جوانان ایرانی و جاده پر پیچ و خم شادی و نشاط، ریحانه طباطبایی، سينا

تهران، خبرگزاری سینا
نمایشگاه بین المللی تهران 22 مرداد 83 میزبان گروه بسیاری از جوانان بود که با لبانی خندان و قدمهایی سبک وارد محوطه سالن میلاد می شدند تا برای اولین بار در یک مراسم رسمی، شاد بودن و شادی کردن را در کنار یکدیگر و به همراه بعضی از بزرگترها که خود این فرصت را برایشان فراهم کرده بودند، تجربه کنند.
اکثر جوانان شرکت کننده در این مراسم، جوانانی بودند که در سال های انقلاب و یا در سال های هشت سال جنگ تحمیلی متولد شده بودند.
سال های جنگ به دلیل اقتضائات و فضای خاص خود فرصت شاد بودن را از جوانان و نوجوانان آن روزها گرفته بود و جوانان در آن ایام دغدعه های دیگری داشتند که از جمله آنها حضور در جبهه ها و دفاع از کیان کشور بود تا فرصت شاد زیستن را برای جوان امروزی فراهم کنند.
ترس از زیر آوار رفتن، ترس از دست دادن خانواده و ترس از ویران شدن و از همه مهمتر تلاش برای دفع تجاوز دشمن متولدین آن سالها را از کودکی کردن و نوجوان بودن باز داشت.
پس از پایان جنگ و بازگشت پدران قهرمان از جبهه ها و اردوگاه های عراقی و حاکم شدن آرامش بر شهر، کودکان سال های انقلاب وارد مرحله نوجوانی شدند، اما باز هم شاد بودن و شادی کردن را در کشور نیاموختند که اینان فرزندان ایام سختی بودند.
به آنان درس داده می شد، که ما تازه هشت سال جنگ تحمیلی را پشت سر گذاشته ایم، شهرهایمان ویران و اقتصادمان بلا زده است و باید جدی و پرتوان به جلو برویم تا دشمنان نتوانند زمینمان بزنند.
به آنان در نوجوانی توصیه اکید می شد که شاد بودن و شادی کردن را بر جدیت و عبوس بودن ترجیح ندهند.
نوجوانان سال های سازندگی بزرگ شدند و به جوانان دوره اصلاحات تبدیل شدند، در دوران اصلاحات بارها و بارها شنیدند که باید به جوانان احترام گذاشت، آنان را شناخت، باورشان کرد، فرصت ها را در اختیارشان گذاشت و به آنها اجازه داد که جوان باشند و در کشور خودشان شاد بودن را تجربه کنند و جوانانی که دوران کودکی و نوجوانی خود را از دست داده بودند این بار با تکیه بر بزرگتری که به آنان وعده روزهای بهتر را می داد، شاد بودن و شادی کردن را آغاز کردند.
برای نخستین، بار صدای دست زدنهای جوانان ایرانی به همراه خنده های بی صدایشان و سوت هایی که با آن رییس جمهور محبوبشان را تشویق می کردند فضای دیگری به جامعه جوان ایران بخشید.
برای اولین بار جوانان ایرانی فهمیدند، بزرگتری هست که جوان بودن و جوانی کردن را می فهمد، به آن اهمیت می دهد و به آنها اطمینان می کند. در سازمانی آنان را در کنار پیران با تجربه ای می گذارد، تا آنان مسوولیت پذیری، مشارکت در تصمیم گیری ها و در تمامی اموری که به مربوط به خودشان می شود، شریک شوند.
سازمان ملی جوانان، ترکیبی از شور و حال جوانی و ریسک پذیری جوانان به همراه عقل و تجربه و محافظه کاری پدرها و مادرها می شود.
با همه کمی ها و کاستی ها و با همه ملاحظات و محدودیت ها، مسوولان این سازمان تصمیم می گیرند، همزمان با کشورهای دیگر جهان برای جوانان خودشان جشنی برپا کنند تا آنان در یک روز مشترک و جهانی بتوانند همراه دیگر هم سن و سال های خود شاد باشند، بخندند و در چارچوب موازین شرعی، اسلامی و ملی، جوان باشند.
آنان در اولین جشن بزرگ جوانان گرد هم می آیند، به پیام رییس جمهوری که همیشه جوانان را حداقل در حرف و کلام ارج نهاده است، گوش فرا می دهند و پس از پیام های دیگر و شنیدن خاطرات و دادن جوایز به جوانان برتر و برگزیده وارد بهترین و شادترین بخش جشن می شوند.
محمد اصفهانی، خواننده پاپ که به گفته بسیاری از آگاهان یکی از متعهدترین خوانندگان جمهوری اسلامی ایران است، با آهنگی در مدح حضرت علی (ع) کنسرت خود را آغاز می کند.
محمد اصفهانی می خواند و جوانانی که به جشن آمده بودند او را به گمان اینکه یک شب می توانند مطابق با قوانین و موازین کشورشان شاد باشند همراهی می کنند، اما شادی گروه اندکی از جوانان ایرانی برای بعضی از بزرگترها خوشایند نبود.
این بزرگترها که روزنامه هم داشتند عصبانی و خشمگین، با داد و فریاد در لابه لای صفحات روزنامه هایشان نوشتند که چرا شاد بودید؟ چرا خندید؟ چرا دست زدید؟ و چرا جوان هستید؟
و باز هم جوانان را به یاد روز هایی انداختند که به خاطر ترس از جنگ و به خاطر رشد اقتصاد نوپایشان از حق شاد بودن و شادی کردن محروم بودند.
و اولین تجربه هایی را برای آنان یادآوری کردند که به خاطر دست زدن و خندیدن در حضور سید محمد خاتمی از طرف همان بزرگترهای اخمو و عبوس به عنوان عوامل استکبار، صهیونسیت، از بین برندگان دین و تضعیف کنندگان اسلام معرفی شدند.
مگر نه اینکه رییس جمهور در پیام روز جهانی جوان خطاب به آنان گفته بود: "اذعان می نمایم، به واسطه تاثیر شگرفی که جوانان بر ذهن و رفتار ما داشته اند و ما را از خمودی، تحجر و توقف بازداشته اند و همواره خبر از آینده داده اند و با کم تحملی خویش در برابر عقب ماندگی ها و از دست دادن فرصت ها، کوتاه نیامده اند و باید فروتنانه آنان را ستود"،
پس چرا کسی آنان را ستایش نمی کند؟
"رفعت بیات"، نماینده مردم زنجان، شادی کردن و نشاط داشتن را حق جوانان می داند و می گوید: باید به جوانان شادی و جوانی کردن را یاد بدهیم و بعد در چارچوب شرع جوانان را آزاد بگذاریم.
حجت الاسلام والمسلمین "رسول منتجب نیا" نیز با تاکید بر ضرورت تقویت شادی و روحیه پرنشاط در جامعه ایران، می گوید: آنچنان که در روایات اسلامی آمده است، شادی مومن در صورتش و حزن و اندوه او در قلبش نمایان می شود.
عضو شورای مرکزی مجمع روحانیون مبارز تهران می افزاید: دین مبین اسلام همیشه بر شاد و با نشاط بودن جامعه اسلامی و پرهیز از غم و غصه تأکید داشته است و بر گشاده رویی به عنوان ابزار جذب انسان ها سخن گفته است.
وی با تأکید بر اینکه نسل جوان از غم و اندوه بیزار است، می گوید: اگر در جامعه خواهان پویایی و تحرک باشیم و بخواهیم از استعدادهای جوانان استفاده کنیم باید زمینه های شادی و نشاط در جامعه فراهم شود.
عضو شورای مرکزی حزب موتلفه اسلامی نیز در ضرورت وجود شادی و نشاط در جامعه می گوید:اگر مسوولان کشور زمینه های مناسبی برای شاد بودن جوانان فراهم نکنند، افسردگی ناشی از این کم کاری، اثرات نامطلوبی را بر پیکر جامعه و آینده نظام وارد می کند.
"حمیدرضا ترقی" می افزاید: اندیشه های اسلامی، خصوصا در آیات قرآن کریم، پیرامون شادی و سرور و خنده توصیه های متعددی دارد.
به گفته وی در سوره نجم در اینباره آمده است، "که هم اوست که می خنداند و می گریاند" و این آیه نمایانگر این مهم است که نباید از شادی کردن و برگزاری جشن و سرور در کشور جلوگیری کرد.
ترقی می افزاید: خندیدن یکی از مهمترین نیازهای بشری است که از دیدگاه بزرگان اسلام به آن اهمیت زیادی داده شده و اگر آینده سازان کشورمان که همان جوانان هستند از آن محروم شوند، نباید امید به داشتن آینده ای روشن را برای خود متصور شویم.
"رفعت بیات" نماینده مردم زنجان در مجلس شورای اسلامی نیز یادآور می شود: اینکه برای فرزندان کارمندان و کارگران نهادها و جوانان قشرهای مختلف جشنی گرفته شود کار مثبتی است که باید نهادینه شود و لیکن باید برای تمام جوانان جامعه از هر قشر و طبقه ای جشن برگزار کرد.
وی تصریح می کند: باید جوانان در سمینارها و همایش ها به بحث و تبادل نظر بپردازند و مسایل و مشکلات خود را بررسی کنند.
این نماینده مجلس می گوید: البته در جایی که خداوند انسانها را در امور روزمره زندگی آزاد گذاشته، بعضی از مسوولان نباید دست و پای مردم را ببندند.
بیات، جشن و شادی را در جامعه ضروری لازم می داند و می گوید: جشن گرفتن در تولد ائمه اطهار به صورت سازمان یافته بحث جدیدی است که به تازگی مطرح شده و با علایق مردم نیز منطبق است.
به گفته وی، گسترش این گونه جشن ها می تواند فضای جامعه را شاد کند.
اکرم مصوری منش می گوید: برگزاری جشن بزرگ جوانان ایرانی در 22 مردادماه امسال یک حرکت کاملا قانونی بود.
این نماینده مجلس می افزاید: این جشن با تصویب شورای عالی انقلاب فرهنگی در 22 مردادماه و همزمان با روز بین المللی جوان و همانند دیگر نقاط دنیا در جمهوری اسلامی ایران نیز برگزار شد.
مشاور پارلمانی رییس سازمان ملی جوانان تصریح می کند: این جشن همزمان با ایام ولادت حضرت زهرا (س)، ولادت رهبر کبیر انقلاب در سالن میلاد نمایشگاه بین المللی با حضور جمع زیادی از جوانان برومند کشور برگزار شد.
مصوری منش، با اشاره به اینکه دعوت برای این جشن به طور عمومی و همگانی از جوانان کشور صورت گرفته بود، می گوید: این دعوت از طریق روزنامه ها، مجلات ویژه جوانان، دعوت از نمایندگان تشکلهای غیر دولتی که در امور جوانان فعال هستند انجام شد و همچنین از جوانان برتر با معرفی وزارتخانه ها و سازمانها در این جشن تقدیر به عمل آمد.
وی تاکید می کند: در این مراسم کنسرتی نیز با آهنگ های محمد اصفهانی و با شعری درباره مولای متقیان علی (ع) اجرا شد که با دست زدن و همچنین صلوات حضار همراه بود.
مصوری منش می گوید: شاید در این جشن به هنگامی که فضا تاریک شده و سن روشن بوده، زن مسلمانی خواسته باشد روسری خود را به خاطر گرمی هوا جا به جا کند و این کار درستی نیست که عکاس یا خبرنگاری در چنین شرایطی عکسی از یک زن مسلمان را ثبت و بعدا به طور عام منتشر کند.

"حمیدرضا حاجی بابایی"، نماینده مردم همدان در مجلس شورای اسلامی نیز درباره انتقاداتی که از سوی برخی محافل درباره برگزاری جشن جوانان مطرح می شود، می گوید: نباید برای شادی و نشاط جوانان محدودیت غیرمنطقی قایل شویم.
وی می افزاید: باید ایجاد نشاط و شادی در میان جوانان را در چارچوب قانونی، ملی و اسلامی و برای کل جامعه مفید و موثر بدانیم.
وی می گوید: جشن ملی جوانان را که روز 22 مرداد برگزار شده از نزدیک ندیدم اما معتقدم آنچه اتفاق افتاده واقعیت جامعه است و نباید نادیده گرفته شود.
یکی از نمایندگان جوان مجلس نیز درباره جشن ملی جوانان می گوید: نباید با مساله شادی جوانان و برگزاری جشن برای این قشر بالنده برخورد منفی داشته باشیم.
"پیمان فروزش"، نماینده مردم زاهدان با اشاره به اینکه ایجاد شور و نشاط در میان جمعیت جوان کشور، رکنی اساسی برای حفظ سلامت و شادابی جامعه است می افزاید: کشور ما، دومین کشور جوان دنیاست و این در حالی است که در کشورهای توسعه یافته به پدیده جوانی اهمیت ویژه می دهند و اصولا جوان گرایی را یک حسن تلقی می کنند اما متاسفانه برخی افراد و حتی بعضی مسوولان در ایران از جوان بودن جمعیت به عنوان یک عیب یاد می کنند و هر روز درصدد ایجاد محدودیت های متعدد برای قشر جوان جامعه هستند.
وی اظهار می دارد: نباید با برپایی جشن جوانان و ایجاد فضایی شاد برای آنان مخالفت کرد اما در عین حال باید متولیان امور جوانان نیز برنامه ریزی صحیح و اقدامات عملی مناسبی را برای پرداختن به مسایل جوانان داشته باشند.
اما به هر حال باز هم برخی محافل با جشن و شادی جوانان این کشور مخالفت کرده، آنان را تحقیر نمودند و با بدترین تهمتها مورد انتقاد قرار دادند.
و با همه این حرف های زده شده، آیا جوانان دوران اصلاحات، نوجوانان دوران سازندگی که کودکان دیروز جنگ و انقلاب بودند باز هم در این سرزمین پهناور اجازه تکیه کردن به باورهای شکل گرفته در خود را که ثمره همین سالها است، ندارند، تا شادی اسلامی و ملی را ادامه دهند؟