 |
|
|
|
|
|
|
 |
|
|
|
|
||
|
||||||
 |
 |
 |
|
|||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
||
|
||||||
|
|
|
|
|||
- عاشورا پاسخ امام حسين (ع) به دموكراسي با زور بود
خبرگزاري دانشجويان ايران - مشهد
سرويس: سياسي
يك عضو شوراي مركزي جبهه مشاركت گفت: «امام حسين (ع) بيعت با حكومت يزيد را نپذيرفت، چون معتقد بود اين مشروعيتبخشي با زور اعمال شده است.»
به گزارش خبرنگار خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، داوود سليماني كه به مناسبت شب تاسوعا در مشهد سخنراني ميكرد، با بيان اين مطلب عنوان داشت: «در تاريخ اسلام، بيعت و شورا كه براي مشروعيتبخشي سياسي به حكومتها اعمال ميشد، همان رايگيري بود و حداقل معناي بيعت، پذيرش حاكميت و عدم مخالفت علني با حكومت بوده است.»
وي با بيان اينكه دموكراسي امري برونزا نيست، گفت: «بايد دانست كه دموكراسي بايد ساختارهاي دموكراتيك را به همراه داشته باشد. در غير اين صورت يك نمايش غير واقعي و فرمايشي براي تحقق خواستههاي شخصي است.»
سليماني تفاوت در نظامهاي ارزشي و فرهنگي در جوامع مختلف را عامل تفاوت در شكل دموكراسي دانست و گفت: «رنگ و بوي دموكراسي در هر منطقه منحصر به فرد است و ممكن است متكي بر محمولهاي خاص خود باشد.»
وي تفاوت دموكراسي با تكيه بر مكتب را در رويكرد گذر آن ايدئولوژي از انسان دانست و بيان داشت: «دين تا زماني كه در كتاب و مكتب باشد، آثار علمي ندارد و زماني موثر واقع خواهد شد كه از معبر عقول انسانها بگذرد.»
نماينده سابق مجلس با بيان اينكه دموكراسي به معناي حق حاكميت اكثريت با رعايت حقوق اقليت است، گفت: «دموكراسي از پايههاي مشروعيت سياسي است و نسبتي كه ميان دموكراسي و دين و روشهاست، پيرايههايي است كه حاكميت را توجيه مينمايد. دموكراسي يك حامل قدرت و روشي براي انتقال قدرت از يك طبقه و تفكر به ديگري است.»
عضو شوراي مركزي جبهه مشاركت، پيام و مفهوم عدم بيعت امام حسين (ع) با يزيد را نكته بسيار حساسي عنوان كرد و گفت: «مناسبات قبيلهاي و شكل كلي بيعت در تاريخ اسلام به معناي دادن مشروعيت سياسي به حكومت بوده است. در اين بيعت محمولهايي وجود داشته كه به لحاظ اعتقادي و اخلاقي از نظر امام حسين (ع) صحيح نبوده است.»
وي عاشورا را پاسخ امام حسين (ع) به دموكراسي با زور دانست و افزود: «امام حسين (ع) ذبح اخلاقيات را با مشروعيت دادن به حكومت ظالمانه يزيد نپذيرفت، چراكه اينگونه مشروعيتها با ساختارهاي دموكراتيك ناپايدار بوده و ضد اخلاقي ميباشد.»
سليماني مصداقهاي مبارزاتي امام حسين (ع) را بيبند و باري، شكسته شدن اخلاق، تاراج مقدسات و نواميس دين، تخريب دين و فساد عنوان كرد و گفت: «مشروعيت دادن به نظامي كه اصول ديني و اخلاقي را رعايت نميكرد نميتوانست محمول اصولي باشد كه امام حسين (ع) حامل آنهاست.»
