خشونت درجامعه ما تحت عنوان«تربيت» تشويق مي‌شود، فريده غائب، وقايع اتفاقيه

گروه اجتماعي-فريده غائب:«فرهنگ حاكم بر كشور ما، خشونت را تحت عنوان تربيت كردن، آدم كردن و...تشويق و قانوني مي‌كند.»
فحش و ناسزا به جاي كشتن افراد، اولين گامي است كه بشر در راه تمدن برداشته است. ولي آيا نبايد قدم‌هاي بعدي متمدن‌تر شدن را برداشت؟ اين سؤالي بود كه در طول همايش بررسي ابعاد خشونت در خانواده، پاسخ روشني به آن داده نشد.

نخستين گردهمايي بررسي ابعاد خشونت در خانواده صبح يكشنبه در سازمان دفاع از قربانيان خشونت برگزار شده كه و محققان و كارشناسان با حضور رسانه‌هاي مختلف كشور به بررسي ابعاد خشونت در خانواده پرداختند.

تورج مرادي، فوق تخصص روانكاوي يكي از سخنرانان اين همايش بود. او در صحبت‌هايش دائماً بر فرهنگ قدرت مدار و زورسالار حاكم بر كشور اشاره كرد و آن را عامل تقويت خشونت دانست.

به گفته اين كارشناس كمرنگ شدن يا از بين رفتن اقتدار دروني، افراد را به سمت خشونت سوق مي‌دهد. كودكي كه نمي‌تواند به خود احترام بگذارد، اين احساس را با خود تا بزرگسالي مي‌آورد و با كتك زدن و تحقير كردن كودك و همسرش اين احساس را تخليه مي‌كند.

سؤال اينجاست كه موقع كتك خوردن و كتك‌زدن، كودك و والدين چه احساسي دارند؟ تورج مرادي معتقد است كودك موقع كتك‌خوردن به تنها چيزي كه فكر نمي‌كند عملي است كه مرتكب شده است. در عوض پدر و مادر هم موقع كتك‌زدن فقط به تصحيح عمل خلاف كودكشان فكر مي‌كنند.

اضطراب، ترس از جدايي، شب‌ادراري تأثيرات كوتاه مدت اين عمل خشونت‌بار است، اما از عمق فاجعه تورج مرادي سخن مي‌گويد: از تأثيرات طولاني‌مدت خشونت بر كودكان، پايين آمدن عزت نفس، شرم از انسان بودن، تبديل شدن به يك والد مهاجم و خشن در آينده اثرات جبران ناشدني خشونت عليه كودك است.

دكتر شكوفه رادفر، متخصص روانپزشكي اطفال هم گفت: درصد بالايي از خشونت‌ها در خانواده‌هاي پر تعارض، پر جمعيت، طبقه اجتماعي پايين و خانواده‌هاي كم‌ درآمد ديده مي‌شود.

دكتر علي نجفي توانا، حقوقدان با اشاره به انواع خشونت و تقسيم آن به خشونت كلامي، رفتاري و عملي، خشونت را يك فرآيند و اعتراض به فشارهاي دروني و بيروني دانست و گفت:«جايي كه خردورزي و عقلگرايي نزول مي‌كند، خشونت كلامي ايجاد مي‌شود. در كلام و گفتماني كه رابطه زور با زور احساس مي‌شود خشونت كلامي را ايجاد خواهد كرد.»

اين استاد دانشگاه سه نوع ديگر از خشونت را نام برد كه كمتر كسي به خشونت‌بار بودنشان فكر كرده است:«بدنام كردن ديگران، محكوم كردن شخصيت‌ها و بازي‌هاي جناحي خارج از قواعد، همگي جزو خشونت‌هاي سياسي هستند. وي خشونت تروريسم را شديدترين نوع خشونت سياسي دانست.»

نوع ديگر خشونت‌ها در برخوردهاي مذهبي به وقوع مي‌پيوندد و هنگامي كه فردي نتواند تفكرات مذهبي ديگري را تحمل كند، اين نوع خشونت را بروز مي‌دهد.

اين حقوقدان با تقسيم خشونت به اجتماعي، خانوادگي و فرهنگي و رسانه‌ها گفت: در حال حاضر رسانه‌ها سرشار از رفتارهاي خشونت‌بارند كه حتي به بزرگسالان نيز اين موضوع را مي‌آموزند. وي معتقد است در كشورهايي كه مقررات جزايي و كيفر محور باشد و از ابزار قضايي براي سركوب اعتراضات مردم استفاده شود، جامعه به جامعه‌اي خشونت‌گرا تبديل مي‌شود.