پشتيبانی سه سازمان چپ ايران از فراخوان سنديکاهای فرانسوی به برگزاری تظاهرات در برابر دفتر سازمان جهانی کار

پشتيبانی سه سازمان چپ ايران
از فراخوان سنديکاهای فرانسوی به برگزاری تظاهرات در برابر دفتر سازمان جهانی کار در همبستگی با کارگران زندانی ايرانی

صدمين اجلاس سالانه سازمان جهانی کار در روز ۹ ژوئن در شهر ژنو برگزار می‏شود. در اجلاس سازمان جهانی کار، روابط و اجرای قوانين کار در کشورهای مختلف توسط نمايندگان دولت‏ها، کارفرمايان و کارگران به بحث و گفتگو گذاشته می‏شود. کارگران ايران در اجلاس سالانه سازمان جهانی کار نماينده ندارند تا از حقوق آنها دفاع کند. رژيم ايران نمايندگان خود را به عنوان نمايندگان کارگران ايران به اجلاس اعزام می‏کند، در اجلاس به دروغگوئی و وعده‏های دروغين متوسل می‏شود و باز در طول سال به نقض حقوق کارگران و بی‏اعتنائی به مقاوله‌نامه‏های سازمان جهانی کار ادامه می‏دهد.

کارگران و مزدبگيران کشورمان به علل مختلف و به‌ويژه تشديد بحران اقتصادی، در شرايط دشواری به سر می‏برند. اقتصاد کشور با بحران رکود، تورم و بيکاری فزاينده روبرو است. رشد اقتصادی به کمتر از يک درصد رسيده است. واحدهای توليدی با مشکلات فراوانی مواجهند. تعداد زيادی از آنها ورشکست شده‏ و يا در معرض ورشکستی قرار دارند. باندهای ثروت ـ‏ قدرت به واردات بی‏رويه روی آورده‏‏اند. بخش ساختمان در وضعيت رکود به‌سر می‏برد. اجرای قانون هدفمند کردن يارانه‏ها به افزايش تورم و وخيم‏تر شدن زندگی کارگران و مزدبگيران کشور ما منجر گشته است. با تعميق بحران اقتصادی، سرمايه‏داران و مديران دولتی کارگران را دسته دسته از واحدهای توليدی و خدماتی بيرون می‏ريزند و کارگران و خانواده‏هايشان را بدون هرگونه‌ پشتوانه اقتصادی و اجتماعی، در جامعه رها می‏سازند.

کارگران و مزدبگيران کشور ما فاقد سنديکاهای مستقل هستند و به‌طور سازمانيافته نمی‏توانند از مطالبات و خواسته‏های خود دفاع کنند و اجازه ندهند که رژيم ايران و سرمايه‏داران، بار اصلی بحران اقتصادی را به روی دوش کارگران و مزدبگيران منتقل سازند. کارگران نه دارای تريبون هستند، نه از تشکل صنفی برخوردارند که مطالباتشان را مطرح کند و نه از حقوق دوران بيکاری و تأمين اجتماعی مناسب بهره‏مندند تا در مقابل پی‌آمدهای مخرب بحران اقتصادی متحمل آسيب‏های کمتری شوند.

کارگران ايران به اشکال مختلف عليه استبداد و استثمار به اعتراض بر می‏خيزند. اما ارگان‏های امنيتی رژيم حاکم بر کشور به صفوف کارگران و زحمتکشان يورش برده و فعالين کارگری را دستگير و روانه‏ زندان‏ها می‏سازند. هم اکنون عده‏ای از فعالين کارگری در زندان به سر می‏رند.

کارگران ايران در مبارزه برای تامين حقوق و مطالبات خود به حمايت کارگران کشورهای ديگر نيازمندند. همبسنگی جهانی می‏تواند به تقويت مبارزه کارگران ياری رساند.

با تلاش مدافعان جنبش کارگری ايران در فرانسه و به کوشش دو سنديکای "س.ژ.ت" و همبستگی "سوليدر"، اتحاد عملی به نام "کلکتيو حمايت از کارگران مغرب و خاورميانه" در فرانسه تشکيل شده و اعلام نموده است:
"ما سنديکاهای فرانسوی در حمايت از سنديکاليست‏های زندانی در ايران، در روز ٩ ژوئن همه را به شرکت در يک تظاهرات ايستاده در برابر دفتر سازمان جهانی کار در ژنو فرا می‏خوانيم. اقدامات سرکوب‏گرانه عليه مبارزين سنديکايی در اول ماه مه امسال در ايران و دستگيری سنديکاليست‏ها در کردستان، عدم رعايت و لگدمال کردن آشکار حقوق اوليه کارگران است.

ما سنديکاليست های فرانسوی، همراه با جنبش بين‏المللی سنديکائی، همبستگی خود را نسبت به اين مبارزان ايرانی اعلام می‏داريم، زنان و مردان مبارزی که عليرغم تمام خطراتی که فعاليت‏های سنديکايی در ايران به همراه دارد، درگير مبارزه برای دفاع از کارگران ايران شده‏اند.
ما به کليه مبارزين زندانی که در طی ماه‏ها و سال های گذشته، به جرم مبارزه برای احقاق حقوق ابتدائی سنديکايی زندانی شده‏اند، می‏انديشيم. مبارزه آنان بسيار تحسين آميز و موجب افتخار آنان و خانواده‏هايشان کە انها را در مبارزاتشان حمايت می‏کنند، می‌باشد".

ما سه سازمان چپ ايرانی به عنوان سازمان‏های مدافع حقوق کارگران و زحمتکشان ايران، اقدام سنديکاهای فرانسوی و تلاش مدافعين جنبش کارگری ايران در فرانسه را پاس می‏داريم و از نيروهای آزاديخواه می‏خواهيم به حمايت از اين فراخوان برخيزند. بی‏ترديد اگر تلاش‏ها و همبستگی‏های بين المللی نبود، دايرە سرکوب کارگران و زحمتکشان کشورمان بسی فراتر از اين بود. کارگران و زحمتکشان، احزاب و سازمان‏های کارگری، هرگز اين همبستگی‏ها را از ياد نخواهند برد.

زندە باد همبستگی بين‌المللی کارگران و زحمتکشان

سازمان اتحاد فدائيان خلق ايران
سازمان فدائيان خلق ايران (اکثريت)
شورای موقت سوسياليست‏های چپ ايران

۵ خرداد ۱۳۹۰ (۲۶ ماه مه ۲۰۱۱)