خانه امن بسيجيان و خروج اسناد و مدارک آن را محکوم می کند.»
به هر حال به رغم اين توضيحات، دانشجويان همچنان بر نظر خود بودند. آنها البته يک خواسته ديگر نيز داشتند و آن اينکه بايد وزير علوم در جمع آنها حاضر شود و سخنان آنها را نيز بشنود. وزير علوم اما ابتدا به امر نرفت. او اول وقت ديروز به هيأت دولت رفت. گزارش ماجرا را به خاتمی داد و سپس يادآوری کرد که «اين اتفاقات را هر از چند گاهی شاهد هستيم.» خاتمی هم «به شدت» اين رفتار را محکوم کرد و خواهان پيگيری جدی و برخورد قاطع با عوامل اصلی ماجرا شد. سخنگوی دولت نيز در سخنان تکميلی بيان کرد که «هيچ مسامحه ای نبايد در برخورد با محرکان حادثه دانشگاه علم و صنعت صورت بگيرد.»
پس از اين ماجراها بود که توفيقی در جمع اعضای معترض هيات علمی و کارکنان دانشگاه علم و صنعت حاضر شد و يک خبر مهم به آنان داد: «شرح حادثه دانشگاه علم و صنعت را خدمت مقام معظم رهبری ارسال می کنيم.» او در عين حال از فعاليت کميته انضباطی خبر داد که گزارش هايی نيز تهيه کرده و افزود که مراجع انتظامی و قضايی نيز درگير اين ماجرا شده اند و درصدد برخورد با خاطيان هستند. به همين خاطر نيز در برابر خواسته اساتيد که نمی خواستند به سر کلاس ها بروند، ايستاد و نرفتن سر کلاس ها را به صلاح ندانست.
اگرچه تنش در دانشگاه خوابيد و پيگيری ها آغاز شد اما اظهارنظر پيرامون اين ماجرا آغاز شد. اغلب چهره های سياسی، دانشگاهی يا سازمان و ارگان ها با انتشار بيانيه اين اقدام را محکوم کردند.
سازمان مجاهدين انقلاب و انجمن اسلامی مهندسين در بيانيه های خود اين رفتار را تقبيح کردند و خواستار برخورد با «افراد خودسر» شدند و واقعه کوی دانشگاه را يادآور شدند و لزوم رسيدگی دقيق به آن را در آن زمان گوشزد کردند. افرادی همچون احمد شيرزاد و الهه کولايی و... که از جمله چهره های سرشناس دانشگاهی هستند، در اظهاراتی اين نوع اقدامات و رفتارها را توطئه ای برای مقابله با انتخاب روسای دانشگاه ها از سوی هيات علمی دانستند و خواستار آن شدند که نظم و انضباط دانشگاه ها و جامعه نبايد مخدوش شود. از ديگر سو دو تن از اعضای مجلس هفتم نظر ديگری داشتند. علی سرافرازی يزدی و جواد آرين منش موضوع را خود دنبال کردند. به اعتقاد آنها مديريت های دانشگاه ها اگر دارای گرايش سياسی خاصی هستند بايد در درون دانشگاه ها بدون گرايش سياسی و حزبی به طور مستقل و بی طرفانه عمل کنند. آيا حضور چهره ای نظير ابراهيم يزدی و مصطفی تاج زاده با توجه به پيشينه آنها در تحريک های محيط های دانشجويی در اين همايش ضروری بود.؟

به هر حال اگرچه به ظاهر تنش در اين دانشگاه خوابيده است و بنابر آخرين خبرها حال عمومی صالحی رئيس دانشگاه رضايتبخش است اما می توان پيش بينی کرد که حوادث دانشگاه علم و صنعت به بحثی جذاب ميان دو گروه فکری سياسی ايران در آستانه انتخابات بدل می شود. آنان که به ايجاد خشونت به ديده يک رفتار سياسی برای ارعاب رقيب خود می نگرند و کسانی که از آن پرهيز دارند و گفتمان را ترويج می کنند. در عين حال اين اتفاق هشداری نيز بود. در آستانه انتخابات رياست جمهوری بحث ها که نه تنها داغ تر از پيش می شود بلکه دانشجويان نيز خواسته و ناخواسته به اين ميدان کشيده می شوند. ميدانی که در يک سوی آن ارائه کنندگان عقايد و انديشه ها ايستاده اند و در سوی ديگرش گروه های مخالف.