نوام چامسكى: اين معجزه است كه تاكنون زنده مانده ايم، برگردان: پورانداخت مجلسى، ايران

اگر شاهدانى هوشمند را در سياره مريخ مجسم كنيم كه با دقت به نژاد شگفت انگيز انسان در كره زمين مى نگرند، من فكر نمى كنم كه آنها شانس زيادى را براى ادامه يك نسل يا دونسل ديگر براى آن متصور باشند. در واقع، اين نوعى معجزه است كه ما تاكنون زنده مانده ايم.
جهان در سالهاى اخير، بى نهايت به نابودى كامل - بر اثر جنگهاى هسته اى - نزديك شده است. موردهاى متعددى بوده كه تقريباً معجزه مانع جنگ هسته اى شده و اين خطرى است كه درنتيجه سياستهايى كه قوه مجريه آمريكا كاملاً آگاهانه دنبال مى كند، در حال افزايش است. دونالد رامسفلد وزير دفاع آمريكا به خوبى آگاهى دارد كه اين سياستها، خطر نابودى را افزايش مى دهد. البته همانطور كه مى دانيد، چنين رويدادى از احتمال بسيار بالايى برخوردار نيست، ولى اگر يك احتمال ضعيف بارها و بارها تكرار شود، احتمال زيادى را به وجود مى آورد كه دير يا زود به وقوع بپيوندد.اگر بخواهيد مسائل را بر حسب اهميت آنها درجه بندى كنيد، بعضى مسائل هستند كه بى اغراق، موضوع بقا وعدم بقاى زندگى بر روى زمين هستند و قريب الوقوع. خطر جنگ هسته اى كه موضوع مرگ و زندگى است، از مدتها پيش بسيار جدى است. به مرحله اى رسيده ايم كه مى توانيم در تحليلهاى بيشتر روزنامه نگاران هوشيار و قابل احترام مان هشدارهايى را در مورد موقعيت ويژه كنونى آمريكا - تغييرات در حوزه نظامى - و چشم اندازى كه در آينده محتمل مى دانند و آن را «سرنوشت شوم غايى» مى نامند، بخوانيم؛ آينده اى كه خيلى هم دور نيست، زيرا چنين وضعى، منجر به چرخه كنش و واكنش هايى مى شود و واكنش ها ما را به مكانيسم هايى وابسته مى كند كه آغازگر يا ماشه شروع آن، به مويى بند است و در صورت وقوع بسيار گسترده ويرانگر.
اكنون پافشارى زيادى بر نظامى كردن فضا مى شود كه اين امر مى تواند بشر را به سرنوشتى شوم برساند. « نيو مكزيكو» يكى از مراكزى است كه در آن، نابودى ممكن و بالقوه بشر صورت مى گيرد و لازم است اكنون در اين مورد كار عظيمى صورت گيرد.
سندى به نام سياست جلوگيرى از جنگ به وسيله ترساندن دشمن از استفاده از جنگ افزارهاى قدرتمند، در سالهاى رياست جمهورى «بيل كلينتون» به وسيله فرماندهى راهبردى (استراتژيك) كه مسؤول سلاحهاى هسته اى است، منتشر شد. اين سند يكى از هولناكترين سندهايى است كه من خوانده ام. مردم در آن زمان توجه چندانى به آن نكردند. گزارش فرماندهى راهبردى مطرح مى كرد كه چگونه بايد نيروهاى هسته اى و ساير نيروهاى خود را براى دوران پس از جنگ سرد، بازسازى كنيم و اين طور نتيجه گيرى شده بود كه ما مجبوريم عمدتاً بر سلاح هاى هسته اى تكيه كنيم، زيرا برعكس ساير سلاحهاى كشتار دسته جمعى، براى مثال، سلاحهاى شيميايى و سلاحهاى بيولوژيكى، تأثير اين سلاحها، فورى، به شدت ويرانگر، قاطع و كوبنده است و نه تنها نابود كننده است، بلكه ترسى ايجاد مى كند كه خود مانع از جنگ مى شود. بنابراين، اين سلاحها بايد اساس سياست جلوگيرى از جنگ، قرار گيرند.
مفهوم چنين سياست هايى مخالف آن چيزى است كه ظاهر آنها نشان مى دهد. سياست جلوگيرى از جنگ به خاطر ترس از سلاح هاى اتمى! موضع تهاجمى بايد براساس سلاح هاى هسته اى باشد، زيرا آنها بسيار مخرب و وحشتناكند! وعلاوه بر آن، دارا بودن نيروهاى عظيم هسته اى بر برخوردها وتضادهاى جهانى تأثير مى گذارند. ما بايد يك نقاب شخصيتى جهانى غيرمنطقى نسبت به نيروهاى خارج از كنترل خود داشته باشيم تا همه را بترسانيم و آنگاه آنچه را كه مى خواهيم، به دست مى آوريم و علاوه بر آن، آنها حق دارند از ما بترسند، زيرا ما برآنيم كه داشتن سلاح هاى هسته اى را در دسترس داشته باشيم - كه در واقع اگر از كنترل خارج شود هم آنها را نابود خواهد كرد وهم ما را.
در تصوير سال ۲۰۰۰ كه سازمان فضا، آن را منتشر كرده نوشته شده كه مرزهاى جديد ما فضاست و ما بايد كنترل فضا را براى مقاصد نظامى در دست بگيريم و اطمينان يابيم كه رقيبى نداريم. با خواندن اين مطالب، به مفهوم وسايل كشتار جمعى ناگهانى و سريع مستقر در فضا مى رسيم.
در سال ۱۹۶۷ ، يك توافق نامه فضايى وجود داشت كه داراى قدرت اجرايى نبود، ولى بر حفظ فضا براى مقاصد صلح آميز تأكيد داشت. در كميته خلع سلاح مجمع عمومى سازمان ملل متحد نيز تلاش هايى شده بود كه اين امر راتقويت كنند، ولى آمريكا به طور يك جانبه آن را متوقف كرده است. تنها ايالات متحده از اينكه به راه حل مجمع عمومى رأى بدهد، استنكاف مى ورزد. به همين دليل، ازسال ۲۰۰۰ اين تلاش ها متوقف مانده است. چينى ها از جمله كسانى هستند كه به راه حل سازمان ملل متحد اصرار مى ورزند، ولى اين خبرها در ايالات متحده گزارش نشده است.در سال ۲۰۰۰ اين گزارش تنها در يك روزنامه منعكس شد، روزنامه كم اهميتى در ايالت «يوتا».
قرار است تمام جهان با تدبيرهاى نظارتى پيچيده پوشش داده شود - احتمالاً هم اكنون اين كار شده است - و سلاح هاى مخرب و كشنده با بردهاى متفاوتى طراحى شده اند كه از فضا به هر چيزى حمله ور شوند. اين امر به معنى سلاح هاى هسته اى در فضاست - يعنى منابع انرژى در فضا - كه مى تواند از كنترل خارج شده منفجر شود و كسى چه مى داند كه در اين صورت چه اتفاقى خواهدافتاد.

از وقتى دولت «جورج بوش» بر سر كار آمد، در اين باره، افراط و زياده روى بيشترى صورت گرفته است. َآنها از دكترين كلينتون براى كنترل فضا، به طرف فضايى حركت كردند كه آن را مالكيت فضا مى نامند، به مفهوم - به قول خودشان - «درگيرى فورى در هرنقطه » يا نابودى بدون اعلام هر نقطه اى از كره زمين.
*اين سخنرانى در مركز روابط بين المللى «آى آر سى » انجام شده است.