نامه ای سرگشاده به خانم شيرين عبادی (اعتياد)، اکبري

از روزی که جایزه نوبل را شناختم آرزویی در دلم شکفت؛ همراه شدن نام ایران با این جایزه بزرگ.
امسال با انتخاب شیرین کمیته نوبل به آرزویم رسیدم.
بحران بزرگی در کشورم وجود دارد که سالهاست فکر مرا به خود مشغول کرده بود و نمیدانستم به چه کسی بگویم تا آن انتخاب شیرین.
میدانم که بسیارگرفتارید؛ اما آرزومندم نوشته ام را بخوانید و با کارشناسان مشورت کرده در صورت درستی مطالبم در راه تحقق آن جهد فرمایید و در صورت نادرستی؛ گوشه ای از مبارزات خود را به درمان این بحران اختصاص دهید که حقوق کودکان و زنان و مردان بسیاری در این رهگذر از بین رفته است.
در زندانهای ما به گفته مسعولین بیشترین زندانیها؛ زندانیان مواد مخدر میباشند و این در حالی است که فقط معتادانی
به دادگاه انقلاب توسط نیروی انتظامی معرفی میشود که از نظر ظاهر ویا رفتار نا هنجار باشند وگرنه بقیه معتادان که دارای ظاهر و رفتار عادی باشند به ندرت گرفتار میشوند در ضمن معتادان در دادگاه انقلاب محکوم به پرداخت مبلغی در حدود یک میلیون ریال به حساب 75/ 151خزانه و در صورت عدم پرداخت به زندان کوتاه مدت معمولا سی روزه می گردند.در این مرحله قسمت اعظم معتادان با پرداخت وجه از رفتن به زندان معاف میشوند.
اما در زندانها مواد مخدر به حدی می باشد؛ که معتادانی که توان پرداخت جریمه نقدی را ندارندو یکی دو روز دربازداشتگاه دادگاه انقلاب بوده اند آرزو دارند هر چه زود تر به زندان منتقل شوند تا رفع خماری نمایند. ولی نحوه مصرف مواد در زندان به دلیل قیمت گران و غدم استطاعت مالی معتادان تزریقی می باشد و بصورت گروهی که اولین خطر آن تبدیل معتادان غیر تزریقی به تزریقی می باشد که اثرات این نوع اعتیاد بسیار بیشتر از کشیدن می باشد و بعد ابتلا و انتقال بیماری های مسری بخصوص ایدز و هپاتیت c که تهدید جدی جامعه بشری عنوان میشوند.
با توضیحات بالا و نظری به جامعه مشخص می شود که کمتر خانواده ای می توان یافت که به نحوی درگیر مواد
مخدر نباشد با مراجعه به دادگاه های خانواده روشن می شود که بیشترین آمار طلاق مربوط به خانواده هایی است که یکی از زوجین به مواد مخدر معتاد می باشد و این در حالی است که در فرهنگ ما اکثر خانمها ترجیح می دهند شوهر معتاد داشته باشند تا داغ متعلقه را بر پیشانی. همچنین خانواده های زوج و زوجه معتاد نیز کم نیستند.
کم نبوده اند گزارشهای وادار نمودن اطفال خردسال به توزیع مواد مخدر جهت تامین مواد مخدر والدین و همچنین
فروش فرزندان توسط والدین معتاد.
در مورد بزه های دیگر مانند: قتل و سرقت و زورگیری و غیره نیز اگر اصولی رسیدگی شوند اعتیاد یا تامین مواد
مخدر از دلایل عمده می باشد و متاسفانه کمتر به این دلیل پرداخته می شود.
از این مسائل به اختصار گذشتم که صورت مسئله می باشند و بارها و بارها گفته شده است جامعه ما اگر دچار این مشکلات است به این دلیل است که کشور ما بازار جذابی می باشد که با اکثریت جمعیت جوان ذهن مافیای مواد مخدر را متوجه خود نموده و مسئولین نیز با تصمیمهای اشتباه در سالیان گذشته بزرگتزین خدمتها را به آنها نموده اند .
حال که بحران به اینجارسیده وچه بخواهیم وچه نخواهیم مظاهر آن را در جامعه به وضوح می بینیم ؛ بنظر
می رسد که راه حلی که بصورت کوتاه مدت می توان در پیش گرفت که باعث عدم جذابیت بازار مواد مخدرشود
لغو هر گونه مبارزه قهر آمیز با اعتیاد و سپس توزیع مواد مخدر کم خطرتر مانند:تریاک به مبلغ بسیار کمتراز
قیمت فعلی در بین معتادان از محلی بودجه مبارزه فعلی با مواد مخدر(بین 000/000/500 تا 000/000/700
در سال 81 ) که این امر مزایای زیر را دارا می باشد:

1- از بین بردن جذابیت بازار ایران .

2- شناسایی تمامی معتادان و برنامه ریزی جهت ترک آن درصدی ازمعتادان که امید بیشتری برای ترک آنان وجود
دارد.

3- تغییر الگوی مصرف معتادان به مواد مخدر کم خطرتر(تریاک)که از نظر کارشناسان خود پیروزی بزرگی
می باشد.

4- حداقل شدن جرایمی مثل قتل و سرقت و زورگیری که درصد بالایی از آنها به دلیل قاچاق مواد مخدر و یا
تامین مواد مخدر انجام می شود.

5- خالی شدن زندانها از زندانیان مواد مخدر که باعث صرفه جویی مبلغ هنگفتی از هزینه دولت می گردد.

6-از بین رفتن میل به ممنوع که باعث اعتیاد بسیاری از معتادان شده است

7- عدم گرایش یا کم شدن گرایش به مواد مخدر شیمیایی مانند اکستازی که به تازگی به خاطر سهولت استفاده و
امکان استفاده بدون گرفتاری بدست قانون در بین جوانان شیوع یافته .

8- و مهمتر از همه عدم برنامه ریزی از طرف مافیای قاچاق مواد مخدر برای به دام انداختن جوانان و نوجوانان
بدلیل ساده ی نداشتن صرفه اقتصادی.

با تشکر از توجه شماو!
معذرت از زیاده خواهیم
اکبری