 |
|
|
|
|
|
|
 |
|
|
|
|
||
|
||||||
 |
 |
 |
|
|||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
||
|
||||||
|
|
|
|
|||
استمداد از سازمان های بین المللی حقوق بشری برای توجه به وضعیت اسف بار پناهجویان ایرانی در وان
در هفته جاری و پس از انتشار مطلب پناهنده : نه زنده ، نه مرده یک هیئت آمریکایی برای بررسی وضعیت پناهجویان ایرانی ساکن وان، به این شهر وارد شد. اما به روال جاری چنین بازدیدهایی، این هیئت پس از استقرار در بهترین هتل شهر، مستیقیما به دفتر کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل مراجعه کرده و تحت هدایت خانم کارولین؛ مدیر و کارمندان این شعبه به بررسی پرونده پناهجویان و سپس بازدید از مدرسه کودکان پناهجویان پرداختند.
درطول مدت حضور این هیئت در وان ، به دلیل حصار امنیتی شدیدی که در اطراف شعبه وان(UNHCR) وجود داشت هیچ پناهنده ای موفق به تماس مستقیم با آن ها نشده و در صورت مراجعه به سرعت توسط کارمندان این شعبه دست به سر شد. طی بازدید کوتاهی نیز که این هیئت از مدرسه کودکان پناهجویان به عمل آورد ، از نزدیک شدن کودکان و گفت و گوی آنان با اعضای هیئت جلوگیری شد و اعضای هیئت از پشت پنجره ها به واسطه خانم بورجو، یکی از بازجویان زبده شعبه وان، از وضعیت تحصیلی این کودکان آگاه شدند.
ترفند دیگری که برای عدم ارتباط اعضای این هیئت با کودکان پناهجویان و در وهله اصلی با اولیای آنها به کار برده شده، نبود مترجم است. این وظیفه به عهده کارمندان شعبه وان (UNHCR) محول شده و کاملا پیداست که در صورت دستیابی یکی از پناهندگان به اعضای هیئت مذکور، مترجم هر آن چه را که مورد دلخواه مدیر این شعبه خانم کارولین است، ترجمه کرده و در نهایت باز پناهجوی نگون بخت ره به جایی نخواهد برد.
اما در صورتی که شخص بتواند بدون واسطه و بی توجه به حصاری که گرداگرد اعضای هیئت کشیده شده با آنان ملاقات کرده و وضعیت واقعی پناهندگان این شهر را به اطلاع آن ها برساند، پس از رفتن هیئت با خطر بسته شدن پرونده و دیپورت به ایران روبرو خواهد شد.
پناهندگان این شهر از تجربه تلخ تحصن های پیشین به شدت سرخورده شده و در حال حاضر به دلیل برخورد سخت اداره پلیس با متحصنین ، حاضر به انجام هیچ حرکت جمعی یا فردی در مخالفت با معیارهای پذیرش پناهنده و رفتار شعبه وان نیستند. شعبه وان در یک حرکت کاملا حساب شده و بی اعتنا به حضور این هیئت اقدام به نصب بیش از بیست مورد استیناف و رد تقاضای پناهندگی کرده ، و اداره پلیس نیز در اقدامی هماهنگ دست به دیپورت دو خانواده زد.
این حرکت کاملا مشابه رفتار دولت جمهوری اسلامی است که در دهن کجی ومخالفت با دیدار اعضای سازمان هایی حقوق بشری بین اللملی ید طولایی داشته و هم زمان اقدام به دستگیری و بازداشت های طولانی مدت فعالان سیاسی و فرهنگی می کنند. توجیه چنین رفتارهایی نیز وجود قوانین ظالمانه وغیر انسانی است که توسط خود این آقایان تنظیم شده است( هم چون آیین نامه ها و موازین داخلی (UNHCR) که بر پناهنده پوشیده است).
این هیئت پس از خرید یادگاری در حالی از شهر خارج شد، که پناه جویان بسیاری بدون دریافت هر گونه کمک از سوی UNHCR در شرایطی وحشتناک( بی خانمانی و گرسنگی ) به سر می برند.
ما به این وسیله از سازمان های حقوق بشری بین المللی و هر نهاد دیگری که می تواند از گردانندگان شعبه وان کمیساریای عالی پناهندگان توضیح خواسته و با ارسال هیئت هایی که فقط مستقیما با خود پناهجویان ملاقات کند، تقاضای رسیدگی و مساعدت داریم. طبق مدارک و شواهد موجود در سال های گذشته میزان پذیرش تقاضای پناهندگی در شهر وان به میزان غیر قابل باوری افت کرده و تنها بهایی های جوان که مستیقیما از حمایت سازمان ICMC (The International Catholic Migration Commission) برخوردارند، در طول مدت شش ماه از این شهر خارج شده اند.
ما به این وسیله از تمامی سازمان ها و نهادهای حقوق بشری تقاضا می کنیم برای جلوگیری از سرگردانی خانواده هایی که به قصد فرار از جهنم جمهوری اسلامی به این شهر و این شعبه پناه می آورند، از UNHCR درباره تعداد و نحوه پذیرش پناه جو در وان به شکلی جدی توضیح خواسته وقبل از بروز فاجعه ای انسانی تعدیل شرایط ظالمانه حاکم را خواستار شوند. این تنها را برای پناهندگان وان است ، چون بر خلاف دیگر کشورها پناه جوی وان حق هر گونه حرکت جمعی یا فردی در اعتراض به رفتار UNHCR یا دولت ترکیه را ندارد و در صورت یافتن جسارت این کار توسط پلیس به شدت سرکوب می شود. حدااقل خواستن چنین توضیحی و سپس انتشار آن در رسانه باعث می شود، تا بسیاری از ایرانیان رنج کشیده در وطن خویش و حتی زندان های جمهوری اسلامی مانده و خود را بیهوده در چنین دوزخی به نام وان گرفتار نکند.
آدرس ای میل زیر از امروز برای ارتباط با این سازمان ها و کسانی که علاقمند به کمک به هم نوعان خویش هستند، فعال خواهد بود. حمایت بی دریغ و انسان دوستانه شما را خواستاریم.
