 |
|
|
|
|
|
|
 |
|
|
|
|
||
|
||||||
 |
 |
 |
|
|||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
||
|
||||||
|
|
|
|
|||
هفته آخر سال 2005 خانمي كه خود را ويدا سامعي و خبرنگار سايت " روزآن لاين" معرفي ميكرد تلفني با من تماس گرفته و تقاصاي انجام يك مصاحبه در باره علل اجتماعي و حقوقي از هم پاشي خانواده هاي مهاجر ايراني را نمود.
اين خانم در پاسخ به اين سوال كه تلفن مرا از كجا آورده نام يكي از زنان ايراني متعلق به انجمن زنان ايراني در پاريس را داد كه مرا ميشناخت.
به اعتبار شناختي كه از انجمن زنان داشته و احترامي كه براي حرفه خبرنگاري قايلم اين مصاحبه را جهت چاپ در سايت " روز" كه ضمنا خود را يك سايت طرفدار حقوق بشر معرفي ميكند پذيرفتم.
اين خانم جوان براي انجام مصاحبه براي چند روز بعد از من قرار گرفته وبه دفتر وكالت من مراجعه نموده ودر معرفي خود گفت كه در ايران در روزنامه شرق و چند روزنامه ديگر خبرنگار بوده و به دليل دشواري كار و سانسور در ايران فقط سه ماه است كه به اجبار به خارج آمده و فعلن براي سايت روز كار ميكند.
از اينكه خانم جواني را در ادامه فعاليت روزنامه نگاريش كمك كنم و با اعتماد به ساير گفته هاي ايشان در مورد علل مهاجرتش به خارج، ايشان را علي رغم كمي وقت و مشغله كاري، به دفتر خود براي انجام مصاحبه پذيرفتم.
ايشان به من اطمينان داد كه دو روز پس از مصاحبه متن آنرا با ايميل برايم ميفرستد تا هرگونه تغيييري كه لازم ميدانم را درمتن آن انجام دهم.
قرار بر اين شد كه بدون موافقت قبلي من مصاحبه به چاپ نرسد.
خانم ويدا سامعي، به مدت بيشتر از يكساعت با من به مصاحبه پرداخته و سوالاتي در مورد علل فرهنگي، اجتماعي و حقوقي از هم پاشي خانواده هاي مهاجر ابراني انجام داد و با يادداشت برداشتن از اطلاعات و گفته هاي من و با اين وعده كه همه مصاحبه را بزودي برايم خواهد فرستاد دفتر مرا ترك كرد.
بيش از دو هفته از انجام مصاحبه گدشت و با كمال تعجب ديگر ازفرستادن متن مصاحبه خبري نشد، يكبار تلفني براي ايشان پيام گذاشتم كه باز هم با كمال بي ا دبي پاسخي نداد.
به تاريخ 10 ژانويه 2006 يا 20 دي ماه 1384
با گشودن اتفاقي سايت روزآن لاين متوجه چاپ مطلبي به نام " گزارشي در مورد علل طلاق بين مهاجرين ايراني" در صفحه اول سايت روز به قلم خانم تازه از راه رسيده اي به نام ويدا سامعي شدم.
گرچه ايشان سوالات خود و پاسخ هاي مرا حذف كرده و اطلاعات و نظرات من و ديگران را به نام خود جعل كرده و از آوردن كليه پاسخ هايم نيز براي رد گم كردن خود داري كرده و فقط به نقل قول كوچكي از من اكتفا كرده كه معلوم نيست آنرا از كجا آورده و براي خالي نبودن عريضه به نظر آقاي مهرداد درويش پور نيز استناد كرده است، اما همه اين ترقفندها چيزي جز سرقت نظرو انديشه نيست.
و بدبختانه روزنامه نگار جواني كه خود را محروم از كار در جمهوري اسلامي معرفي ميكند در منش خود هيچ قرقي با دزدان حرفه اي آن مملكت فلك زده نداشته و چه بسا به مراتب بدتر است، چرا كه او با ماسك روزنامه نگاري، روشنفكري، جوان سر خورده از جمهوري اسلامي به غرب آمده است اما كار خود را بر مبني بي صداقتي، دزدي و سرقت انديشه ديگران بنا نهاده ميخواهد مطلبي را بنام خود بنويسد كه درتوشه و توان فكري اش نيست.
او تيتر اطلاعات و دانسته هاي كش رفته را نيز به غلط گزارش ميگذارد حال آنكه در مكتب روزنامه نگاري تعربف گزارش اين است كه خبرنگار با رفتن به كنفرانس يا محلي مشاهداتش را به استناد به آنچه كه حقيقتا گذشته است بنويسد و نه آنكه نظرات ديگران را قاپيده و بنام نامي خود جعل كند.
سوال ديگر اينكه خانم جواني كه به قول خودش فقط سه ماه است كه به خارج آمده چگونه ميتواند در باره علل طلاق مهاجرين نه تنها اظهار فضل كند بلكه مقاله يا گزارش بدون ذكر دلايل و منابع و چگونگي تهيه گزارش بنويسد.
چه بسا اين خانم در به اصطلاح "گزارش هاي" بعدي خود نيز از اطلاعاتي كه در مصاحبه با من كه تمامي آن را به چاپ نرسانده، مجددا و به نام خود سوء استفاده كند.
با ديدن تيتر مصاحبه خود در سايت مزبور، همان شب ايميلي به سردبير سايت روز زده و با شرح موضوع اعتراض خود از ايشان خواستم اين مطلب را حذف كرده و خانم سامعي از زير پاگذاري اصول اوليه خبر نگاري معذرت خواهي كنند.
باتوجه به اينكه تا كنون از سردبيراين سايت كه ميبايست بنا به اصول روزنامه نگاري و احترام به پرنسيپهاي اين حرفه، از چاپ مطلب جعلي خوداري ميكرد، پاسخ و توضيحي دريافت نكرده ام، مجددا تقاضاي خود را از اين سايت تكرار ميكنم چرا كه اين سايت اطلاعاتي بايد به خبرنگار حقه بازو فرصت طلب خود بياموزد كه در هر حرفه احترام به كار و زحمات ديگران احترام به حقوق بشر است.
بعلاوه اين خبرنگار جوان بايد بيآموزد كه در اروپا خبرنگاري و روزنامه نگاري مسوليت سنگيني است كه با آنچه كه ايشان درمكتب آن كشور بي قانون و احترام به حقوق افراد؛ بنام خبرنگاري آموخته فاصله بسيار است و در صورت تخلف يك روزنامه نگار كارت خبرنگاري او باطل ميگردد.
و با فرصت طلبي، سلب اعتماد ميان ايرانيان و جعل مطالب نميتوان نام خود را خبرنگار گذاشت.
سايت روزكه مدعي دفاع از حقوق بشر، آزادي مطبوعات و مبارزه با سانسور است، تا كنون از چاپ نامه اعتراضي من خودداري كرده است.
دكتر افسانه خاكپور
نويسنده و وكيل دادگستري در پاريس
www.droit-evolue.com
