60 درصد کودکان خياباني پس از ترخيص دوباره به خيابان باز مي گردند، مهر

عضو هيات علمي دانشگاه تهران گفت: تحقيقات صورت گرفته بر روي کودکان خياباني بيانگر اين واقعيت است که 60 درصد اين کودکان پس از ترخيص از مراکز نگهداري و يا کانون اصلاح وتربيت دوباره به خيابانها باز مي گردند .

دکتر سيد حسن حسيني در گفتگو با خبرنگار اجتماعي خبرگزاري مهر با بيان اين مطلب گفت : بر اساس اين پژوهش که تحت عنوان وضعيت کودکان خياباني در ايران و ساير کشورها و با هدف تعيين وضعيت و نيازهاي کودکان خياباني با همکاري معاونت پژوهشي دانشگاه علوم بهزيستي و توانبخشي در سال 82 اجرا شده ، بيانگر اين است که تنها 5 درصد کودکان خياباني را دختران تشکيل مي دهند و اين در حالي است که بيش از 40 درصد اين کودکان فاقد شناسنامه اي که بيانگر هويت آنها در سالهاي آينده زندگي باشد ، هستند .

وي تصريح کرد : متاسفانه هيچ ارگان و سازماني که به طور اخص به مسايل رفاهي کودکان خياباني در جامعه بپردازد وجود ندارد و تنها برخي مراکز خيريه حاضر به پذيرش دسته اي از اين کودکان که يتيم و بي پدر و يا فرزندان پدر معتاد و زنداني آن هم به شرط عدم سابقه ارتکاب جرم هستند .

دکتر حسيني با بيان اينکه اکثر کودکان خياباني مورد مطالعه در اين تحقيق در آروزي دکتر و فوتباليست شدن هستند ، افزود : کودکاني که در خيابانها از سوء استفاده هاي روحي ، جسمي و بدني زيادي رنج نبرده اند ، در آرزوي مظاهري از آسايش مانند خانه هاي تميز ، خانواده خوب ، وقتي براي بازي ، غذاي کافي و اميد به ادامه تحصيل ودکتر و فوتباليست شدن دارند و اين در حالي است که سرقت از بانک ، فروش مواد مخدر و تصاحب همه پول هاي دنيا آرزوي اکثر کودکاني است که در خيابانها مورد سوء استفاده بدني ، روحي و رواني قرار گرفته اند .

وي در ادامه تصريح کرد : حضور کودکان خياباني علاوه بر جنبه رقت آور موضوع که برانگيزاننده احساسات عموم است ، مي تواند به عنوان بستري براي افزايش آسيب ها و انحرافات متعدد تلقي شود ، چراکه در صورت کم توجهي به اين امر جامعه بايد هزينه هاي مالي ، انساني و اجتماعي فراواني را بابت مشکلات ناشي از حضور اين کودکان بپردازد .

دکتر حسيني به بحث افزايش آسيب هاي اجتماعي طي دهه هاي اخير اشاره کرد وافزود : افزايش مسائل و مشکلات معيشتي و به تبع آن فقدان توجه لازم از سوي والدين به مسائل و معضلات روحي و رواني نوجوانان ، تاثير گذاري الگوهاي منفي ناشي از افزايش طلاق و گسستگي کانون خانواده ، کم توجهي به معنويات و گسستگي کانون خانواده طي سالهاي اخير به نحو معني داري اين نابساماني ها را افزايش داده به طوريکه تبعات آثار سوء اين عوامل درفرار دختران و پسران از خانه و قرار گرفتن آنها در وادي جرم وجنايت و فحشا و اعتياد نمود يافته است .