اخراج خانم مسيح علينژاد خبرنگار پارلماني ايلنا و روزنامه همبستگي از مجلس، بازتاب گستردهاي در محافل سياسي و رسانهاي ايران داشته است، پيشتر گفته شد که وي به اتهام سرقت فيش حقوقي يکي از نمايندگان و انتشار آن در ايلنا، با اين محدوديت مواجه شده، اما ديروز باهنر نايب رئيس مجلس گفت که وي به دليل بينزاکتي از مجلس اخراج شده است.اما اين خبرنگار کيست و چه سابقهاي دارد؟او نه تنها در مجلس هفتم که حتي در مجلس ششم و در هيئت دولت نيز چند بار خبرساز شده است.پس از تحصن جمعي از نمايندگان مجلس ششم، کتابي با نام «تحصن» منتشر رد که اين کتاب هم جنجال به پا کرد و حتي براي مدتي ورود وي به مجلس ششم هم ممنوع شده بود، او همچنين به دستور حراست مجلس هفتم از ورود به مجلس هفتم به ويژه در روز افتتاحيه اين مجلس منع شده بود.وي همچنين به خاطر مصاحبه با 2 نماينده مجلس ششم رباره لباسشخصيها، از سوي ستاد کل نيروهاي مسلح تحت پيگرد قانوني قرار گرفت، اتهام ي تشويش اذهان عمومي و نشر اکاذيب و توهين به 8 سال دفاع مقدس و بسيج اعلام شد و وي دين بار درشعبه 1410 مجتمع رسيدگي به جرايم کارکنان دولت حاضر شد. در تابستان سال 83، نيز مسيح علينژاد با يکي از نمايندگان فراکسيون اکثريت درگيري لفظي پيدا کرد.سيدحسن حسيني طباطبايي نماينده زابل در مجلس در حضور تعدادي از نمايندگان و خبرنگاران به مسيح علينژاد گفته بود که حجابت را درست کن وگرنه با مشت در دهانت ميزنم، پس از آنکه اين جمله، با اعتراض خبرنگار مذکور مواجه ميشود، نماينده زابل به قصد زدن او به سوي او ميرود اما با ممانعت احمد ناطق نوري، عضو هيئت رئيسه مجلس و يکي از خبرنگاران مواجه ميشود.وي يکبار حتي باعث عصبانيت رئيسجمهور خاتمي در مصاحبه مطبوعاتياش شد به طوري که خاتمي بر سر علينژاد داد زد و تلويزيون هم چند بار اين صحنه را نشان داد، اما خاتمي عاقلتر از آن بود که بخواهد يک خبرنگار زن را برنجاند، بويژه يک خبرنگار خودي را،لذا مدتي بعد، براي دلجويي از وي، او را به کاخ رياستجمهوري دعوت کرده و در يک مصاحبه اختصاصي با علينژاد شرکت کرد، علينژاد جزئيات کامل اين مصاحبه ا در سايت امروز منتشر کرد.مصاحبههاي اين خبرنگار با سرسختترين طرفداران اصلاحات مچون انصاريراد رئيس کميسيون اصل 90 مجلس نيز جنجالي بود او در يک مصاحبه، از نصاريراد اعتراف گرفت که «نبايد در مقابل بسته شدن مطبوعات و زنداني کردن گنجي، شکوري، آقاجري، زرافشان، رحماني و ديگران تسليم ميشدند، حتي به قيمت پرداختن هزينه سنگين». موضوعاتي که علينژاد به سراغ آنها ميرفت همه جنجالي بودند: زندانيان سياسي، حقوق بشر در ايران، توقيف مطبوعات، احضار روشنفکران، انتقاد به فراکسيون اقليت مجلس ششم، بکار بردن توصيفات خاص در مورد شخصيتهاي جناح منتقد خاتمي، جنبش دانشجويي و اين اواخر افشاي برخي عملکردهاي جناح اکثريت مجلس هفتم.علينژاد از آن برنگارهايي است که به قول معروف سرش بوي «قورمهسبزي» ميدهد، باهنر او را با القابي ثل «بيادب»، «بينزاکت» و«دماسنج معيوب» نوازش ميکند و روزنامه رسالت به او اتهام رقت و دزدي ميزند.اما با اين حال وي طرفداراني نيز دارد. از انجمن صنفي روزنامهنگاران ايران که اطلاعيه صادر کرده تا معاون مطبوعاتي وزارت ارشاد که ازاو حمايت کرده و شيرين عبادي که اخراج وي از مجلس را باعث از بين رفتن امنيت شغلي خبرنگاران دانسته است. با جستجو در اينترنت ميتوان دريافت که نام اين خبرنگار حداقل 4 بار در فهرست محافل حقوق بشري به عنوان خبرنگاري که محدوديتهاي کاري بر او اعمال شده درج شده است.وي حتي طرفداراني در جناح اکثريت مجلس هفتم دارد، از جمله علي زادسر جيرفتي نماينده اصولگراي عضو کميسيون حقوقي و قضايي مجلس که در مقام دفاع از علينژاد حتي به هيئت رئيسه مجلس تذکر آييننامهاي هم داده است. شجاع پوريان عضو فراکسيون اقليت مجلس هفتم اذعان دارد که فيش مربوط به حقوق و عيدي و پاداش را خود به علينژاد داده است و حداد عادل در جلسه پيش ازعيد از تصميم مجلس دفاع کرده است پس اصل خبر درست بوده و قابل دفاع است، ولي مشخص نيست که چرا عدهاي از نمايندگان مجلس قصد دارند از ورود وي به مجلس ممانعت کنند.«بيادبي و بينزاکتي و معيوب بودن دماسنج» اتهامي است که بيمحابا جامعه خبرنگاران ايران را رودرروي مجلس هفتم قرار ميدهد.به ياد داشته باشيم وقتي ناصر علاقبندان خبرنگار يک وزنامه منتقد دولت به دستور سخنگوي دولت از ورود به جلسات مطبوعاتي منع شد، انجمنهاي صنفي وابسته به آن جناح و شخصيتها و نمايندگان هوادار آن با فشار بر دولت، اين تصميم را لغو کردند و او به دولت بازگشت.نميخواهيم بگوييم عملکرد و نحوه رفتار اين خبرنگار بياشکال است چه بسا رفتارهاي ايشان شايد داراي اشکالهاي اساسي باشد که باعث اعتراض 2 مجلس با ديدگاههاي متفاوت شده است.
اما آيا نميتوان اين اقدام را تلاش برخي نمايندگان مجلس هفتم براي زيرسوءال بردن«کيستي» خبرنگاران، در راستاي پاک کردن صورت مسئله و دور کردن افکار عمومي از«چيستي» و ماهيت اطلاعات منتشره از سوي خبرنگاران ارزيابي کرد؟به راستي کساني که از خارج به تحولات داخل کشور ما نگاه ميکنند در مورد اخراج يک خبرنگار از پارلمان چه قضاوتي خواهند داشت؟شما قضاوت کنيد آيا شغل خبرنگاري سخت و زيانآور نيست؟