نان آوران کوچک خانه ؛ گرفتار دستهای تیره بزهکاری، خبرگزاری سینا

به دلیل جثه ریزه ای که داشت هفت یا هشت ساله نشان می داد؛با اصرار از رهگذران می خواست که از او آدامسی بخرند و سماجت او برای فروش بسته های آدامس تعدادی از رهگذران را مجاب به خرید آدامس می کرد.
در کنارش،کودک دیگری بود که با لباس های بزرگتر از جثه و جعبه واکسی که به زیر بغل گرفته بود توجه رهگذران را جلب می کرد .
با نگاهی غمگین در میان کوچه پس کوچه های ایلام به دنبال مشتری می گشت تا کفشش را واکس بزند ولی می شد از نگاهش خواند که تلاش چند ساعته اش برای یافتن مشتری راه به جایی نبرده است.
زمانی که از او علت کار کردنش را در خیابانها می پرسم،جواب می دهد: پدرم سه سال است که فوت کرده و برای گذراندن زندگی و پرداخت اجاره خانه مجبورم از صبح تا شب کار کنم و با واکس زدن کفشهای مردم خرج خواهر و مادرم را تامین کنم.
وی می گوید:میزان مستمری که از کمیته امداد دریافت می کنیم بسیار ناچیز است و هر ماه مجبور می شویم به دلیل مشکلات مالی بیشتر کار کنیم.
وی ادامه می دهد:به خاطر مشکلات اقتصادی نمی توانم به مدرسه بروم به همین دلیل در کلاسهای شبانه درس می خوانم تا روزها به کارم برسم.
وی بزرگترین آرزوی خود را رفتن به مدرسه و داشتن یک خانه عنوان می کند و می گوید:اگر خانه ای داشته باشیم،مادرم از دعواها و کنایه های همیشگی صاحب خانه راحت می شود.
یکی دیگر از این کودکان ایلامی گفت:پدرم یک کارگر ساختمانی است و هفت خواهر و برادر دارم که با مشکلات زیادی مواجه هستیم.
بهادر کرمی افزود:به خاطر کاهش بار اقتصادی از دوش پدرم مجبور به کار در بیرون از خانه هستم و به همین خاطر از بسیاری تفریحات و بازی های کودکانه همواره محروم بوده ام.
وی اضافه کرد:مقدار کمی از پول های خود را برای خرید لباس مدرسه کنار گذاشته ام تا امسال بتوانم با لباس های نو به مدرسه بروم.
وی تحقیر و برخورد نامناسب برخی افراد،مسخره شدن توسط همسالان، ساعت های طولانی کار در خیابان و نداشتن تفریح و استراحت را از عمده مشکلات خود و دیگر کودکان کار عنوان کرد و گفت:همه ما باید از همان کودکی بزرگ باشیم و هزینه های زندگی را تامین کنیم.
کارشناسان اموراجتماعی معتقدندوجودمشکلات اقتصادی،اختلافات طبقاتی تورم،بیکاری پنهان و آشکار،محرومیت برخی مناطق کشور و توسعه نیافتگی جامعه باعث افزایش کودکان کار به ویژه در شهرها و مناطق محروم شده است.
به گفته کارشناسان اغلب کودکان کار از همان ابتدای کودکی با سرکوب کردن خواسته ها و آرزوهای کوچک خود و گذشتن و فنا کردن آینده خود مجبور به کار و کمک به پدر و مادر برای تامین هزینه زندگی هستند.
یکی از کارشناسان در این زمینه گفت: برخی از کودکان کار به دلیل سروکار داشتن با افراد مختلف در جامعه معمولا دچار بزهکاری شده و به گسترش آسیب های اجتماعی در جامعه دامن می زنند.
"امیر مهردادی"بیان کرد:تلاش این کودکان برای کسب پول و تامین هزینه زندگی معمولا با مشکلاتی همانند سرخوردگی مواجه کرده و اغلب آنان را گرفتار افراد خلافکار و بهره برداری می کند.
وی ساماندهی و رسیدگی به وضعیت جسمی و روانی این کودکان را در رفع و پیشگیری از برخی آسیب های اجتماعی که به آن مبتلا می شوند موثر دانست.
وی گفت: کودکان کار باید شناسایی شده و حرفه های درآمدزا به آنان آموزش داده شود و با پرداخت کمک هزینه زندگی به خانواده آنان از بزهکاری و خلافکاری آنان جلوگیری به عمل آید.
معاون اجتماعی بهزیستی ایلام نیز گفت:متاسفانه کودکان کار در ایلام در ردیف متکدیان محسوب می شوند در حالی که این افراد تنها برای معاش و تامین هزینه زندگی مجبور به کار هستند.
"افتخار کاکایی" افزود: اکنون بیش از 50 کودک کار که در خیابان های شهر ایلام،شناسایی شده اند در حالی که آمار واقعی بیش از این تعداد است.
وی اظهارداشت:کودکان کار پس از جمع آوری توسط مراجع قضایی و انتظامی به منزل باز گردانده می شوند ولی اغلب به دلیل فقر و مشکلات دوباره به کار در خیابان روی می آورند.

کاکایی یادآور شد:کودکان کار به دلیل اینکه در خیابان هستند با مسایل و مشکلات زیادی مواجه شده و گرفتار بزهکاری، سرقت، توزیع مواد مخدر و ... می شوند.
وی تصریح کرد:کودکان کار تنها برای تامین معاش خانواده خود با آسیب های اجتماعی مواجه می شوند و تنها راه مبارزه و پیشگیری با این مشکلات کمک به خانواده آنان از نظر رفع مشکلات مالی است.
استان 580 هزار نفری ایلام یکی از استان های کمتر توسعه یافته است که یک چهارم جمعیت آن زیر پوشش نهادهای حمایتی کمیته امداد و بهزیستی است.
نماینده سازمان ملی جوانان ایلام نیز در این خصوص گفت: ارگان ها و نهادهای حمایتی همانند بهزیستی و کمیته امداد امام (ره) باید تدابیری برای ساماندهی به وضعیت کودکان کار بیاندیشند.
"ثریا شارقی" افزود: در کنار کار این کودکان باید بحث تحصیلات، تغذیه و بهداشت آنان مورد توجه قرار گیرد تا از حداقل شاخص های رفاه اجتماعی برخوردار شوند.