خود كرده را تدبير نيست، مهدي اسماعيلي

هفته گذشته شاهد برخورد بيشرمانه گروههاي فشار شناخته شده و شناسنامه دار در درون دانشگاه علم و صنعت با رياست محترم اين دانشگاه جناب آقاي دكتر صالحي بوديم. اين كه چرا چنين حادثه اي در درون دانشگاه اتفاق افتاده است، نيازي به بررسي موشكافانه ندارد و چون روز روشن است. اگر به وضعيت تشكلهاي موجود در داخل مجموعه دانشگاه علم و صنعت نظري بيفكنيم، مي بينيم كه دفتر انجمن اسلامي دانشجويان اين دانشگاه سالهاست كه به دستور همين روسا و معاونين اين دانشگاه پلمب شده است. در چنين شرايطي طبيعي است كه نهادها و تشكلهاي وابسته به جريانهاي بيرون دانشگاه بيش از پيش قدرت گرفته و امروز جرات آن را پيدا مي كنند تا رئيس دانشگاه را هم گروگان بگيرند.
يك ماه پيش شاهد آن بوديم كه اتحاديه انجمن هاي اسلامي دانشجويان (دفتر تحكيم وحدت) براي برگزاري اردوي سالانه خود حتي از يك دانشگاه در سراسر كشور نيز نتوانست مجوز دريافت كند و در نهايت اتحاديه مجبور شد تا اردوي سالانه خود را با يك ماه تاخير، نه در دانشگاه كه در مجتمع فرهنگي عصر انقلاب واقع در شهريار برگزار كند.
اين تنها نمونه كوچكي است از جفاهايي كه در دوره هشت ساله اصلاحات بر انجمن هاي اسلامي رفته است. انجمن هايي كه تمامي هم و غمشان همراهي و همگامي با تحولات آزاديخواهانه ملت ايران بوده است. اگر آن روزي كه وحشيانه به كوي دانشگاه هجوم بردند و به ضرب و شتم دانشجويان پرداختند و عزت ابراهيم نژاد را به شهادت رساندند، مسئولين دانشگاها و وزارت علوم با تمامي توان خود از حقوق دانشجويان ستمديده دفاع مي كردند، امروز شاهد اين ماجراي تلخ نبوديم. اگر روزهايي كه دانشجويان بي گناه به جرم فرياد كردن آزادي در سلولهاي سرد و نمور و تحت شكنجه هاي قرون وسطايي شب را صبح و صبح را شب مي كردند، صدايي از مسئولين بلند مي شد، اكنون شاهد تعرض به خود مسئولين نبوديم. متاسفانه مسئولين محترم دانشگاهها و وزارت علوم در طي اين سالها به قدري هزينه برخورد با دانشگاه را پايين آورده اند كه امروز بسيج يك دانشگاه رئيس آن دانشگاه را به گروگان مي گيرد و خود كرده را تدبير نيست.

با اين همه امروز باز همين اعضاي انجمن هاي اسلامي هستند كه عليرغم تمامي بي مهري هايي كه از سوي رؤساي دانشگاهها و مسئولين وزارت علوم ديده و مي بينند به دفاع از كيان دانشگاه پرداخته و اين واقعه تاسف بار را محكوم مي كنند.
اما بايد ياد آور شد كه در صورتي كه رؤساي محترم دانشگاهها از بيم رويارويي با نهادهاي قدرت به رويه ناعادلانه خود نسبت به انجمن هاي اسلامي دانشجويان ادامه دهند، حمايت دانشجويان را از دست خواهند داد.