گزارشي از گذران زندگي دانشجويان دانشگاه آزاد، ايسنا

خبرگزاري دانشجويان ايران - تهران
سرويس صنفي
دانشجويان معمولا قشري وابسته و فاقد منبع درآمد مشخص هستند؛ حتي شماري از آنان همزمان با تحصيل به كار دانشجويي مي‌پردازند تا حدودي از وابستگي به هزينه‌هاي جاري خانواده كاسته شود.

بنابراين افزايش هزينه‌هاي معمول زندگي و تورم، هر چند اندك، فشار مضاعفي بر اين قشر و خانوادهايشان وارد مي‌كنند كه هم به لحاظ مادي و هم به لحاظ روحي آزاردهنده است.

بر اساس گزارش خبرنگار ايسنا، در اين بين دانشجويان دانشگاه‌هاي غير دولتي كه ملزم به پرداخت شهريه هستند، علاوه بر هزينه‌هاي جاري، تقبل پرداخت شهريه را نيز برعهده دارند، هرچند اين تصور وجود داشته باشد كه دانشجويان دانشگاههاي آزاد از طبقه مرفه جامعه‌اند.

*** *** ***
نحوه‌ي «گذران زندگي» در دوران دانشجويي به خصوص در دانشگاههاي غير دولتي، موضوعي است كه اين بار خبرنگار ايسنا در گفت‌وگو با تعدادي دانشجويان، از آن گزارشي را تهيه كرده است.

در همين رابطه دانشجوي ورودي 82 در رشته نقاشي از دانشگاه هنر آزاد به خبرنگار ايسنا مي‌گويد: من براي تحصيل در رشته پرهزينه نقاشي تقريبا ترمي 188 هزار تومان ثابت و 300 هزار تومان هزينه متغيير مي‌پردازم. به علاوه خريد كتاب‌ها و وسايل نقاشي برخي از ترم‌ها از سقف 50 هزار تومان نيز بيشتر مي‌شود. هزينه رفت و آمد نيز با وجود صرفه‌جويي در ماه حدود 20 هزار تومان است كه پرداخت اين هزينه‌ها براي خانواده من دشوار است.

مونا رحمتي كه در رشته عكاسي آزاد مشغول تحصيل است، با گلايه از هزينه‌هاي بالاي تحصيل مي‌گويد: به غير از هزينه شهريه بالاي دانشگاه، چون داروهاي ظهور عكس در كارگاه عكاسي دانشگاه خراب است، مجبوريم اين داروها را از بيرون بخريم ، چرا كه اگر مواد مشكل داشته باشند، كارمان خراب مي‌شود و استاد نيز نتيجه كار را مي‌بيند.

مينا، دوست مونا، نيز با تاييد صحبت‌هاي او بيان مي‌كند: هزينه‌ها وحشتناك بالاست، ولي هر طور شده آن را تهيه مي‌كنم. ولي از خانواده خجالت مي‌كشم.
او ادامه داد: دانشگاه‌هاي سراسري كشور در مجموع 20 دانشجو مي‌گيرند و مابقي علاقمندان به اين رشته مجبورند اين جا درس بخوانند. از كجا بايد هزينه‌هاي سنگين اين جا را تامين كنند.

آناهيتا بامداديان نيز بيان مي‌كند: خيلي از بچه‌ها را مي‌شناسم كه به خاطر اين كه نتوانسته‌اند هزينه تحصيل خود را پرداخت كنند، يك ترم مرخصي مي‌گيرند، و دانشگاه نيز تنها كمكي كه به اين دانشجويان مي‌كند قسطي كردن شهريه‌هاست كه ظرفيت آن نيز بسيار اندك است.

** *** ****
هزينه‌هاي رفت‌وآمد نيز يكي ديگر از هزينه‌هايي است كه با افزايش آن به دانشجويان فشار مي‌آورد كه در همين رابطه معصومه بخشي پور كه از كرج بايد تا دانشگاه رودهن برود از افزايش قيمت كرايه‌ها شكايت دارد و زماني كه از وجود سرويس دانشگاه سوالي مي‌كنيم، مي‌گويد: دانشگاه سرويس دارد، ولي اگر بخواهم از سرويس دانشگاه استفاده كنيم بايد 6 صبح ميدان آزادي باشيم كه سخت است.

ادريس بنيادي اين دانشجوي دانشگاه ýآزاد با بيان اين كه ما دانشجويان دانشگاه آزاد، «سرمايه‌داران بي‌پول هستيم»، مي‌گويد: براي اين كه ادامه تحصيل دهم كار مي‌كنم و براي اين كه هزينه تحصيل به عهده خودم است بايد براي گذران زندگي برنامه‌ريزي كنم، در نتيجه اتوبوس براي من كم هزينه‌تر از هر وسيله‌ي ديگر است .

نسرين خدامي نيز بيان مي‌كند: با توجه به نزديكي دانشگاه با منزل ما از نظر رفت و آمد مشكلي ندارم و افزايش قيمت كرايه‌ها پس از عيد ، تاثير چنداني بر هزينه من نداشته است.

سلامي نيز كه در رشته تاريخ دانشگاه آزاد شهرري درس مي‌خواند به خبرنگار ايسنا مي‌گويند: دانشگاه وسيله‌اي براي رفت وآمد دانشجويان در نظر نگرفته است و اكثر دانشجويان با مترو مي‌روند كه خوشبختانه هنوز قيمت بليط آن افزايش نيافته است ولي مسيري را كه از مترو بايد تا دانشگاه برويم گرانتر شده است.

** *** ****
مساله تهيه غذا و سلف دانشجويان نيز يكي از موارد هزينه‌سازست. به خصوص زماني كه به دليل پايين بودن كيفيت غذايي دانشگاه مجبور به استفاده از غذاي بيرون از دانشگاه و يا غذاي بوفه دانشگاه باشند.

چنان چه سميه سلامتي، دانشجوي ارتباطات دانشگاه تهران مركز مي‌گويد: غذاي دانشگاه به درد نمي‌خورد و من غذاي دانشگاه را نمي‌خورم.

دانشجوي ترم آخر دانشگاه علوم سياسي نيز مي‌گويد: غذا افتضاح است. دوبار در پي مسموميت دانشجويان پس از مصرف غذا براي اعتراض به كيفيت غذا، اعتصاب كرديم ولي تاثير نداشت.
او ادامه داد: تعجب آور است كه از ابتداي امسال نيز غذا كه 70 تومان بود، 50 تومان شده است در صورتي كه انتظار مي‌رفت مانند همه دانشگاه‌ها قيمت آن بالاتر رود. البته به جز اين دانشجو دانشجويان ديگر نيز در دانشكده‌هاي مختلف واحد تهران مركز دانشگاه آزاد از اين كاهش قيمت ژتون غذا متعجب هستند.

دانشجوي ورودي 82 دانشگاه تهران مركز با اشاره به اين كاهش قيمت بيان مي‌كند: اما اعتراض مي‌كرديم براي بهبود كيفيت غذا و حالا با كاهش قيمت ژتون انتظار مي‌رود كه نه تنها كيفيت غذا بهتر نشود، بلكه نسبت به گذشته از كيفيت پايين‌تري نيز برخوردار شود.

خدامي دانشجوي دانشكده علوم اجتماعي دانشگاه تهران مركز نيز به ما مي‌گويد: هزينه بوفه دانشگاه نسبت به دانشگاههاي ديگر بالاتر است.

ادريس بنيادي نيز با بيان اين كه هيچ وقت از غذاي سلف استفاده نمي‌كنم، گفت: اين ذهنيت كه به غذا كافور اضافه مي‌شود و يا شايعات مبني بر پيدا شدن حشره در غذا از نظر رواني چنان تاثير بر من مي‌گذارد كه ترجيح مي‌دهم گرسنه بمانم يا از غذاهاي آماده استفاده كنم. ولي از غذاي گرم دانشگاه نخورم.

در مقابل معصومه بخشي‌پور، دانشجوي ترم 6 رشته ادبيات دانشگاه آزاد رودهن اظهار مي‌كند: غذاي دانشگاه بد نيست من آن را مي‌خورم. قيمت غذاهاي مختلف در دانشگاه ما متفاوت است، مثلا غذاهاي خورشتي ما نيز قيمه و قرمه و عدس پلو 100 تومان، و زرشك پلو با مرغ 500 تومان است و چلوكباب و جوجه كباب نيز به ترتيب 300 و 800 تومان است .

هانيه، مريم و نرگس دانشجويان ديگر دانشگاه آزاد مي‌گويند: ما قبلا بيرون از دانشگاه غذا مي‌خورديم، ولي هزينه سنگيني بردوش ما مي‌گذاشت كه اخيرا ساندويچ‌هاي دانشگاه را مي‌خوريم. ولي غذاي سلف را نمي‌خوريم.

بر اساس اين گزارش و اخبار رسانه‌ها آن چه در كشور ما بديهي است، افزايش هزينه‌ها در ابتداي هر سال است كه خانواده‌هاي ايراني به خصوص كساني كه فرزندان محصل دارند، معمولا همان طور كه از زبان يكي از دانشجويان عنوان شد «هر طور شده بار هزينه‌ها را بدوش مي‌كشند» يا همان طور كه در اين گزارش آمد، با كار دانشجويي در كنار تحصيل زندگي دانشجويي را مي‌گذرانند.