پیامبر رحمت قربانی خشونت!؟ ج. پاکنژاد

این روزها دو رشته خبر که تیترهای اول رسانه های جهانی را به خود اختصاص میدهند مربوط به بحرانهایی هستند که توسط خشونت گرایان ایجاد گشته اند:
1- بحران غنی سازی اورانیوم که از سوی نظام مافیایی ایران ایجاد شده است ،
2- ودیگری بحران کاریکاتورو توهین به پیامبر اسلام در یک نشریه دانمارکی ودامن زدن بدان بعد از چند ماه که از انتشار آن گذشته ، و با چاپ مجدد آن ازسوی جماعتی نادان که ، به عمد ( احتمال آن بیشتر است) ویا به سهو، عامل مافیای جهانی گسترش خشونت شده اند و به خطا خشونت طلبی خویش را استفاده از آزادی بیان وقلم می نامند.
در شرح حال زندگی پیامبر، چه آن که در قرآن آمده و چه آنکه تاریخ نگاران مسلمان و غیر مسلمان نگاشته اند ،که بنگریم، می بینیم او نه تنها انسانی خشونت طلب نبوده بلکه در پاسخ به دشنام گویان و حتی آنان که توطئه قتل اورا تدارک دیده بودند ،بکار بردن خشونت را جایز نمیدانست:
بهنگام فتح مکه، بر خلاف سنت عرب که انتقام گیری را ارزش گمان می برد ( هنوز در برخی از جوامع چنین است) اعلام عفو عمومی داد و جامعه را به صلح بین انسانها ودوستی و برادری بین مسلمانان فراخواند.
زنی از زنان عرب، هرروز بر سر او خاکستر میریخت . ﺁن روز که این توهین را نکرد، پیامبر جویای احوالش شد و چون دانست بیمار است ، به عیادت او رفت .
رفتار پیامبر با عبدالله ابن ابی از سران منافقین نمونه بارز سعه صدر و خشونت زدایی از جامعه وقت شبه جزیره عربستان و درسی برای مدعیان امروز و فردای پیروی از روش اوست:
عبدالله ابن ابی از سران بنام منافقان است که بارها علیه حضرت محمد(ص) توطئه کرد. هنگام جنگ احد، بهمراه سیصد نفرازیارانش تمرد و لشکرمسلمانان را ترک کرد ( این عمل امروز،در مدرن ترین ارتشها و"متمدن ترین" کشورها، جرم فرار از جنگ ومشمول اشد مجازات است).او بارها علیه پیامبر و مسلمانان توطئه کرد و با دشمنان همراهی نهضت او همکاری کرد .جمعی از صحابه بارها از حضرت محمد(ص) خواستند ،اجازه بدهد تا اورا به سزای اعمالش برسانند اما او آنان را از این عمل بر حذر داشت و هنگامیکه ابن ابی در بستر مرگ افتاد، بر بالینش حاضر شد وبرای اوطلب مغفرت کرد....
پس از کشف توطئه قتل پیامبرکه پس از پیروزی مسلمانان در غزوه بزرگ تبوک توسط منافقین تدارک دیده شده بود، حضرت محمد حاضر نشد که با مجرمین بد رفتاری صورت گیرد و پیشنهاد صحابه، مبنی بر مجازات آنان را رد کرد.و....
روش پیامبر اسلام نمیتوانست غیر از این باشد . او پیام آور توحید و مبشر صلح و دوستی میان انسانها بود .او مجری فرمان خدا بود که با وحی به او و تمامی بشریت سعه صدر را آموخت و فرمود :
روش نیکو روش ﺁنها است « که بنا حق شهادت ندهند و هرگاه سخن لغوی ( حرف زشتی) بشنوند با کرامت از آن درگذرند .( سوره فرقان –آیه 72) ونیز خطاب به پیامبرفرمود : اگردر تو اینهمه حسن خلق و کردار نبود ، مردم از اطرافت پراکنده میشدند.
اینک پیامبری که می گفت : « دین جز محبت نیست » ، از جانب گرایشهای افراطی مورد تهاجم قرار گرفته است :
از یک سومسلمان نماها، دین محمد(ص) را آیین خشونت میکنند. نظریه حرکت قسری رااساس نظام به اصطلاح اسلامی میگردانند ونظریه پردازانی امثال مصباح یزدی در تقدیس خشونت کتاب جنگ وجهاد در اسلام را منتشر میکنند تا افراد کوته بین ومغرض واحتمالا آلت فعل خشونت طلبان غربی، به خود جرئت بدهند، پیامبر (ص) را ازدید آنان ببینند .جمعی که خشونت ،علت وجودی آنان است با در دست گرفتن قرآن ، محتوای آن را که میفرماید :
وچون سخن لغوی بشنوند از آن اعراض کرده، گویند، اعمال ما از ما و اعمال شما از شماست،بروید و سلامت باشید که ما هرگز مردم هرزه گو و نادانرا نمی طلبیم ( سوره قصص آیه 55 ) ، نادیده می انگارند و با خشونت و آتش زدن، تهدید به بریدن سرها وزبانها،توجیه گر رفتار افراطیهای غربی در اعمال ضد اسلام میشوند.
موضع گیری ها که از سوی مقامات غربی، چه سیاسی و چه فرهنگی و مطبوعاتی به عمل آمده ،استدلال آنان که چاپ و چاپ مجدد تصاویر را آزادی بیان و قلم نامیدند مبنی ندارند . زیرا در هیچ کجای دنیا قانونی را نمیتوان یافت که جلو گیری ازتوهین و فحش و افترا،به یک فرد را مجازنداند وحتی برعکس برای مفتری و فحاش جریمه ای را قائل نشده باشد. توهین به ساحت پیامبر اسلام توهین به باور بیش از یک میلیارد انسان است وعملی قابل تقبیح. اعتراض به این عمل راه های بیشماری دارد که نیاز به خشونت ندارند . بطور مثال مسلمانان میتوانند به دادگاه حقوق بشراروپا شکایت برند زیرا احترام به عقیده از موارد حقوق بشر است وتوهین وافترا از موارد بارز نقض آن است.
عدم موضع گیری صریح در باره این عمل توهین آمیز از سوی مقامات غربی در محکوم نمودن آن به بهانه ارزش گذاشتن به آزادی بیان با رفتار دوگانه آنان متناقض است .
مثلا ، اخیرا در فرانسه ،نویسنده کتابی در باره آقای نیکولا سارکوزی ،وزیر کشور فرانسه ،برای عدم انتشار آن، تحت فشار قرار گرفت.
یا چندی پیش هنرمندی فرانسوی(دی یو دونه) که در برنامه خود با یهودیان شوخی ای به عمل آورد که ظاهرا احساسات آنان را جریحه دار کرده بود، او ازاینکه نمایش او احتمالا جمعی را آزرده خاطرکرده است پوزش خواست ولی از سوی تقریبا تمامی مقامات سیاسی،فرهنگی و مطبوعاتی مورد شماتت و بعضا اهانت قرار گرفت و با وجود اینکه علیه او شکایت شده و او در دادگاه از اتهام ها مبری شد، چند سالی است که از سوی رسانه ها و مقامات فرهنگی تحت سانسور است.
نویسنده و محقق فرانسوی، روژه گارودی، در کاری تحقیقی که در مورد جنایات نازی ها بعمل آورد، جنایات نازی ها را انکار نکرد ولی کشته شدن شش میلیون یهودی توسط نازی ها رانادرست ورقم یاد شده را واقعی ندانست و نظر خود را در کتابی منتشر ساخت. او درباره بخشی از تاریخ معاصر که کرامت وشرافت و وجدان تمامی بشریت را جریحه دار ساخته است نظری را داد که به راحتی از سوی مورخین ومحققین، با مراجعه به اسناد قابل بررسی است،اما بدادگاه احضار و تمامی نوشته هایش جمع آوری شدند و....

با این همه کسی نگران به خطر افتادن آزادی بیان نشد . اما امروز که به باور جمع کثیری از انسانها از نژادها و اقوام مختلف اهانت شده است اگر به اهانت کننده تذکری داده شود آزادی بیان به خطر می افتد؟
توهین به پیامبر(ص) و عدم برخورد صحیح بااین عمل توسط مسئولین مربوطه، حتی احساسات مسلمانان به اصطلاح لائیک را جریحه دار کرد ،چه آن را، علامت تحقیرخویش از سوی غرب یافتند . خشونت طلبان از هردوسو (که اقلیتی نادان بیش نیستند ،جمع شرکت کنندگان در تظاهرات خشونت ﺁمیز ، در مقایسه با جمعیت مسلمان جهان، 1 در صد هزار نیز نمی شوند . اینهمه میدان تبلیغاتی بخشیدن به این تظاهرات گویای ﺁن نیست که قدرتهای ایجاد کننده بحران هدفی دارند که می خواهند بدان برسند ؟) میدان دار عرصه اند و هر روز خشونت آنان بزرگنمایی میشود و کسی از غرور و احساس جریحه دارشده و فروخفته صدها میلیون انسان که با کرامت،از این بی مایگی و بی فرهنگی (که نشان از تهی شدن فرهنگ لیبرالیسم غرب دارد)، با کرامت درگذشتند ، سخنی بمیان نمی آورد.
اما پرسش های اساسی این ها است:
چه ارتباطی بین بحران اتمی ایران و ارجاع پرونده به شورای امنیت ، پیروزی حماس در فلسطین، بحران موجود بین غرب و سوریه و.... با بحران اخیر ایجاد شده توسط غرب با توهین به حضرت محمد(ص) وجود دارد ؟ و چه کسانی از این بحران سود میبرند؟ جز بنیادگراها و حاکمین وابسته و فاسد در جهان اسلام ورفقای آنها در جهان سرمایه داری لیبرال؟ و چه کسانی جز ملتها بهای بازی قدرت خشونت طلبان را می پردازند؟
اگر به حاکمیت رسیدن حماس در فلسطین به نزدیکی بخشی از آن، به سازمان فتح و مواضع آن شده وبه سیاسی شدن حماس منجر شود وجریان افراطی آن تضعیف گردد،چه توجیهی برای دیوارشرم میماند؟
خوردن جام زهر توسط رهبران و مقامات ایرانی در بحران انرژی هسته ای ویا محاصره واحتمالا حمله نظامی به ایران چگونه باید در افکار عمومی طرفین دعوا توجیه شود؟ و....
آیا بازهم میشود چاپ کاریکاتورها و جنجالی را که پی آورده است ، یک عمل ساده ازسوی یک نشریه خواند؟

[email protected]