عجب سالی بر ما و شما گذشت...، چکامه بزرگمهر

« درد ما، شکستن پيوسته ای است که فهم ما را در بر می گيرد.» .. جبران خليل جبران..
سال 2005 نیز به پایان رسید.سالی پرتلاطم که هر روز آن شاهد خاطرات ناخوشایند در سراسر جهان بودیم.
رادیو را روشن می کنی، گوینده می گوید: « امروز در یک کنفرانس مطبوعاتی ، جيمز موريس، مدير اجرايي برنامه‌ي جهاني غذا در سازمان ملل اعلام کرد که سال 2005 بعد از جنگ جهاني دوم ، به عنوان پر چالش‌ترين سال در زمینه كمك‌هاي بشردوستانه می باشد و از نظر حوادث و بلاياي طبيعي، براي ميليون‌ها نفر از مردم سراسر جهان سالي پر طنش بوده است. »
تلویزیون را روشن می کنم، تصاوير و خبرها نشان می دهند که در دنیا، صحرای محشری برپا است، دل زمين ترکيده است، دریا خروشیده است، ابرها سنگ می بارانند، بچه ها یکی یکی پرپر می شوند، با تکرار چندباره اين فجايع، با تکه تکه شدن چندباره جگرگوشه ها در هرکجای این دنیا ، با ترک برداشتن چندباره خاکها، ديگر چيزی برای گفتن وجود ندارد جزاينکه بگويیم ، آدمی آن چنان مدرنیزه شده و آن چنان قدم در راه کج گذاشته و دست در دست نااهل قرار داده و چشم ها، گوش ها و قلب هايش را بسته که سرانجام به چنان بن بستی رسيده که عاقبت آن معلوم نیست.
چراکه حرمت نان از بين رفته است، چراکه خانواده از هم پاشیده است، روزی يتيمان را خوردن عادت شده است، شکر روزی خداوند را همه از ياد برده اند، حق جايش را به ناحق داده است و فقيران تشنه و تشنه تر شده اند.
امروز همه تنها با شعارهای انتخاباتی دلخوشیم، ژست های سياسی می گيرم و گناه را به گردن اقتصاد می اندازیم. به فرهنگ هرگز نداشته پز می دهم و ميزها را دودستی چسبیده ایم، اگر کودکی پایش را روی مین جای گذاشت به ما مربوط نیست، اگر سربازی ریه اش را از دست داد ما که نفس می کشیم، اگر انسانی از گرسنگی مرد ما که سیر هستیم، اگر طبیعت کشته شد ما برج هایمان را می سازیم، خشک شدن دریا چه اهمیتی دارد؟ انفجار یک قطعه زمین چه اثری دارد؟
نفت ارزش شده است، سلاح هسته ای قدرت دارد، عشق کم رنگ شده است، گل بی بو شده است، باروت تقدس یافته است، خدا فراموش شده است.....

خبرگزاري فرانسه وقايع اين سال پرچالش را اينگونه روايت كرده است:

بـلايـا طبيعي

كشورهاي اطراف اقيانوس هند همواره درتلاش هستند تا بر مشكلات ناشي ازسونامي در سال 2004 فائق آيند. آخرين آمار تلفات اين حادثه به 217 هزار تن رسيد.
زلزله شديد در منطقه‌ي كشمير بيش از 73 هزار كشته بر جاي گذارد و حدود 5/3 ميليون تن را بي‌خانمان مي‌كند.
در خليج مكزيك، يك سري طوفان‌هاي بي سابقه، شهر نيواورلئان را در بر گرفت و بيش از 1000 كشته بر جاي ‌گذاشت و ضعف مديريت بحران آمريكا به شدت آشكار شد.

درگيري‌ها، ناارامي‌ها و حملات

در ماه اكتبر ميزان تلفات آمريكا در جنگ عراق به 2000 تن ‌رسيد و جورج بوش، رييس جمهور آمريكا اعتراف مي‌كند كه تعداد 30 هزار عراقي در جنگ عراق كشته شده‌اند. انتخابات عراق برگزار ‌شد، اما فشار براي خروج آمريكا افزايش مي‌يابد. صدام نيز به خاطر جناياتش، محاكمه مي‌شود.
انفجارهاي انتحاري در لندن، منجر به كشته شدن 56 تن و زخمي شدن صدها تن مي‌شود.
بمب‌گذاران همچنين 88 تن را در يك مركز تفريحي در مصر و 57 تن را در امان ( پايتخت اردن) مي‌كشند.
نظاميان ازبكستاني به سوي تظاهر كنندگان اين كشور آتش مي‌گشايند و براساس آمار گروه‌هاي حقوق بشر صدها تن در اين درگيري ها كشته مي شوند.
در لبنان، رفيق حريري، نخست وزير سابق اين كشور در يك انفجار خودرو ترور مي‌شود. سوريه به عنوان عامل اين ترور معرفي مي‌شود و مجبور به خروج نيروهايش از لبنان مي شود.
اسراييل نظاميان خود را از نوار غزه خارج مي‌كند و به اين ترتيب براي اولين بار از بخشي از قلمرو فلسطينيان خارج مي‌شود.
كشورهاي غربي به دليل سوءظن‌هاي خود نسبت به ايران مبني بر ساخت سلاح‌هاي هسته‌يي، ايران را تحت فشار قرار مي‌دهند.
كره‌ي شمالي با بيان اين كه داراي تسليحات هسته‌يي است، از آمريكا سرپيچي مي‌كند.
كشمكش‌ها در چچن و ديگر نقاط قفقاز روسيه ادامه مي‌يابد.
همچنين خشونت‌ها در آفريقا، به ويژه جمهوري دموكراتيك كنگو و منطقه‌ي دارفور سودان ادامه مي‌يابد.
شورش درمناطق حومه‌يي فقيرنشين فرانسه، اين كشور را براي چند هفته دچار ناآرامي مي‌كند.
آمريكا به دليل اتهامات نقض حقوق بشر نظير شكنجه و ربودن مظنونان تروريست، تحت انتقادات شديد بين‌المللي قرار مي‌گيرد.
در بیروت، جبران توینی، سردبیر روزنامه النهار در يك انفجار خودرو ترور مي‌شود.

سياست

توني بلر، براي سومين بار متوالي، به عنوان نخست وزير انگليس انتخاب مي‌شود. در آلمان، راست گرايان ( دموكرات مسيحي‌ها) و چپ گرايان ( سوسيال دموكرات ها) به ائتلاف مي‌رسند، و پس از يك انتخابات بي‌نتيجه، آنگلا مركل، اولين صد اعظم زن آلمان مي‌شود.
مردم فرانسه و هلند، قانون اساسي پيشنهادي اروپا را رد مي‌كنند. اتحاديه‌ي اروپا گفت و گوهاي عضويت را با تركيه آغاز مي‌كند. جورج بوش، دومين دوره‌ي خود را به عنوان رييس جمهور آمريكا آغاز مي‌كند.
انتخابات بوليوي بر روند چپ گرايي در آمريكاي لاتين صحه مي‌گذارد.
در ژاپن، جونيشيرو كوايزومي، نخست وزير ژاپن روي برگزاري انتخابات زودرس ريسك مي‌كند و در نهايت با قاطعيت پيروز مي‌شود.
با وجود درگيري در هر دو كشور عراق و افغانستان‌، انتخابات اين دو كشور برگزار مي‌شود.
مصر براي اولين بار يك انتخابات با چند كانديدا برگزار مي‌كند كه حسني مبارك مجددا در آن پيروز مي‌شود.
آلن جانسون سيرليف، به عنوان رييس جمهور ليبريا انتخاب مي‌شود.
برگزاری انتخابات در عراق.

اقتصاد و تجارت

رشد سرسام‌آور اقتصاد چين ادامه مي‌يابد و لغو سهميه‌ها در صادرات صنعت نساجي اين كشور، ديگر نقاط جهان را دچار تنش‌هاي تجاري مي‌كند.

گفت و گوهاي تجارت جهاني بدون نتيجه قطعي به پايان مي‌رسد. ارزش يورو نسبت به دلار كاهش مي‌يابد. قيمت نفت ناگهان در يك روز به بيش از 70 دلار براي هر بشكه مي‌رسد.
معاهده كيوتو در سازمان ملل درباره‌ي تغييرات جوي پس از گذشت هشت سال از امضاي آن به اجرا درمي‌آيد، اما نه ‌آمريكا و نه چين آن را تصويب نمي‌كنند.
دانشمندان شواهد علمي تازه‌اي ارايه مي‌كنند مبني بر اينكه به دليل فعاليت‌هاي بشري، جهان در حال گرم شدن است.

دين

پاپ ژان پل دوم، رهبر كاتوليك‌هاي جهان، پس از چندين سال بيماري، فوت مي‌كند و به جاي وي پاپ بنديكت شانزدهم به عنوان رهبر كليساي كاتوليك انتخاب مي‌شود.

بهداشت و سلامتي

سازمان ملل هشدار مي‌دهد كه 40 ميليون تن در سراسر جهان يا به ايدز و يا به ويروس عامل ايدز مبتلا هستند. كشورهاي جهان، به ويژه آسيا و اروپا تلاش مي‌كنند كه از خود در برابر بيماري همه‌گير آنفولانزاي مرغي، دفاع كنند.
حوادث
حوادث معدن در چين همچنان باعث مرگ هزاران كارگر چيني مي‌شود.
حوادث سقوط هواپيما در نيجريه، اندونزي، يونان، ايران و ونزوئلا و ديگر كشورها، صدها كشته بر جاي مي‌گذارد.
در پي حمله به زائران روي پلي در بغداد، حدود 1000 تن كشته مي‌شوند.

****

اکنون با خاطرات 2005 به پیشواز 2006 می رویم و سالی می سازیم .... از سال پیش. ای کاش این آدم مدرنیزه فقط یکبار تصور می کرد که جهانی میسازد بدون نفرت و کینه، بدون وحشت و طاعون، بدون بوی باروت.....فقط یکبار تصور می کرد که جهانی میسازد پر از تکرار آزادی، پر از صلح و آتش بس، پر از عشق و ایمان...
ای کاش هر انسانی فقط یکبار تصور می کرد که می تواند خوشبخت خوشبخت باشد حتی اگر تصور کردنش سخت باشد... ای کاش ....

چکامه بزرگمهر – پاریس