هنوز انتخابات در ايران يك مساله است؛ حتي براي كساني مثل هاشمي
خبرگزاري دانشجويان ايران - تهران
سرويس: سياسي
حميدرضا جلاييپور ابراز عقيده كرد كه در كشور به دليل اينكه مهمترين نهاد در معرض سياستهاي آرمانگرايانه است، با بحران دستاورد اجتماعي مواجه هستيم.
به گزارش خبرنگار خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، عضو شوراي مركزي جبههي مشاركت ايران اسلامي در نشستي كه از سوي ابراهيم يزدي و همفكرانش به مناسبت سالگرد پيروزي انقلاب اسلامي برگزار شد، با طرح مقدمهاي دربارهي علل انقلاب از ديدگاه جامعه شناسي، افزود: انقلاب اسلامي براي جامعهشناسان دنيا مورد مناسبي براي تحليل است و بحثهاي جالبي در اين زمينه انجام شده؛ به ويژه چگونگي شكلگيري موج مردمي كه دولت را از جا كند و خيلي آرام پيش رفت، براي آنها جالب توجه است.
اين مدرس دانشگاه با اعتقاد به اينكه پيامدهاي انقلاب تحليل علمي نميشود، تصريح كرد: انقلابها در كوتاهمدت جاي بحث نيستند. ابتداي همهي انقلابها خونين و با خشونت همراه است. نميتوان گفت كه هيچ انقلابي در كوتاهمدت خشن نبوده است، بلكه آثار ميانمدت و بلندمدت انقلابها محل مناقشه است و سوال اين است كه اساسا انقلابيبودن در ميانمدت و بلندمدت مفيد است يا خير؟
اين جامعهشناس ادامه داد: گيدنز ميگويد مطالعهي پيامد بلندمدت انقلابها نشان ميدهد كه انقلاب پديدهي خوبي است و براي اثبات اين مدعا وضعيت هند و چين را مقايسه ميكند و با شاخصهاي توسعه نشان ميدهد، چين كه در آن انقلاب رخ داده رشد بيشتري نسبت به هند داشته است.
جلايي پور تصريح كرد: ميتوان گفت با بحران دستاورد مواجه بودهايم. بعد از 27 سال اقتصاد رقابتي، قانوني و آزاد هنوز در ايران شكل كامل نگرفته و فعاليت اقتصادي در ايران راههاي ويژهي يكطرفهاي براي بعضي ايجاد كرده است.
وي ادامه داد: از منظر فرهنگي به منزلهي « cultur» يا عادت جمعي نميتوان تغييري مشاهده كرد. تحقيق وزارت ارشاد در اين زمينه تحقيق خوبي است كه بر مبناي آن ميبينيم شاخصهاي سرمايههاي اجتماعي افت كرده است.
اين عضو شوراي مركزي جبههي مشاركت با اعتقاد به اينكه از منظر سياسي نيز با بحران دستاورد مواجه هستيم، معتقد است كه جمهوري اسلامي ميتوانست در برابر جهان دستاوردي به نام دموكراسي را ارائه دهد اما اگر انتخابات اخير را معيار قرار دهيم، ميبينيم كه هنوز انتخابات در ايران يك مساله است؛ آن هم نه براي ماركسيستها و غيره، بلكه براي كساني كه پايهگذار انقلاب بودند، مثل هاشمي رفسنجاني.
وي در ادامه سخنان خود با ابراز تاسف از اين كه هيچ آمار رسمي در مورد اعتياد به عنوان مهمترين مسالهي جامعه ديده نميشود، ادعا كرد: در جامعهي ما يك و نيم ميليون معتاد حرفهاي و تا سه و نيم ميليون نفر مصرفكنندهي مواد مخدر داريم و تا جايي كه من ارزيابي كردم اين آمار نسبت به جمعيت، در هيچ جاي جهان وجود ندارد؛ اين در حالي است كه انقلاب اسلامي ضداعتياد بوده و اساسا يكي از تمهايي كه انقلابيون به كار ميبردند، اين بود رژيم شاه ميخواهد جوانها را فاسد كند.
به گزارش ايسنا جلاييپور دربارهي علل رشد اعتياد در جامعه خاطرنشان كرد: ما شش كانال تلويزيوني داريم كه هيچ تمركزي بر مسالهي اعتياد ندارند و اصلا راجع به علل هيچ بحثي مطرح نميكنند، در حالي كه بايد بعد از مدتي مشخص شود كه علت موثر آن چيست و چه عاملي جامعه ي ما را روز به روز بيشتر به اين سو مي كشاند.
وي اظهار داشت: ميگويند كه يكي از علل، فقر است، اين در حالي است كه افغانها از ما فقيرترند، اما آمار اعتياد در آنجا بالا نيست و اين مورد دربارهي بسياري از كشورهاي آسياي ميانه كه از ما فقيرتر هستند نيز وجود دارد.عامل ديگري كه مطرح ميشود ممنوعيت مشروبات الكلي است، درحالي كه مقايسهي با كشورهاي ديگر نشان ميدهد در مالزي مصرف مشروبات الكلي مانند زناست، اما اعتياد به اندازهي كشور ما نيست. عدهاي ديگر دشمني ابرقدرتها را عامل موثر ميدانند، در حالي كه بايد اين آمار فلسطين و يا كوبا بيشتر باشد. عامل عميقتري كه در ايران هست اما چندان موثر نيست، اين است كه ميگويند اعتياد در ايران بازار پيدا كرده، درحالي كه در بسياري از كشورهاي دنيا چنين است اما رشد فزاينده پيدا نكرده است.
اين جامعهشناس معتقد است كه عامل اصلي اين پديده تداوم شعارها و سياستهاي آرمانگرايانهي غيرواقعي در كشور و مكانيزم باور به اين شعارها از صدا و سيماست.
وي افزود كه اين راهبردهاي آرمانگرايانهي غيرواقعي و تبليغ آن از سوي آنچه آن را شبكهي باورسازي صدا و سيما ميخواند، موجب ميشود كه بخشي از مردم مهاجرت به بيرون داشته باشند و بخشي مهاجرت به درون، يعني اعتياد.
جلاييپور تصريح كرد: در ابتدا به تدريج مطرح شد كه روسپيگري بد است و مظاهر آن هم بايد نابود شود و دولت ايران چنين كاري كرد، اما شاهد بوديم كه خيابانهاي ايران در معرض زنان ويژهاي قرار گرفت. محور بعدي حرام بودن مشروبات و نابود كردن تمام مظاهرش بود. اما امروز شاهد هستيم كه اين هم در جامعه وجود دارد.
وي ادامه داد: چطور شد كه ما ميخواستيم اين موارد را ريشهكن كنيم اما درصدش الان بالاتر رفته است؟
اين عضو شوراي مركزي جبههي مشاركت تاكيد كرد: جامعهي مدرن ايران صد سال است كه در معرض نوسازي است اما اين جامعه گرفتار دولت شعاري است و واكنشهايي در قبال آن از جمله قهر در انتخابات و يا جنبش اصلاحات، فرار به بيرون و يا فرار به درون انجام ميدهد.