 |
|
|
|
|
|
|
 |
|
|
|
|
||
|
||||||
 |
 |
 |
|
|||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
||
|
||||||
|
|
|
|
|||
*جهانی شدن يعنی ضعيفترشدن ضعيفها
*روح سيمون، من و دانيل را به هم رساند
خبرگزاری دانشجويان ايران - تهران
سرويس: سياسی خارجی
دوشنبه شب پس از يک معطلی نسبتا طولانی دوساعت و نيمه که به دليل فشردگی برنامههای مصاحبهشوندهمان، ناگزير مینمود، توانستيم گفتوگويی با «روزاريو موريلو» همسر دانيل اورتگا، در ساعت ۲۱ و ۱۵ دقيقه داشته باشيم.
اين گفتوگو در اتاقی در مجتمع بوستان واقع در سعدآباد انجام شد؛ گفتوگويی که به دليل برنامههای بعدی اورتگاها و فرارسيدن وقت شام و همچنين فشار تشريفات برای کوتاهکردن زمان، حدود ۴۵ دقيقه به طول انجاميد. در ابتدا تصور بر آن داشتيم که میتوانيم به زبان انگليسی با همسر اورتگا مصاحبه کنيم ولی با شروع مصاحبه و به درخواست خانم موريلو مصاحبه به زبان اسپانيولی انجام شد و او در طول مصاحبه اصرار داشت که پرچم بزرگی از کشورش پشت صندلیاش قرار گيرد. اطرافيانی که در طول اين سفر دو روزه همراه اورتگا و همسر وی بودند به ما گفتند وی زنی باهوش، توانا و جسور است و به شدت بر اورتگا تأثيرگذار بوده و اورتگا نيز به وی علاقهمند است و از نظرات وی در پيشبرد بسياری از امور استفاده میکند؛ به واقع همسر اورتگا رييسجمهور پشت صحنه است.
اورتگا و همسرش چنديست که يک سفر دورهای را آغاز کرده و بعد از الجزاير و ليبی به همراه تعدادی از فرزندانشان و يک عروس و داماد و نوهی کوچکش به ايران سفر کردهاند. موقعی که مصاحبهی ما در حال انجام بود فرزندان وی برای گردش به سطح شهر از جمله پاساژ قائم در ميدان تجريش رفته بودند. موريلوی حدودا ۶۰ ساله روز دوشنبه بعد از ديدارهايی که در طول روز در معيت اورتگا با مقامهای مختلف ايرانی داشت با چهرهای خوشايند با روسری و مانتوی سفيدی که بر تن داشت، پذيرای ما شد؛ او انگشترهای سوالبرانگيزش را نيز در دست داشت.
خرسندی از حضور در ايران
«روزاريو موريلو» در ابتدای گفتوگو با خبرنگار خبرگزاری دانشجويان ايران، با ابراز خوشحالی و خرسندی از حضور در تهران گفت:« بسيار خرسندم که از ايران ديدار کردم و از نزديک با انقلاب شکوهمند ايران اسلامی و جوانان پرشور آن آشنا شدم.»
وی با بيان اين که بين ملت ايران و نيکاراگوئه و ديگر ملتهای انقلابی اشتراکات زيادی وجود دارد، افزود: « انقلاب ايران و انقلاب نيکاراگوئه انقلابهای دوقلو هستند؛ چرا که هر دو در سال ۱۹۷۹ به پيروزی رسيدند و بر اساس ايمان به خداوند و ارادهی ملتها صورت گرفتند. اين دو انقلاب بر اساس ارادهی خداوند به پيروزی رسيدند و برای دو ملت باعث رحمت و برکت شدند.»
خبرنگار ايسنا در اين گفتوگو برای همسر اورتگا درباره وضعيت خبرگزاری دانشجويان ايران، چگونگی شکلگيری آن و اين که در آن دانشجويان مشغول به کار هستند و حضور خانمها در آن پررنگ است، توضيح داد.
موريلو گفت:« من به شما تبريک عرض میکنم چرا که جوانان در واقع مظهر اميد و اميدواری نسبت به آينده و نشانگر آينده و افقی روشن و شرافتمندانه هستند. جوانان وجدان بيدار جوامع هستند و بدون شک يک آژانس خبری جوان میتواند کمک زيادی میتواند در راستای بيداری و گسترش وجدانهای آزادیخواه در عرصهی جهانی داشته باشد.»
وی همچنين گفت:« برای من بسيار جالب است که خانمها در خبرگزاری شما حضوری فعال و پررنگ دارند و به نظر من از اين رهگذر است که آنان میتوانند توانمندیها و ظرفيتهای نهفتهی خود را در عرصهی جهانی نشان دهند.»
زنان ايرانی جسارت و شجاعت زيادی از خود نشان دادهاند
اين فعال سياسی با ستايش از فعاليتهای زنان در عرصهی مبارزات انقلاب اسلامی و بعد از آن گفت:« زنان ايرانی مظهر زنان انقلابی هستند و فعاليتهای آنها در چند بعد از انقلاب واقعا ستايشانگيز و تحسينبرانگيز است. زنان ايرانی جسارت و شجاعت زيادی از خود نشان دادند و بر اراده و اعتقاد خود مصمم هستند و اين امر را در فعاليتهای خود بعد از انقلاب نشان دادهاند؛ به عبارت ديگر میتوانم بگويم زنان ايرانی مظهر اراده، شجاعت، شهامت و شکوه ملت ايران هستند.»
روزاريو موريلو در ادامه در پاسخ به پرسشی در ارتباط با وضعيت زنان نيکاراگوئه و آمريکای لاتين، همچنين اقداماتی که به عنوان يک زن قدرتمند در نيکاراگوئه برای بهبود وضعيت زنان اين کشور و آمريکای لاتين انجام داده است؟ گفت:« در نيکاراگوئه نيز زنان مبارز مانند زنان مبارز ايرانی در تمام مراحل انقلاب سهيم بوده و شرکتی فعال داشتهاند. زنان نيکاراگوئه در انقلاب ساندنيستا نقشی فعال و مهمی داشتند.»
وی گفت:« اين انقلاب در نيکاراگوئه موجب شد تا زنان هر چه بيشتر در صحنههای اجتماعی حضور پيدا کنند و توانمندیهای خود را بروز دهند. ما در سايهی اين انقلاب شاهد حضور روزافزون زنان در عرصهی قدرت بوديم و آنها قدرت و توانمندیهای خود را در عرصهی سياسی نشان دادند. زنان در سايهی انقلاب به واقع وقوف پيدا کردند که بايد در راستای احقاق حق خود تلاش کنند و با آگاهی و نشاط بيشتری در جامعه حاضر شوند.»
موريلو افزود:« متاسفانه بعد از اين که نيروی انقلابی ساندنيستا در سال ۱۹۹۰ از قدرت کنار گذاشته شد قدرتهای ليبرال و نئوليبرال که در اين کشور حاکم شده بودند، در زمينههای مختلف صدای زنان را به شکلی خاموش کردند و موجب گسترش فقر و بیثباتی که اساسا بر روی شانههای زنان سنگينی میکرد، شدند و به اين مساله دامن زدند؛ ولی خوشبختانه با ظهور دوبارهی انقلابيون و پيروزی جبهه در انتخابات، ما بار ديگر شرافت و حضور زنان را در عرصههای مختلف شاهد هستيم و در ارتباط با توسعهی فعاليتهای زنان قدم برمیداريم.»
وی با بيان اين که «در آمريکای لاتين، ما زنان در زمينههای مختلف اجتماعی و سياسی نقش خود را به اثبات رساندهايم»، گفت:« ما زنان در سايهی نقشی که ايفا کردهايم تلاش داريم زمينه را برای احقاق حق جنسيتی و تساوی حقوق بين زن و مرد و لزوم و ضرورت تغيير برخی از قوانين مصوب فراهم کنيم. ما در تلاش هستيم همه را متقاعد کنيم که زنان، شايستهی جايگاه رفيعتری نسبت به آن چه تا کنون در آن قرار گرفتهاند، هستند. ما معتقديم زنان بايد در زمينههای مختلف از حضور در قدرت دولت مرکزی گرفته تا پايههای پايين قدرت يعنی در مناطق و شهرهای مختلف حضور داشته باشند. از جمله میتوان به حضور زنان در شورای شهر و شهرداریها اشاره کرد که اين نهادها از قدرت بالايی برخوردار هستند.»
موريلو گفت:« يکی از مسائلی که بايد در ارتباط با وضعيت زنان در آمريکای لاتين اعتراف کنيم، وجود فقر در بين زنان است. ما بايد با فقری که گريبانگير زنان است، مبارزه کنيم.»
جهانیشدن يعنی ضعيفترشدن ضعيفها
روزاريو موريلو اظهار داشت:« ما در چند سال گذشته شاهد بحث جهانی شدن هستيم و يکی از نتايج شوم جهانی شدن به فقر و فلاکت کشاندن ملتهای ضعيف است. در پروسه جهانیسازی هر چه جلوتر میرويم مشاهده میکنيم ملتهای ضعيف فقيرتر میشوند. ما در مبارزات خود به دنبال احقاق حق ملتهای ضعيف هستيم. ما بايد سياستهای ضدانسانی سردمداران نظام سلطه را که در پی جهانیشدن به دنبال تحقق آنها هستند بشناسيم و احقاق حق کنيم و هر چه بيشتر در اين زمينه نقش فعالتری داشته باشيم. ما بايد در جهت زدودن فقر، بیسوادی و مشکلاتی که گريبانگير جوامع است، مبارزات جدی داشته باشيم و در واقع میتوان گفت مبارزات زنان در اين راستا مبارزه برای زندگی و حيات است.
همسر دانيل اورتگا افزود: پرچم مبارزه در اين دنيای متغير و در برابر جهانیشدن اين است که بتوانيم نظامی عادلانه مبتنی بر امنيت و برقراری صلح و رفاه و تساوی حقوق در سطح بينالمللی بر پا کنيم؛ دنيای آزاد و مبتنی بر عدالت.
وی با بيان اين که ما بايد به دنبال گسترش و تقويت پيوندهای عادلانه، دوستانه و مودتآفرين بين ملتهای مبارز باشيم، گفت: ما برای مبارزه با سياست جهانی قدرتهای بزرگ بايد دست به دست هم دهيم و در سايهی وحدت میتوانيم در برابر سياستهای سلطهگر بايستيم، همچنين بايد واقف باشيم که سياست جهانیسازی و جهانی شدن در پی مسخ فرهنگ، هويتهای ملی و تاريخ ملتهاست.
موريلو ادامه داد: وظيفهی اصلی زنان در تمام جوامع بهويژه جوامع انقلابی اين است که در جهت زدودن اين سياستهای ضدانسانی نظام سلطه تلاش کنند تا حق خود و ملت خود را اثبات کمند.
بايد از کانون گرم خانواده و جامعه امن و مرفه دفاع کنيم
روزاريو موريلو اظهار داشت:« ما زنان بايد از کانون گرم خانواده و جامعهی امن و مرفه دفاع کنيم و در جهت صيانت از تاريخ و فرهنگ خود قدم برداريم؛ چرا که زبان و تاريخ ميراث انسانی ما هستند و در سايهی سياستهای جهانیسازی روز به روز در حال تضعيف و از بين رفتن است.»
فرهنگ خانمانبرانداز آمريکايی
وی با بيان اين که فرهنگ خانمانبرانداز آمريکايی بدون اين که ما توجه داشته باشيم دارد به اصل و اساس فرهنگ و تاريخ ملتها آسيب میرساند، گفت: متاسفانه اگر دقت کنيد در تلويزيون مشاهده میکنيد که الگوی جهانی شدهی آمريکايی را به ما القاء میکند و در واقع میآيند فيلمها و سريالهای بیاساس را در جامعهی ما رواج میدهند و ما ملتها از فرهنگ، هويت و تاريخ خود روز به روز فاصله میگيريم. آنها به روشی نامحسوس و ظريف به پيش میروند و در جهت سلطه بر جوامع جهانی حرکت میکنند، بدون اين که ما متوجه شويم.
وی با بيان اين که به نظر من نقش زنان در اين گونه مبارزات خيلی حياتی است، گفت: «ما زنان بايد در راستای بازگشت به خويشتن، بازگشت به فرهنگ، تاريخ و هويت جوامع خود قدم برداريم. ما بايد در جهت گسترش تنوع فرهنگی قدم برداريم. بايد بدانيم که نظام سلطه به دنبال اين است که ما را به دنيای يکسان در قالب فرهنگ خودش تبيدل کند؛ در صورتی که اساس بشريت بر تنوع فرهنگی و هوش و ذکاوت انسانهاست. ما بايد در زمينهی حفاظت از محيط زيست که ميراث بشری است قدم برداريم. »
آغاز مبارزه از ۱۷ سالگی
همسر دانيل اورتگا همچنين دربارهی سابقهی مبارزاتی خود در نيکاراگوئه، گفت: « قبل از هر چيز لازم میدانم به شما بگوييم از ۱۷ سالگی عضو جبههی ساندنيست آزادیبخش ملی بودم. ما قبل از پيروزی انقلاب در سال ۱۹۷۹ يک زندگی مخفی و چريکی در چارچوب مبارزاتی که انجام میداديم، داشتيم. من به عنوان يک شاعره و هنرمند احساس میکردم بايد به اين جبهه ملحق شوم و به خاطر احساس وظيفهای که داشتم، خود را ملزم ديدم در جرگهی مبارزان عليه ديکتاتوری در کنار ديگر رزمندگان و چريکها فعاليت مبارزاتی خود را آغاز کنم. من در دههی هشتاد و در دولت اول ساندنيستها به عنوان وزير فرهنگ مشغول به کار بودم و خدا را شاکرم که در طول اين هجده سال بعد از پيروزی انقلاب که دشمنان سعی داشتند، آن را با دسيسه و توطئه کنار بگذارند، نتوانستند کاری به پيش ببرند و ما توانستيم در سال ۲۰۰۶ در چارچوب مبارزات انتخاباتی خود و در سايهی انتخابات بار ديگر ايدههای انقلابی ساندنيستها را احيا کنيم و بار ديگر به صحنهی سياسی و اجتماعی برگرديم. من به عنوان يک نويسنده هميشه احساس وظيفه میکردم که بايد از ايدهها و آرمانهای انقلابی اين جبهه دفاع و آن را در قالب نوشتههايم حفظ کنم و ترويج دهم.»
وی گفت: من از سال ۲۰۰۱ در چارچوب بخش تبليغاتی و فرهنگی جبهه مشغول به کار شدم و البته قبل از پيروزی انقلاب ساندنيستها در سال ۱۹۷۹ نيز اساس مبارزات خود را در چارچوب فرهنگی و تبليغاتی جبهه قرار داده بودم و مسوول بخش ارتباطات، تبليغات و فرهنگی جبهه بودم.»
موريلو ادامه داد: من مسوول تبليغاتی جبهه در چارچوب مبارزات انتخاباتی شهرداریها هستم و در همين چارچوب نيز به عنوان مسوول تبليغاتی جبهه در انتخابات اخير رياستجمهوری فعاليت کردم؛ چنانکه توانستيم به پيروزی برسيم و شايد بتوان گفت اولين زن در آمريکای لاتين هستم که در اين سمت توانسته پيروزی به دست آورد.»
همسر دانيل اورتگا با بيان اين که اکنون نيز در چارچوب دولت ساندنيستها مشغول به فعاليت است و در حال حاضر به عنوان هماهنگکنندهی ارتباطات مردمی دولت فعاليت میکند، گفت: « من به واقع در چارچوب مسووليت خود به دنبال سازمان دادن مردم هستم؛ برای اين که مردم در انتخابات حضوری فعالتر داشته باشند و با حقوق خود بيشتر آشنا شوند. من میتوانم بگويم در حال حاضر هماهنگکنندهی دولت ساندنيستها و برنامهريز فعاليتهای فرهنگی و آموزشی آن هستم. من در حال حاضر مسووليت هماهنگی نهضت سوادآموزی نيکاراگوئه را که تازه به راه افتاده نيز برعهده دارم.»
روح سيمون، من و دانيل را به هم رساند
روزاريو موريلو در بخش ديگر سخنانش درباره چگونگی آشنايیاش با دانيل اورتگا گفت:« من و دانيل موقعی که کوچک بوديم، بچهمحل بوديم و دوست و همبازی من «کاميلو» برادر کوچکتر دانيل بود که در جريان مبارزات کشته شد. من با کاميلو همسن و سال و دوست بودم و دانيل نيز شش سال از من بزرگتر بود و همبازی من نبود؛ چرا که در آن زمان تصور میکردم فاصلهی شش سال بسيار زياد است؛ اما وقتی اورتگا به خاطر فعاليتهای انقلابیاش زندانی شد، من و او از طريق مادرش هنگامی که در زندان بود شروع به مکاتبه کرديم و چون او نيز شاعر بود، مکاتبات ما بيشتر شاعرانه بود و ما با يکديگر شعر رد و بدل و مشاعره میکرديم؛ ولی هيچگونه رابطهی عاطفی بين ما وجود نداشت. در سال ۱۹۷۶ يعنی سه سال قبل از پيروزی انقلاب من نيز زندانی و حبس و بعد از سه سال از زندان آزاد شدم. در آن موقع جبههی ساندنيستها مرا مامور کرد به ونزوئلا بروم و در خارج از کشور فعاليتهای انقلابی، فرهنگی و تبليغاتی در جهت مبارزه با حکومت ديکتاتور و گسترش آرمانهای جبهه انجام دهم. من وقتی از زندان خارج شدم نمیدانستم دانيل اورتگا نيز از زندان خارج شده و در کاراکاس است. خلاصه هر دو بدون اين که از وضعيت يکديگر اطلاع داشته باشيم، در ونزوئلا بوديم. »
وی ادامه داد: « من در ونزوئلا مشغول زندگی و کار بودم و يک روز به موزهی سيمون بوليوار که يک مبارز آمريکای لاتين است، رفتم. اين موزه در زادگاه خود سيمون قرار دارد و يک موزهی چند طبقه است. در آن روز من داشتم از پلههای موزه بالا میآمدم که يک دفعه دانيل را ديديم که از پلههای موزه پايين میآيد و در آن موقع بود که ما بار ديگر هم را ديديم. شايد به نظر برسد اين يک ماجرای باورنکردنی است، ولی به نظر من در آن موقع روح آقای سيمون بوليوار، مبارز آزادیبخش آمريکای لاتين، من و دانيل را به هم رساند تا دست به دست هم بتوانيم در جهت پيروزی انقلاب با کمک ديگر همرزمانمان قدم برداريم و اکنون نيز با توجه به روح سيمون هر دو ما وظيفهی خود میدانيم که دست در دست هم در جهت وحدت آمريکای لاتين و مبارزه با نظام سلطهگر قدم برداريم.»
شاعره مبارز
وی در پاسخ به اين پرسش که در چه زمينههايی مینويسد نيز گفت: «من در زمينههای مختلف مقاله نوشتهام. در روزنامهها مقالات سياسی مینويسم و بسياری از شعارهای جبههی ساندنيستها کار من است. من اشعار سياسی زيادی گفتهام؛ البته در کنار آن اشعار عاشقانه و شخصی نيز گفتهام؛ اشعار انقلابی که نشانگر زندگی روزمرهی مردم است. »
روزاريو موريلو گفت: «من تاکنون دوازده کتاب نوشتهام و مجموعه مقالاتی در زمينههای سياسی و اجتماعی دارم و در واقع برای من سياست و مبارزات انقلابی و نوشتن در اين راستا يک اصل و مهمتر از هر چيز ديگريست.»
انگشترهايم جزء لاينفک من هستند
از خانم موريلو درباره زيورآلات و تعداد زيادی از انگشترهايی که در دستش دارد پرسيديم که وی گفت:« من از دوران جوانی از اين انگشترها استفاده کردهام. من دوست دارم از اين انگشترها استفاده کنم. آنها جزء لاينفکی از من هستند. بخشی از وجود من هستند که نمیتوانم از خودم جدا کنم و احساس میکنم اگر اينها را از من بگيرند، مقداری دچار کمبود و خلا شوم. تاکيد میکنم که به اين زيورآلات علاقهمند هستم و احساس میکنم که اينها جزيی از صنايع دستی است که به شدت برای آنها زحمت کشيدهام.»
مبارزه برای جهانی قابل سکونت برای انسانها
همسر دانيل اورتگا در پايان اين گفتوگو گفت: « میخواهم از طريق اين گفتوگو سلامهای دوستانه و صميمانهی خود را به ملت و جوانان پرشور ايرانی ابلاغ کنم و اين پيام را بدهم که ما دست در دست و در کنار هم بايد در جهت مبارزهی حقطلبانه تلاش کنيم؛ مبارزهای که الهامگرفته از وجود لايزال خداوند و تقويت شده از ايمان به خداست، مبارزهای که نسبت به آزادی،عدالت و استقلال متعهد است. ما ملتهای آزادهی جهان بايد در کنار هم جهانی آزاد و قابل سکونت و انسانی ايجاد کنيم.»
گفتوگو از خبرنگار سياسی ايسنا: اکرم احقاقی
