 |
|
|
|
|
|
|
 |
|
|
|
|
||
|
||||||
 |
 |
 |
|
|||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
||
|
||||||
|
|
|
|
|||
روزنامه "دی ولت" در روز شنبه گذشته با انتشار گزارشی از موفقیت چشمگیر صادرات صنایع ماشین افزار سازی المان بر اثر افزایش بی سابقه قیمت نفت پرده از سیاست خارجی اروپا در مقابل کشورهای عضو اوپک برداشت.
بنا بر امار رسمی اتحادیه صنایع ماشین الات و افزار سازی المان, تقاضاهای کشورهای عضو اوپک برای دریافت ماشین الات صنعتی و غیره در عرض شش ماه گذشته 20,7 درصد رشد داشته است. این در حالیست که دوپچه وله در خصوص تاثیرات افزایش بهای قیمت نفت بر صنایع المان بدون نام بردن از افزایش بیست و یک درصدی صنایع ماشین افزار سازی المان در شش ماه گذشته با زیرکی خاصی نوشت: "گرانى بنزين به صرفه جوئى انجاميد و امسال پنج درصد از فروش پمپ بنزين هاى آلمان كاست."
باین ترتیب کشورهای عضو اوپک سهم بسزایی در معاملات کلان و بی نظیر صادراتی کشور المان را دارند. لازم به ذکرست که کشور المان در صدر نخست کشورهای صادر کننده جهان قرار دارد. این کشور تنها در ماه اگوست 62 میلیارد یورو حجم صادراتی داشته است و از سوی دیگر بیش از 5 میلیون بیکار.
در رابطه با درامدهای نفتی میتوان بطور مثال از شرکت سازنده تاسیسات شیمی کمنیتز یا مختصر (CAC) نام برد که راه ورود به بازار نفت ایران را پیدا نموده است . این شرکت المانی در نمایشگاه نفت و گاز ایران از سوی مرکز تحقیقاتی صنعت استخراج نفت ایران قرادادی برای برنامه ریزی ,بکارگیری و عملی نمودن روشهای جدید و ساخت تاسیسات شیمی دریافت نمود. از ارزش این قراداد تاکنون هیچ نامی برده نشده است. اما از انجا که معلوم است ظرفیت کاری شرکت المانی تا پایان فصل اول سال 2006 تکمیل است. قرارست که احداث تاسیسات شیمی تا دو سال دیگر عملی گردد. این شرکت المانی با دریافت این قرارداد امید به پیدا نمودن موقعیت بهتری در منطقه نفت خیز خلیج فارس دارد.
از سوی دیگر کلاد ماندیل, مدیر عامل سازمان انرژی در رابطه با گردباد کاترینا و زیانهای حاصله از ان به مخازن و پالایشگاههای واقع در خلیج مکزیک از یک بحران جهانی نام برد و اعلام نمود که 60 میلیون بشکه نفتی از ذخایر استراتژیک را برای کاهش قیمت نفت در اختیار بازار نفت قر ار دهد. اما تنها تاثیر این حرکت استراتژیک مانع از صعود بیشتر قیمت نفت و نه کاهش قیمت ان بود. ناگفته نماند که در حال حاضر خسارتهای حاصله به مراکز نفتی خلیج مکزیک ایالت متحده امریکا را وادار به خریداری بنزین از اروپا نموده است.
در همین حال خبرگزارى آلمان از واکنش رهبران اوپك برای افزایش تولید 500 هزار بشکه ای خود در روز گزارش داد. در اين صورت توليد اوپك به ۲۸ ميليون و ۹۰۰ هزار بشكه در روز خواهد رسيد. اما رهبران کشورهای عربی جزو جامعه اوپک با توجه به سر رسیدن فصل سرما به کاهش قیمت نفت در بازار جهانی امید چندانی ندارند.
اما تنها فاکتورهایی مانند کاترینا, افزایش تولید نفت از سوی اوپک, تشنگی نفتی بی پایان چین, حملات به خطوط نفتی در شمال عراق بطور مثال در روز گذشته و تاکتیکهای استراتژیک سازمان بین المللی انرژی نیستند که سرنوشت بهای نفت خام را رقم میزنند. علاوه بر فاکتورهای نامبرده بالا دو عامل دیگر نیز سهم بسزایی در بالا رفتن قیمت بازی میکنند که در پائین به انها اشاره خواهیم نمود.
اولا تبلیغات گسترده بر سر ارجاع پرونده اتمی ایران به شورای امنیت سازمان ملل ودوما گشایش بورس نفتی در ایران و تاثیرات حاصله از ان بروی معاملات نفتی درمنطقه هر کدام به گونه ای تاثیرات خود را بروی صعود لاینقطع نفت اعمال مینمایند.
از اوایل سال جاری پرونده اتمی ایران تیتر اول روزنامه های معتبر جهانی را بخود اختصاص میدهد. هشدارهای متفاوت از سوی رهبران ترویکا و تهدید انان به ارجاع پرونده اتمی ایران به شورای امنیت سازمان ملل بهانه ای کافی برای دست اندارکاران بورسهای نفتیست که قیمت نفت را با توجه به کمبود اتی ان در صورت اعمال تحریمهای اقتصادی از سوی شورای امنیت سازمان ملل بر علیه ایران بالاتر ببرند. این در حالیست که رهبران کشورهایی اروپایی بخوبی به این امر واقفند که درامدهای کلان نفتی کشورهای عربی عضو اوپک دوباره به جیب کشورهای اروپایی از راه خریداری ماشین الات بازخواهد گشت. از سوی دیگر کشورهای عربی عضو اوپک نیز اگاهند که بحران اقتصادی جهانی سال 1976 در صورت عدم خریداری متقابل با دلارهای نفتی کسب شده از کشورهای اروپایی دوباره تکرار خواهد شد. باین ترتیب استراتژی کشورهای اروپایی را در برخورد با برنامه هسته ای ایران و افزایش صعودی قیمت نفت را میتوان چنین تعبیر نمود که انها با گل الود کردن اب اتمی سرگرم گرفتن ماهی یوری میباشند.
در این میان امریکائیها و کشورهای اروپایی با استفاده از گروههای مخالف رژیم ایران و همکاری گسترده تاکتیکی انان با هفته نامه ها و روزنامه های نام دار المانی و امریکایی از یکسو و سایتهای فارسی زبان از سوی دیگر با افشاگریهای تصدیق نشده در خصوص برنامه های اتمی و صنعت تسلیحاتی ایران زمینه لازم را برای حاد نمودن سیاست تبلیغاتی برخورد با ایران تهیه و فراهم مینمایند. این در حالیست که کشورهای اروپایی با استفاده گیری از گروههای مخالف رژیم ایران بر خلاف ایالت متحده امریکا سرگرم سود جویی اقتصادی از تبلیغات منفی بر علیه برنامه هسته ای ایران هستند و در بطن قضیه به موضوع اتمی ایران توجهی چندانی ندارد. دلایل بی اهمیتی اروپا به صنعت اتمی در ایران در اهمیت اقتصادی ان نهفته است. چرا که در صورت استفاده و بکارگیری کامل صنعت اتمی در ایران بازار اتمی بسیار پر درامدی برای اروپائیها در منطقه نفت خیز خاورمیانه گشایش خواهد یافت. اما بر خلاف اروپائیها اهمیت موضوع اتمی ایران برای امریکائیها راه دیگری برای اجرای طرح بزرگ خاورمیانه خود در این منطقه میباشد که هدف اول استراتژیک ان کنترل ذخایر نفتی بعنوان ابزارهای استراتژیک میباشد. امریکائیها به این امر بخوبی واقفند که دلار مفهوم خود را در اینده ای نزدیک از دست خواهد داد و نفت بعنوان ذخیره ای کمیاب ارزی جانشین ان در جهان خواهد شد. ارزی که تنها با بهترین و پر کیفیت ترین تولیدات جهانی قابل معامله است.
در این رابطه گشایش بورس نفتی در ایران و تاثیرات محوری ان بر روند قیمت گذاری نفت قابل بحث و گفتگوست که متاسفانه در رابطه با اهمیت ان در رسانه های ایرانی و خارجی کمتر بحث و گفتگو شده است. کارشناسان بورس در حال حاضر سرگرم جواب دادن به این سوال میباشند که ایا رونق بورس نفتی ایران ضربه ای کاری به موقعیت دلار در بازار جهانی نفت وارد خواهد اورد؟
روزانه 5,5 میلیارد دلار نفت در بازار جهانی خریداری میشود. تمام این خریداریهای نفتی توسط واحد پولی دلار انجام میگیرند, اما کشورهای فقیر که صاحب دلار نیستند تا به امروز قربانی خرجهایی انتقالی (مالیات) بوده اند. یعنی اینکه انان برای خرید نفت میبایست ابتدا پول خود را به دلار تبدیل مینمودند و در این راستا بانکهای جهانی بخشی از انتقالات ارزی انان را بعنوان مالیات دریافت مینمودند. اما بورس نفتی ایران بروی مالیات قلم کشیده است .
تاکنون خریداریهای نفتی در بورسهای لندن و نیویورک انجام میگرفتند که ماهانه حجمی قریب 110 میلیارد را بخود اختصاص میدهند. از این 110 میلیارد دلار تقریبا یک سوم ان به کشورهای عضو اوپک باز میگردند. طبق تحقیقات حاصله از سوی خزانه امریکا, اعضای اوپک تنها رقم ناچیز 120 میلیارد دلاری از درامد نفتیهای خود در این کشور سرمایه گذاری نموده اند. با اشاره به اختلافات امریکا و اروپا برای عفو بدهیهای کشورهای مقروض دیگر لازم به ذکرنیست که بیشترین پولهای نفتی در کدام قاره سرمایه گذاری شده اند.
در راین رابطه حیدر مستخدمین حسینی, مدیر بورس نفتی ایران خبر داد که کامپیوترهای بورس نفتی ایران در سال 2006 راه اندازی میشوند و تمام معاملات نفتی از طریق اینترنت, بدون دریافت مالیات و تمام این معاملات با واحد پولی یورو انجام میشوند. با توجه به اینکه بسیاری از کشورهای کم درامد جهان و بخصوص کشورهای اروپایی در سال اینده مشتری دائمی نفت ایران خواهند شد, این حرکت اقتصادی از سوی ایران به تضعیف رتبه بالای دلار و بالا بردن ارزش یورو خواهد انجامید. تاثیرات سقوط موقعیت دلار در بازار نفت تنها در محدوده این بازار پایان نخواهد یافت بلکه به بخشهای دیگر اقتصادی نظیر فولاد و انرژی اغاز و بخشهایی دیگر سرایت خواهد نمود. سوال اینجاست که ایا گشایش بورس نفتی ایران دلیلی اصلی برای خصومت امریکائیها در قبال ایران نیست که خود را در زیر قبای مناقشه اتمی قایم کرده است؟
http://www2.dw-world.de/persian/wirtschaft-wiss/1.152742.1.html
http://www.spiegel.de/wirtschaft/0,1518,269690,00.html
http://de.biz.yahoo.com/050903/336/4o94o.html
