هزینه های تبلیغات انتخاباتی کاندیدای پیروز، علی حق جو

در زمان برگزاری انتخابات همواره این سوال از کاندیداهای مختلف پرسیده میشد که نحوه تامین هزینه های تبلیغاتی خود را برای مردم اعلام نمائید که اغلب با جوابهای سربالا ازجمله اینکه ما پولی برای اینکار نداریم و عمدتا" از طریق کمک های مردمی است ویا اینکه بعد از انتخابات آنرا اعلام میکنیم (که هرگز اعلام نشد) ویا اینکه اصلا" ما هزینه ای نکرده ایم(!) بلکه خود مردم اقدام به راه اندازی ستاد های انتخاباتی کرده اند ، پاسخ داده میشد. اکنون که کاندیدای پیروز انتخابات در انتظار جلوس بر کرسی ریاست جمهوری میباشند بدیهی است اولین گام ایشان پرداخت و یا در واقع جبران هزینه های انجام شده در طول برگزاری دو دوره انتخابات برای پیروزی ایشان میباشد. بدیهی است اگر آنگونه که ایشان و حزب طرفدار ایشان بارها اعلام کرده اند این هزینه ها کمک های خالصانه امت حزب الله بوده و با فروش النگو و.. تامین شده باشد بهترین راه جبران آن برای ایشان نیز همان عمل به وعده های داده شده کاندید محترم از جمله مبارزه با گرانی میباشد. ولی اگر آنگونه که بواقع در عمل اتفاق افتاده و حامی اصلی و قدرتمند پشت صحنه ایشان دراین راه این هزینه ها را متحمل شده باشند (البته برای نجات دین و احیای حکومت اسلامی) آنوقت خیلی مشکل نیست پیدا کردن عامل اصلی گرانی شکر در دو ماهه اخیر.
قضیه بسیار ساده و بقول معروف دو دو تا چهارتاست. جناب آیت الله مصباح یزدی که نیاز به معرفی ندارند و واسطه بلا فصل نمایندگان دور هفتم مجلس و نیز آقای احمدی نژاد با حضرت امام زمان (ع) میباشند وارد کننده اصلی شکر کشور هستند و این موضوع که اظهر من الشمس است بار ها در جراید و رسانه های مختلف به اطلاع عموم رسیده است واز طرفی اینکه ایشان بیشترین سهم را در پیروزی رئیس جمهور منتخب داشته اند چه مادی و چه معنوی (با فتواهای شب قبل از رای گیری) جای هیچ شکی ندارد و لذا مشخص است که عامل گرانی حدودا" 25 درصدی فیمت شکر در دو ماهه اخیر جز ایشان کس دیگری نیست و دلیل آنهم که لابد از دید آقایان کاملا شرعی است چیزی نیست جز جبران هزینه های تبلیغاتی کاندیدای مردمی البته بعلاوه سود متعلقه به آن (ببخشید کارمزد) در این مدت.
لازم به توضیح است که شکر از جمله کالاهای اساسی است که گرانی آن تاثیر مستقیم بر روی طیف وسیعی از کالاهای مورد مصرف عامه مردم نظیر انواع نوشابه ها ، شیرینی جات،مربا ،بستنی،غذاهای کنسرو و کمپوت شده و... داشته و به همین لحاظ دولت سالیانه مقادیر قابل توجهی از یارانه های کالاهای اساسی را به شکر اختصاص میدهد تا قیمت آن از یک حدی بالاتر نرود و قیمت سایر کالاهای مرتبط را نیز گرانتر نکند و اکنون با این کار، آن اثر نیز خنثی میشود.اینک این امر بعهده کارشناسان اقتصادی است که برآورد کنند از این افزایش قیمت شکر که مستقیما وارد بازار آزاد میشود چه مبلغی عاید وارد کننده میگردد ضمن اینکه با بررسی اجمالی قیمت جهانی شکر در همین مدت چنین افزایشی به چشم نمیخورد.
از طرفی باید منتظر ماند و دید آیا پس از کسب درآمد مورد نظر، قیمت به پایه قبلی برمیگردد و یا اینکه هزینه تبلیغاتی کاندیدای مشابه در انتخابات مجلس خبرگان ویا شورای شهر وسایر انتخابات بترتیب جایگزین شده و باید پوشش داده شوند!

نگارنده خوشحال میشود اگر شخص یا اشخا صی بتوانند دلیل محکمی در رد این مدعا بیان نمایند و گرنه با عرض تاسف باید گفت این از اولین نشانه های سوءاستفاده از شعارهای عوام فریبانه مقابله با فقر و فساد است که هنوز چهار سال دوره ریاست جمهوری شروع نشده بر ملا شده و هزینه آن مستقیما بر مردم تحمیل میگردد. آیا جناب احمدی نژاد اصولا قادر هستند جلوی این اجحاف را بگیرند یا منباب همان ضرب المثل معروف باید بگوئیم "چاقو دسته خودش را نمیبرد".