خشونت جسمي والدين با دختران دبيرستاني حدود ‌٥/١ برابر پسران است، ايسنا

خبرگزاري دانشجويان ايران - تهران
سرويس پژوهشي
نتايج يك پژوهش نشان داد: ميزان بدرفتاري جسمي در سنين دبستاني در پسران ‌٣/٤ برابر بيشتر از دختران است، در حالي كه در سنين دبيرستان دختران ‌٤/١ برابر بيشتر از پسران در معرض خطر بد رفتاري جسمي مي‌باشند.
به گزارش سرويس پژوهشي خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، نتايج اين پژوهش باعنوان « بررسي شيوع كودك آزادي در دو منطقه تهران» مي‌افزايد: حساسيت بيشتر والدين در مورد دختران نوجوان موجب افزايش تنبيهات شديد در مورد آنها مي‌شود.
در اين پژوهش كه توسط دكتر آفرين رحيمي موقر روانپزشك و مسئول گروه پژوهش بهداشت روان مركز ملي تحقيقات علوم پزشكي كشور، دكتر نعمت الله بابايي متخصص پزشكي اجتماعي و عضو گروه پژوهش رفاه اجتماعي دانشگاه علوم بهزيستي و توانبخشي و محمدرضا رستمي كارشناس شهرداري تهران انجام شده، آمده است: بد رفتاري با كودكان يك مشكل بهداشتي، رواني و اجتماعي است كه مورد بي‌توجهي زيادي قرار گرفته است. در ايران به دليل فراواني عوامل مستعد كننده و همچنين شواهد گوناگون به نظر مي‌رسد ميزان شيوع بدرفتاري با كودكان بالا باشد، ولي ميزان گزارش قانوني آن بسيار كم است.
در بخشي از اين پژوهش آمده است: بد رفتاري با كودكان، يكي از وجوه خشونت اجتماعي است كه آرام به درون جامعه مي‌خزد و ردپاي آن در همه جنايت‌ها آشكار است. حدود بد رفتاري از محروم ساختن كودك از غذا، لباس، سرپناه و محبت پدري و مادري تا آزارهاي جسمي و جنسي كه آشكارا به صدمه ديدن و گاهي به مرگ منجر مي‌شود، گسترده است.
در اين پژوهش مقطعي كه در دو منطقه ‌٢٠ و ‌٣ آموزش و پرورش تهران انجام شده، ‌٨٤٠ كودك با نسبت مساوي از دو منطقه، دو جنس و سه مقطع دبستان، راهنمايي و دبيرستان با روش تصادفي سيستماتيك انتخاب شدند.
در اين پژوهش، كودكان دو منطقه از نظر بعد خانوار، تحصيلات پدر و مادر، ميزان بيكاري پدر و ميزان اشتغال مادر، تفاوت قابل ملاحظه‌اي داشتند، اما از نظر سن پدر و مادر و ميزان مهاجرت تفاوت محسوسي وجود نداشت.
نتايج اين پژوهش نشان داد: ميزان شيوع بدرفتاري جسمي با كودك با اطمينان ‌٩٥ درصد در منطقه ‌٢٠ با شيوع ‌٣٧ تا ‌٤٦ درصد و در منطقه ‌٣ با شيوع ‌١٦ تا ‌٢٤ درصد بوده است.
همچنين عاملان بد رفتاري در منطقه ‌٢٠ را بيشتر مادران و در منطقه ‌٣ به نسبت مساوي مادران و پدران تشكيل مي‌دادند.
اين نتايج مي‌افزايد: مهمترين كودكان در معرض خطر بدرفتاري جسمي در منطقه ‌٢٠، كودكان سنين راهنمايي
(ابتداي سنين نوجواني ) و كودكان داراي پدر بيكار بوده‌اند، در منطقه ‌٣ نيز دختران دبيرستاني و كودكاني كه تحصيلات پدرشان در حد ديپلم يا كمتر بود، بيشتر در معرض خطر بوده‌اند.
پژوهشگران در خاتمه پيشنهاد كرده‌اند: مطالعات وسيعتري بايد در زمينه بررسي علل و انگيزه والدين از بد رفتاري با كودكان، بررسي روش‌هاي مختلف پيشگيري از بد رفتاري با كودكان و بررسي تعيين نيازهاي آموزشي والدين در پيشگيري از سوء رفتار با كودكان و بررسي نقش كتب تحصيلي در رابطه با پيشگيري از سوء رفتار با كودكان انجام شود، تا براساس آن بتوان شيوع و بروز بدرفتاري با كودكان را كاهش داد و در جهت تحقق جامعه سالم با پرورش انسان‌هاي سالم گام برداشت.