از كشتن دخترم پشيمان نيستم، به حكم خدا او را كشتم!، وقايع اتفاقيه

خبرنگار جنايي وقايع اتفاقيه، آزاده مختاري: مسعود 35 ساله سوار خودروي اداره آگاهي شد، هيچ غمي كه ناشي از مرگ فرزند 9 ساله‌اش باشد در چهره او ديده نمي‌شد. خودرو به حركت درآمد، دقايقي بعد به منطقه كن رسيدند. حضور مأموران آگاهي در محل، اهالي را به خيابان كشاند. مسعود بي‌خيال با چهره‌اي آرام از خودرو بيرون آمد. او مقابل در منزلي بود كه يكي از دلخراش‌ترين جنايات كشور ايران در آن به وقوع پيوسته بود ولي مسعود مضطرب نبود. گويي مثل چندين سالي كه در آن خانه زندگي مي‌كرد بعد از پايان كار روزانه به خانه بازگشته است. جمعيت زيادي كه مقابل در منزل جمع شده بودند، فرياد مي‌كشيدند و او را قاتل مي‌ناميدند.
او را به داخل خانه بردند و بازسازي صحنه آغاز شد. مسعود بدون اندكي ناراحتي لحظه به لحظه چگونگي به قتل رساندن زهرا را تعريف مي‌كرد. مأموران همراه وي طاقت شنيدن بعضي گفته‌هاي او را نداشتند ولي مسعود بدون وقفه حرف مي‌زد.

«زهرا خواب بود، بيدارش كردم. آرام او را به سوي زيرزمين هدايت كردم. در بين راه به وي متذكر شدم اگر حرفي بزند مادر و برادرش را خواهم كشت. او عاشق آنها بود. پس ساكت ماند. وقتي دست‌ها و پاهايش را مي‌بستم باز ساكت بود. رنگ بر چهره نداشت ولي حرف نمي‌زد. چاقو را كه ديد برق ترس بر چشمانش نمايان شد ولي باز ساكت بود. ضربه زدم چشمانش گشاد شد ولي باز ساكت بود و در نهايت پلك‌هايش بر روي هم افتاد».

مسعود بدون هيچ ناراحتي صحنه قتل را بازگو مي‌كرد. بعد از پايان صحنه سازي رو به افسر پرونده كرد و بدون اثري از پشيماني گفت: به حكم خدا او را كشتم!

مسعود در جريان بازجويي‌هاي پليسي علت كشتن زهرا 9 ساله را كه همه اهالي محل و فاميل به پاكي و مهرباني از وي ياد مي‌كردند اينگونه عنوان كرد: او مورد تعرض قرار گرفته بود به همين دليل او را كشتم. ولي تاكنون حرفي از دهان مسعود مبني بر شناخت هويت فرد متعرض عنوان نشده است.

مسعود در ادامه بازسازي صحنه گفته بود: «وقتي همسرم را در زيرزمين ديدم با خود انديشيدم او شاهد قتل است او را نيز بايد بكشم. او را به يك ترفند به طبقه بالا بردم و در فرصتي كه قصد تعويض لباس‌هاي خونيم را داشتم با در آغوش كشيدن پسر كوچكم از خانه گريخت؛ در غير اين صورت چون مرا در حين ارتكاب قتل ديده بود او را نيز مي‌كشتم.»

مأموران كه بعد از پايان اظهارات مسعود قصد خروج از محل جنايت را داشتند با انبوه مردم مواجه شدند. خشم در چهره يكايك اهالي محل كه در مقابل خانه زهرا جمع شده بودند مشاهده مي‌شد، تعدادي از مردم به سوي او حمله ‌كردند تا مسعود را مورد ضرب و شتم قرار دهند. تلاش اوليه مأموران براي انتقال مسعود به داخل خودرو آگاهي ناكام ماند. او را بار ديگر به داخل خانه بازگرداندند، لباس‌هايش را تعويض كردند و موهاي او را كوتاه كردند تا با تغيير چهره امكان عبور او از ميان هجوم مردم عصباني و انتقال او به داخل خودرو فراهم شود.

مسعود در راه بازگشت به اداره آگاهي نيز بي‌تفاوت و ساكت به مناظر بيرون نگاه مي‌كرد.

«بايد منتظر نتيجه پزشكي قانوني بود، تا به حتم مشخص ‌شود زهرا 9 ساله مورد تعرض قرار گرفته است يا خير و يا اينكه نتيجه آزمايشات رواني مسعود مشخص شود تا صحت جنون او معلوم شود. تا معين شدن دو نتيجه مذكور نمي‌توان توضيحي در خصوص پرونده اعلام كرد. در هر صورت اين ماجرا از مصاديق ماده 220 قانون مجازات اسلامي است و اگر مشخص شود كه پدر زهرا قصد تأديب وي را داشته طبق مقررات اين قانون با وي برخورد خواهد شد.»

اين سخنان ديروز هنرمند بازپرس اين پرونده است.

بنابراين گزارش، مسعود در بازداشتگاه اداره آگاهي هيچگونه قرص روان درماني استفاده نمي‌كند و شرايط وي بدون خوردن قرص‌هاي درماني از زمان بازداشت تاكنون عادي بوده و دچار حمله عصبي نشده است.

يك مدرس دانشگاه در خصوص اين پرونده و شرايط ماده 220 قانون مجازات اسلامي گفت: ماده 220 قانون مجازات اسلامي در مجازات پدر و جد پدري در قتل فرزند تخفيف داده است.

عادل ساريخاني تصريح كرد: شبيه اين ماده در قوانين كشورهاي مختلف، با يك سري اختلافات و ملاحظات در مورد برخي اشخاص وجود دارد، يعني اين ماده تنها اختصاص به كشور ما ندارد.

استاد دانشگاه قم افزود: از لحاظ عقلي، پدر علت و فرزند معلول است؛ دليل ديگر عدم قصاص پدر، احترامي است كه بايد براي پدر و مادر قائل شد.

ساريخاني افزود: ماده 220 قانون مجازات اسلامي به معناي معافيت كامل پدر از مجازات نيست بلكه وي به تشخيص قاضي در صورت قتل فرزند خود تعزير مي‌شود.

وي در ادامه افزود: از لحاظ حقوقي بايد اين ماده را در كنار ماده 59 قانون مجازات اسلامي قرار داد كه مي‌گويد: اگر والدين در مقام تربيت فرزندان، آنها را تنبيه كنند مرتكب جرمي نمي‌شوند لذا از آنجا كه كودك پاره تن والدين است، پدر در اوضاع و احوال نرمال مرتكب قتل فرزند نمي‌شود.

ساريخاني درباره علت افزايش فرزندكشي نيز گفت: ريشه اين مسائل را بايد در حالت رواني اين پدران جست‌وجو كرد زيرا اين افراد در حين ارتكاب جرم فاقد عنصر رواني لازم بودند و تحت فشار دروني يا بيروني قرار گرفتند و در آن زمان اين عنصر رواني را نداشته يا اگر داشته‌اند عنصر رواني طوري بوده كه تحت فشار قوه قاهره قرار گرفته و در نتيجه مرتكب قتل شده‌اند. لذا بجاست كه در مجازات آنها تخفيف قائل شويم.

عضو هيأت علمي دانشگاه قم ادامه داد: اين ماده قانوني با توجه به موارد ذكر شده قابل دفاع است و نياز به اصلاح ندارد، در هر حال هر كس در يك حالت روحي- رواني نامناسب قرار گيرد، ممكن است مرتكب جنايت شود، لذا بجاست از يك سري تخفيفات برخوردار شود.

استاد دانشگاه قم افزود: به نظر من، اين ماده با الحاق ايران به كنوانسيون حقوق كودك هيچ تناقضي ندارد؛ چون در الحاق، آن موادي تناقض دارند كه در جهت تشديد مجازاتند.