علامتی مهم ازجمهوری اسلامی با از سرگیری فعالیت اتمی، بهزاد درستي

حکومت جمهوری اسلامی با این انتخاباتی که انجام داد در وضعیتی نیست که قادر باشد با جهان خارج در بیفتد ، پس دلیل اینگونه فعالیت چیست؟
این مشخص هست که اینان در فکر ملت نیستند که بخواهند برای آنها به هر قیمتی نیروگاه اتمی درست کنند.
آنها عملیات بسیار کم هزینه تر که با اصل حاکمیتشان نیز به تضاد برخورد نمی کند ، حاضر نیستند انجام دهند ، مانند سرو سامان دادن به وضعیت مملکت پس چگونه حتی به قیمت در افتادن با کل جهان حاضرند ، نیروی هسته ای تولید کنند؟

بنابراین علامت مهمی از اینجا صادر میشود بدین نحو است :
جمهوری اسلامی توسط هاشمی رفسنجانی میگوید: اسرائیل با یک بمب اتم از بین میرود تا به دنیا بگوید مبادا ما دارای سلاح اتمی شویم ؟!!
در همین روزهای گذشته اطلاعیه عملیات استشهادی منتشر میکنند تا بگویند ما که از جان آدمها نیز حاضریم برای از بین بردن دشمن استفاده کنیم پس گمان مبرید که اگر بتوانیم سلاح اتمی درست نخواهیم کرد پس مبادا دارای سلاح اتمی شویم ؟!!
دولتی تند رو را بر جای مینشاند و با شعارهایی تند عنوان میکنند میخواهیم تعلیق را بر هم بزنیم و دست آخر هم تا حدی میزنند تا بگویند ما خطرناکیم مبادا دارای سلاح اتمی شویم؟
در نماز جمعه تهران به صراحت میگویند ما خربزه میخوریم (یعنی سلاح اتمی درست میکنیم نه نیروگاه که آن به قول خودشان خربزه خوردن نیست ) و پای لرزش هم مینشینیم ، پس بدو بدو که میخواهیم سلاح اتمی درست کنیم !

نتیجه چه میشود ؟
جهان خارج را نگران و حیران در عملیات خود میگذارند تا آنها تنها یک نتیجه بگیرند ، ایران به هیچ وجه نباید به سلاح اتمی دست پیدا کند ، پس چه باید کرد؟
دیپلماسی باید فعال شود !

از اینطرف نیز اگر کار اتم مطلقیان بیخ پیدا کند و تحریم شکست بخورد دیگر باید 1- هر گونه امتیاز به حکومت ایران داده شود تا دست بردارد
2- حمله نظامی توسط آمریکا
از آنجا که حمله نظامی به ایران میتواند جهان را به هم بریزد ، بین آمریکا و متحدینش تفرقه بیندازد ، ملت که آمریکا دوست فعلی هستند را به دشمن خود تبدیل کنند آنهم وقتی بیش از بیست سال برای آن زحمت کشیده اند ، نظم نوین جهانی و تصور جدید آمریکا را به خواب بفرستد و ووو ،

در نتیجه میماند امتیاز دادن به ایران ، این امتیاز چه هست ؟

در هفته های اخیر جمهوری اسلامی دست به عملیات مهمی زد و آن نیز تعرض به جان نیم بند اکبر گنجی و عدم اجازه ملاقات برای او آنهم در حالیکه به مسئله ی بسیاری مهمی در خارج و داخل تبدیل شده است تا حتی دست آخر تهاجم به حریم خانواده او ،
تا با اینکار به دنیا ثابت کنند : مردم ایران مانند موم در دست ماهستند ، پس خیال اینکه از داخل بتوانید از شر ما راحت شوید ، اشتباه است! پس با ما کنار بیایید و دم از بی وفایی نزنید ! (این علائم هم خیال حکام و هم مردم دنیای خارج را از رابطه ی استوار برقرار کردن با جمهوری اسلامی ایران راحت میکند )

یعنی اینکه اینها به ظاهر از داخل خیالشان راحتست ، فقط اگر از خارج نیز تضمینهای کافی داشته باشند دیگر هیچ کس حریفشان نخواهد شد .
و این یعنی شیشه عمر حکومت ،اینک به دست اتم رسیده است .
کره شمالی به شکل نیم بند در حال پیشروی در همین مسیرست و چراغ جاده مطلقیان نیز چیده شده است .

ولی آنچه که در این محاسبات حکومت جایی خالی دارد اینست که وضعیت ایران مانند شیری خفته است که چند بچه گربه با لبخند پدر و مادر خود ، دائم او را آزار میرسانند ، اگر این آزار زیاد شود و شیر بیدار شود دیگر هیچ گربه ای جلو دار او نیست و با کره ی شمالی خیلی متفاوتست.
از آن گذشته الان وضعیت کردستان که رو دست حکومت مانده است و نمیدانند ، باید با وعده و وعید آنها را آرام کند یا سرکوب بیشتر ؟؟؟ ز نشان میدهد اینقدر ها هم خوش خیال نباشند .

از همه اینها گذشته چاقوی اتم برای ایران که خودش به همه گفته مبادا ما صاحب بمب اتمی شویم ، مانند چاقوییست که دسته اش به جلو و تیغه اش به سمت خودشان است و با یک تلنگر براحتی تا دسته در شکم آنها فرو میرود، چگونه؟

خیلی ساده ، اگر جهان خارج مجبور شود ایران را تحریم کند ، مطمئناٌ کاری خواهد کرد که این تحریم شکست نخورد و با این خطری که اینها نشان داده کسی قادر نیست با جمهوری اسلامی همکاری کند ، درنتیجه هم اتم را از دست میدهند و هم وضعیت مناسب داخلی را پس آنزمان دیگر ایران باید بمب اتمی رو کند که حتماٌ همین الان برایش فکری کرده است ، در نتیجه باز هم وضعیت خطرناکتر میشود .
البته این حدس دورست و وضعیت ایران حتی برای همین فردا نیز پیش بینی ناپذیرست و حکومت خود بهتر از هر کسی میداند.