بيانيه‌ مهدی کروبی در آستانه‌ ۲۲ بهمن، سحام نيوز

بسم الله الرحمن الرحيم
ملت بزرگ و سربلند ايران

اکنون که در آستانه ۲۲ بهمن و سالروز پيروزی انقلاب شکوهمند اسلامی به رهبری امام هستيم، لازم دانستم ضمن گراميداشت اين روز و اداء احترام به شهيدان که استقلال و آزادی را توامان با جمهوری اسلامی طلب می کردند، به عنوان خدمتگزاری کوچک که در تمام فراز و نشيب های نيم قرن گذشته حضور فعالی داشتم، نکاتی چند را با شما صاحبان اصلی اين انقلاب ، نظام و کشور در ميان گذارم. با اين اميد که مسئولان محترم مخصوصا دلسوزان نظام عاقلانه، عادلانه، منصفانه و به دور از حب و بغض های سياسی، جريانی و جناحی به آن توجه نمايند. به ويژه آنکه مهدی کروبی از لحاظ سن و سال ديگر در وضعيتی نيست که رفتار او را بتوان با انگيزه های سياسی و رسيدن به پست و مقام و امور دنيوی تخطئه نمود. اگر در پی آن بودم بايد عافيت طلبی پيشه نموده و افسار اشتر سرکش سياست ايران را رها و از حقوق مردم و آنچه بر ملک و ملت می گذرد، سخنی نگويم و دلشاد و سرخوش از گنجينه خاطرات گذشته ام آرام و بی دغدغه اندوخته اسلامی و انقلابی و مردمی پنجاه ساله خود را در معرض حراج گذاشته و در قبال فروش آن، زندگی آسوده ای را فراهم می کردم و مورد احترام ارباب قدرت قرار می گرفتم. ولی چنين رفتاری از جوانمردی و مسلمانی به دور است و من حيات و ممات خود را متعلق به اسلام، ايران و مردم می دانم. بزرگترين افتخار من اين است که بنده خدا، فرزند ايران و سرباز مردم بوده و خواهم بود، لذا سکوت و يا جدايی از مردم و بی توجهی به منافع ملی را نه تنها جفا دانسته بلکه با تاکيد بر ارزش های دينی و آرمان های بلند مردم و امام، متبلور در قانون اساسی به دفاع از حقوق شرعی و قانونی و آزادی های مشروع مردم پرداخته وخواهم پرداخت. اين پيمان ناگسستنی مهدی کروبی با ملت بزرگ ايران است. اکنون توجه برادران و خواهران عزيز را به چند نکته مهم جلب می نمايم.

۱- همه با هم، آرام و با صلابت در سالروز ۲۲بهمن که يادآور تجلی باور دينی و عزم ملی مردم شريف ايران و نقطه عطفی در تاريخ پر افتخار کشورمان است، در راهپيمائی شرکت می کنيم. اين روز به هيچ گروه خاصی تعلق ندارد و روز افتخار و سربلندی تمام ملت ايران است. در اين روز می کوشيم تا دستاوردها و آرمان های اميدبخش که برخی از آن يا به فراموشی سپرده شده و يا به انحراف رفته را با صبر و استقامت و پرهيز از خشونت زبانی و فيزيکی مطالبه کنيم. اين مطالبات قانونی حق مردم است که در انقلاب ۵۷ عهد مردم و با جمهوری اسلامی بوده است و اين روزها صاحبان قدرت آن را در صندوق خانه قدرت پنهان ساخته اند. ۲۲ بهمن در يک کلام روز مردم است. شهيد آيت الله مدرس در ارتباط با پيمان مردم و حکومت بعد از بيان مرتبه ولايت پيامبر و معصومين که ماموريت مستقيم الهی دارند به زيبائی می گويد: يک مرتبه مثل زمان ما که اين طور پيش آمده است آن حاکم و سائس از جانب ملت است ، در اين صورت وظيفه او اجرای دستوری است که ملت به او می دهد و هر دستوری از تعمير بلاد و تامين عباد اين ملت … قانون اساسی دستوری است که ملت به آن شخص می دهد و آن حاکم و سائس اگر بر طبق آن عمل نکرد ظالم و متعدی و لازم الرفع است.

۲- در حالی به استقبال سالروز ۲۲ بهمن امسال می رويم که دو رکن جمهوريت و اسلاميت نظام بشدت زير سوال رفته است. انتخابات رياست جمهوری دهم همراه شد با مهندسی آرای مردم. پاسخ سوال ساده مردم در راهپيمايی عظيم سکوت ۲۵ خرداد و پس از آن (رای من کو) با خشونت و سرکوب مواجه و موجب شکسته شدن ديوارهای اعتماد ميان مردم و حاکميت شد. اين امر بستری را بوجود آورد که ميراث امام خمينی و خون بهای شهيدان با بزرگترين چالش سه دهه اخير روبرو گردد. مردم خوب می دانند و مسئولان نيز بايد بدانند که راه حل مشکلات پيش آمده نه پاک کردن صورت مساله است و نه داغ و درفش. بايد مردم را در امور کشور و مطالبه حقوق شان جدی گرفت و همراه مردم و در جهت خواست و منافع و مصالح آنان حرکت نمود. سرکوب، بازداشت و زندان فله ای فعالان سياسی و روزنامه نگاران و دانشجويان، دادگاه های نمايشی، اعدام و اعمال مجازات های سنگين و ايجاد فضای امنيتی راهکار مناسبی برای مهار آنچه رخ داده و می دهد نيست. تمکين به خواست ملت و به رسميت شناختن حقوق آنان راه خروج از بحران موجود است. من از مراجع بزرگ تقليد و علمای اعلام و حوزه های علميه و تمام رجال و شخصيت های معتبر اجتماعی، سياسی و فرهنگی و نيز از عقلای بزرگ قوم از سر دلسوزی درخواست می کنم تا دير نشده بدور از مشاجرات لفظی بی حاصل، با ارائه طرح های واقع بينانه به داد اسلام و مردم برسند. مراجع معزز ميدانند که آنچه امروز بر اين کشور و مردم می گذرد، چه بخواهيم و چه نخواهيم، بنام اسلام و تشيع و روحانيت است. بنابراين هر کس به اندازه توانش بايد از آبروی اسلام و حقوق مردم دفاع کند. متوليان امر هم شيوه و روش خود را عوض کنند و بدانند که نه سکوت و عقب نشينی ما و نه تهديد و ارعاب و خشونت آنان مشکل را حل نمی کند.

۳- در اين روزها مردم اين صاحبان اصلی انقلاب بدلائل متعددی از جمله اقتصادی، سياسی و امنيتی و بويژه بی توجهی به حقوق شهروندی شرايط سختی را می گذرانند. انکار اين شرايط ، حقيقت و واقعيت را تغيير نمی دهد ولو آنکه نام آن را عده ای “فتنه” و عده ای ديگر “بحران” و يا واژه ای ديگر بگذارند. يکی از بزرگترين مشکلات امروز کشور همين انکار مشکلات يا دلخوش نمودن به نام های ديگر است. حضرات نه تنها تلاش می کنند معضل را نبينند و آن را نپذيرند بلکه سعی می کنند واقعيت های تلخ موجود را با شبيه سازی های ناشيانه و بچگانه وارونه جلوه دهند. فلذا قدمی در جهت علاج آن بر نمی دارند. درحالی که از اداره امور ساده کشور درمانده اند، ادعای اداره امور جهان را دارند. افزايش مشکلات اقتصادی، فرهنگی، سياسی و اخلاقی صدای دوستان و هم پيمانان مجلسی خودشان را درآورده و عليرغم شعار “عدالت و مهرورزی و خدمت به بندگان خدا” نابرابری و تبعيض در جامعه موج می زند. تبعيض و فساد دولتی بحدی افزايش يافته که بنا بر آخرين آمارهای بين المللی کشورمان دراين امر با سقوط معنی داری در رتبه ۱۶۸ کشور دنيا قرار گرفته است.

۴- متاسفانه عليرغم آموزه های اسلام فضای جامعه آکنده از تزوير، چاپلوسی، دروغ و رواج مدح و ثنا گرديده است. از يک سو متملقان پست و از سويی ديگر افراطی های بی مايه ميانداری می کنند و عرصه را بر عالمان و انديشمندان و عقلا تنگ نموده و بازار تهمت و افترا و هتک حرمت چنان داغ شده که ارکان نظام، انقلاب و ياران با وفای امام از باران گستاخی ها در امان نيستند. بی هويت های خشک مغز با چشمان بسته و دهان های باز در کمال امنيت، بدون پروا مداحی و خودفروشی می کنند و با ايراد تهمت و افترا عرصه را بر پاکان و نيکان تنگ کرده که از اين آشفته بازار بايد به خدا پناه برد. به ياد داريم که امام امت نه تنها در حفظ آبرو و شئون همگان با تمام وجود مراقبت می فرمود بلکه حتی مدح و ثنای چهره های شناخته شده و عالی مقام را بر نمی تافت و نهيب می زد که نفس انسان سرکش و طغيانگر است. از اين تعريف و تمجيد و تعارض ها با من نکنيد مبادا وسوسه شده و باورم شود. اگر دنبال راه حل اصولی هستيم بايد:

• بر دهان ثناگويان متملق خاک ريخت و دست و زبان و قلم خشونت گرايان بی سرمايه مهار و کنترل شود و بازار دين فروشی و انحصار طلبی طرد گردد.

• تمام اصول قانون اساسی بطور کامل اجرا گردد و حق انتخاب کنندگان و انتخاب شوندگان در همه انتخابات ها از مجلس خبرگان رهبری گرفته تا مجلس شورای اسلامی و رياست جمهوری رعايت شود. بدعت زشت شورای نگهبان که تمام ايرانيان از جمله چهره های شاخص و شناخته شده را به ساتور نظارت استصوابی می سپارد بايد حذف گردد. ميزان بايد فقط رای ملت باشد نه گزينش و مهندسی آرای مردم بر اساس سلايق عده ای خاص. من مطمئن هستم مردم شريف ايران با عنايت به فضای مذهبی قطعا افراد صالح، سالم، متعهد و متخصص را بر مصدر امور خواهند نشاند.

• آزادی بی قيد و شرط زندانيان سياسی

• فضای باز مطبوعات و به رسميت شناختن نقد و نقادی و بازگرداندن آرامش به دانشگاه ها تحقق يابد

• فضای امنيتی و جو پليسی و محيط رعب و وحشت برداشته شود، در اين فضا بستر وحدت و همکاری نيست.

و صد البته که در اين صورت بايدهای فراوانی هم متوجه جريان معترض که در حال حاضر از فرط مظلوميت سکوت پيشه نموده اند خواهد بود. هشدار که مبادا تماميت خواهان شما را به ساختار شکنی وادار نموده که اين امر خواست مخالفان و دشمنان حرکت مسالمت آميز شماست. رفتن در فضای خشونت و يا گرفتار شدن در فضايی که ممکن است خود به نام شما طراحی کرده و مرتکب رفتاری خلاف مصلحت و مقررات شوند، خواست سرکوبگران بی منطق است. هشدار که مبادا عوامل نفوذی و بيگانگان و اجانب در صفوف شما رخنه نموده و ارزش های دينی و اخلاقی و ملی را خدشه دار نمايند. من رسما اعلام می کنم دوستان و ياران ما از مقدمات و نتيجه انتخابات رياست جمهوری دوره دهم و سرنوشت رای شان سوال داشتند. آنان حقوقی شرعی و قانونی خود را با تاکيد بر اسلام و نظام و منافع ملی آنهم با سکوت و آرامش مطالبه نمودند که جا دارد از عوامل اجرايی، نظارتی، امنيتی، پليسی و رسانه ای شوال شود که چه کرديد که چنين شد و چرا کار به اينجا کشيد؟ آيا افق آينده اينگونه رفتارها و برخوردها را مورد مطالعه قرار داده ايد؟

آخرين کلام، لازم است مردم عزيز خصوصا قشر تحصيل کرده و طبقه جوان توجه داشته باشند که آنچه امروز به نام جنبش اعتراضی در جامعه جريان دارد يک ايدئولوژی فراگير نيست که خط کشی های سفت و سخت داشته باشد و افراد را بر اساس آن گزينش نموده و مسئوليت رفتار تمام حاضران در آن را بپذيرند. اين جنبش برای دفاع از عقيده يا مرام سياسی و دينی خاصی نيست طبعا افراد موجود در آن دارای آرا و عقايد گوناگونی هستند که هر يک از ما می توانيم با آنها موافق يا مخالف باشيم. فصل مشترک اين جنبش استيفای حق رای، انتخابات آزاد، آزادی مطبوعات، آزادی بی قيد و شرط زندانيان سياسی، اصلاح شيوه حکومت داری و قانون مداری و رعايت حقوق شهروندی مردم است. بدون شک بالا بردن مطالبات و انحراف از اهداف ذکر شده دست آويزی برای سرکوب خشن اين حرکت می گردد. لذا من به عنوان پدری پير به جوانان عزيز و به عنوان برادری سرد و گرم چشيده و آب از سر گذشته به پيران و ميان سالان عرض می کنم طرح مباحث ديگر به جز خواسته بحق و قانونی، انحراف از مسير است و اين خواست مخالفان اين جنبش و در مواردی ساخته و پرداخته آنان يا عوامل نفوذی می باشد. به اميد روزی که اصحاب حکومت و ارباب قدرت عقل، عدل و انصاف را بياری بخواهند و موجبات خشنودی اوليای اسلام و مردم ايران را در پرتو به رسميت شناختن حقوق مردم، فراهم نمايند.

و آخردعوانا ان الحمد لله رب العالمين
مهدی کروبی
۱۴ بهمن ۱۳۸۸