اطلاعیه سازمان زنان هشت مارس در کنفرانس مومبای پخش شد

گزارشی از کنفرانس های بین اللملی در هند

www.8mars.com

از 16 تا 21 ژانویه امسال، دو کنفرانس مهم در بمبئی برگزار شد. یکی «سوسیال فروم بین المللی» که هرساله و معمولا در برزیل برگزار می شود و دیگری «مومباي رزيستانس_ عليه گلوباليزاسيون امپرياليستي و جنگ» که امسال به ابتکار چندین گروه ضد امپریالیست رادیکال در کنار این کنفرانس برگزار شد. آنچه در زیر می خوانید گزارشی است که از فعالین جنبش مقاومت مردم جهان دریافت کردیم.

گزارش از مومباي رزيستانس 2004 و سوسيال فوروم جهاني

مومباي (بمبئی سابق) شهري است با 13 ميليون جمعيت. اين شهر مركز تجاري و مالي و مطبوعاتي هند است. هر كسي كه براي اولين بار به اين شهر سفر مي كند از بزرگي و جمعيت عظيم آن بهت زده مي شود. هر روز صبح سيل بي انتهاي انسان ها در شهر جاری می شود. حلبي آبادها از هر طرف شهر تا كيلومترها امتداد دارند. و در عین حال شهر پر از كافي نت است و مرتبا صداي زنگ تلفن های همراه شنيده مي شود. عين شهرهاي اروپا. برج هاي مدرن كه اداره هاي مختلف را در خود جاي داده اند سر به آسمان مي سايد و هر متر مربع از پياده روها اتاق خواب كسي است. کمتر جائی است که تضادهاي گلوباليزاسيون امپرياليستي قرن بيستم و یکم به این فشردگی (و عظمت) منعکس یافته باشد. و از این جهت مومباي جاي مناسبي براي برگزاري برنامه ها از 16 تا 21 ژانويه بود. دهها هزار نفر از سراسر هند، آسياي جنوبي و سراسر جهان به اين شهر متروپول آمدند تا در دو واقعه مهم شركت كنند: مومباي رزيستانس 2004 و سوسيال فوروم جهاني. اين دو كنفرانس همزمان در منطقه گوره_گا_اون كه در سي و پنج كيلومتري مركز تاريخي شهر بمبئي كه 200 سال پيش توسط استعمار انگليس ساخته شده است، برگزار شدند.

مومباي رزيستانس 2004 - عليه گلوباليزاسيون و جنگ امپرياليستي

فراخوان اولیه این کنفرانس در کمپ ضد امپریالیستی تسالونیکی یونان پخش شد. مومباي رزيستانس به موازات سوسيال فوروم جهاني برگزار شد و سازماندهانش معتقد بودند که شعار «جهان دیگری ممکن است» تنها در صورتی مفهوم واقعی خود را می یابد که جهت ضد امپریالیستی آگاهانه تر و پیگیرتری داشته باشد. بنابراین وظيفه ای که بعهده گرفتند این بود نشان دهدند جنگ امپرياليستي و گلوباليزاسيون بازتاب اين واقعيت هستند كه امپرياليسم يك نظام اقتصادي و مناسبات اجتماعي جهاني است و براي مقاومت فعال در مقابل اين نظام جهاني بايد بر پايه چنين دركي متشكل شد.
بیش از 310 تشکیلات ضد امپریالیست از هند، آسیای جنوبی، و سایر کشورهای جهان از جمله فیلیپین در این کنفرانس شرکت کرده بودند. شنبه و یکشنبه به بحث و گفتگو اختصاص داشت. کارگاههای مختلفی که در این کنفرانس برپا شد، مسائلی از قبیل سازمان تجارت جهاني، كشاورزي و امپرياليسم، گلوباليزاسيون امپرياليستي و تاثيرات آن بر زنان، حمله به حقوق دموكراتيك تحت لواي «جنگ عليه تروريسم»، مسئله اشغال عراق: جنگ امپرياليستي عليه ملل و خلقها، آلترناتيو امپرياليسم: موضوعات و مصافها، را در بر می گرفت. كارگاه اشغال عراق و جنگ امپرياليستي یکی از خلاق ترین برنامه ها بود و 250 نفر در آن شركت داشتند. نويسنده و فعال سياسي هند، آروندهاتي روي، در اين كارگاه سخنراني كرد. (لازم به تذكر است كه وي در سوسيال فوروم جهاني نيز سخنراني كرد).
دو شنبه به برنامه های هنری اختصاص داشت و روز سه شنبه، هرچند مقامات شهر مومباي مانع از رفتن تظاهرات در مقابل سفارت آمريكا شدند، اما پنج هزار نفر در مركز شهر مومباي عليه تجاوزگري امپرياليسم و گلوباليزاسيون تظاهرات كردند.
كنفرانس مومباي رزيستانس فراخوان تظاهرات جهاني عليه اشغال عراق توسط آمريكا و متحدينش را داد. تاريخ اين تظاهرات 20 مارس مي باشد. اين كنفرانس همچنين تصويب كرد كه دفاع از زندانيان سياسي، رفيق گوراو (از رهبران انقلاب نپال كه در هند زنداني است) و موميا ابو جمال (انقلابي سياهپوست آمريكائي) را بعهده بگيرد.

سوسيال فوروم جهاني در مومباي
اين كنفرانس در محوطه «نمايشگاه مومباي» كه درست روبروي محل كنفرانس مومباي رزيستانس، در آن طرف اتوبان، قرار داشت، برگزار شد. بيش از شصت هزار نفر از كشورهاي مختلف حضور داشتند. نسبت به مومباي رزيستانس كه يك جريان آگاه ضد امپرياليست است، سوسيال فوروم جهاني مخلوطی از گرايشات گوناگون است.
اين فوروم از دل كنفرانس پورتو الگره در برزيل در سال 2001، بيرون آمد. هر چند هیچ حزب سیاسی علنا بانی تشکیل این کنفرانس نبود ولی حزب كارگران برزيل كه در آن زمان حكومت محلي پورتو الگره را در دست داشت، یکی از پشتوانه های تشكيل اين فوروم بود. در عین حال جنبش های اجتماعی و سازمان های غیر دولتی برزیل که برخی شان به مبارزات ستیزه گرانه دست می زدند نیز در آن شرکت داشتند. بخشی از چپ اروپا، از جمله «اتک» و لوموند دیپلماتیک نیز از این جریان حمایت کردند.
استقبال وسیع مردم از اولین کنفرانس پورتو الگره، سازماندهنگان را به این فکر انداخت که این کنفرانس را بطور سالانه برگزار کنند و تا امسال این کنفرانس در پورتو الگره برگزار می شد، هر چند که فروم های منطقه ای نیز در این مدت برگزار شده است.
با بزرگ تر شدن این جریان درگیری مستقیم و غیر مستقیم نیروهای ارتجاعی بیشتر شد. خود حزب کارگران برزیل در این مدت با قبول شرایط بانک جهانی به حکومت مرکزی وارد شده و پشتوانه مالی کنفرانس منطقه ای که سال پیش در پاریس برگزار شد، اساسا توسط بخشهائی از دولت فرانسه تامین شده بود.
در واقع سوسیال فروم ماهیت متضادی دارد. از یک طرف بسیاری از شرکت کنندگان را فعالین و افراد مترقی تشکیل می دهند. از طرف دیگر رهبری دست کسانی است که بطور پایه ای با امپریالیسم تضاد ندارند. هرچند برخی از این جریانات با برخی از بی عدالتی های نهادهای امپریالیستی مخالفت می کنند، ولی اغلب معتقدند که با دیالوگ می توان یک نظم اقتصادی- سیاسی عادلانه برقرار کرد.
این ماهیت متضاد سوسیال فروم را امسال خوب می شد دید. در روز اول، در میان سخنرانان دو نفر بودند، یکی آروندهاتی روی و دیگری شیرین عبادی. آروندهاتی روی که در مومبای رسیستانس هم شرکت کرده بود، بخاطر موضع سازش ناپذیرش علیه سلطه و ستم امپریالیستی معروف است و در سخنرانی افتتاحیه اش نیز گفت: «امپریالیسم مثل تجاوز به عنف است، نمی شود مودبانه ای توصیفش کرد.» او در این سخنرانی که در مقابل 30 هزار نفر انجام می شد، گفت این روزها اسم فقر را تروریسم گذاشته اند و مردم را به حمله به نهادهای امپریالیستی فراخواند.
ولی شیرین عبادی یک حقوقدان ایرانی است که جایزه صلح نوبل امسال را به او دادند. نامه سرگشاده سازمان زنان هشت مارس به سوسیال فروم با تیتر «شیرین عبادی جهان دیگری نمی خواهد» به افشا گری از شیرین عبادی و نقش مخرب وی در جنبش زنان می پردازد. (متن کامل نامه سرگشاده در سایت هشت مارس یافت می شود). نمایندگان جنبش مقاومت مردم جهان ترجمه انگلیسی این نامه سرگشاده را در حین سخنرانی وی پخش کردند. شرکت کنندگان به محض اینکه از موضوع نامه اطلاع یافتند برای گرفتن آن صف می کشیدند و 1500 نسخه اول در مدت کوتاهی تمام شد. در روزهای بعد اعلامیه را تکثیر و 3000 نسخه دیگر آن را پخش کردیم.

در چهار روز کنفرانس حدود 1200 برنامه، جلسه و کنفرانس برگزار شد که بسیاری از آنها به نقش امپریالیسم در اشکال مختلف بی عدالتی، فقر و ستم نپرداخت بلکه تمرکز بیشتر آنها حول مسائل مقطعی و مشخص و راههای عملی مقابله با آن بود. این مسئله گاهی بصورت اشکال مختلف اعتراض سیاسی و گاهی به شکل راههای قانونی و فشارهای انتخاباتی مطرح می شد. کارگاهها از جمله عبارت بودند از خطرات انرژی اتمی، مقابله با کاست گرائی و نژاد پرستی، هویت و حقوق خلقها، آمریکای لاتین، انقلاب یا استعمار. برخی جریانات کاملا ارتجاعی هم بودند. مثلا بنیاد فردیک ابرت که وابسته به حزب سوسیال دمکرات آلمان است، کارگاهی تحت عنوان محدودیت های خصوصی سازی ترتیب داده بود.
روز یکشنبه برنامه ای بنام «جنگ علیه زنان، زنان علیه جنگ» برگزار شد که آروندهاتی روی و نوال السعداوی، نویسنده و فعال مصری و اولين زنی که در مصر حجاب از سر برگرفت در آن شرکت داشتند.
برنامه روز چهارشنبه با یک تظاهرات ده هزار نفری در مرکز مومبای به پایان رسید.