رئيس مرکز امور مشارکت زنان : 33 درصد دختران فراري فرزند اول خانواده‌اند، خبرگزاري فارس

رئيس مرکز امور مشارکت زنان گفت: طبق نتايج تحقيقات انجام شده در مرکز امور مشارکت زنان 33 درصد دختران فراري فرزند اول خانوده‌اند که اين مطلب ناشي از عدم مهارت‌هاي والدين براي تربيت و آموزش فرزند اول است.

زهرا شجاعي در گفتگو با خبرنگار اجتماعي فارس افزود:افزايش وظيفه و انتظار نقش از فرزند اول باعث ايجاد فشاري مي‌شود که نوجوان براي گريز از آن به انجام رفتارهاي نابهنجار متوسل مي‌شود.
وي اظهار داشت: مطالعات نشان مي‌دهد که هر چند نشانگان رفتاري دختران فراري با هم متفاوت است اما محتواي يکساني دارد به طوري که اغلب دختران نوجوان به دلايل مشابهي خانه را ترک کرده‌اند.
مشاور رئيس جمهور دلايل مشابه ترک خانه دختران را چنين عنوان کرد: احتمالا با ازدواج دختر با شخص مورد علاقه‌اش مخالفت شده است يا آزار و اذيت نامادري يا ناپدري به حدي بوده که دختر تحمل آنها را نداشته يا دوستان ناباب تصوير بهشت خيالي را در ذهن نوجوان از فضاي خارج از خانه ساخته يا دختر نوجوان حرکتي انجام داده که مغاير با عادات اجتماعي و شئونات خانوادگي بوده و از ترس مجازات والدين يا رسوايي عملش اقدام به فرار کرده و در آخر ممکن است سخت‌گيري‌هاي بي‌دليل و منطق خانواده وسيله گريز او را فراهم کرده است.
وي با اشاره به اين که براساس پژوهش انجام شده بر روي ويژگي‌هاي فردي و خانوادگي دختران فراري در مراکز نگهداري بهزيستي، کانون اصلاح و تربيت، سازمان زندانها و سازمان پزشکي قانوني کشور ميانگين سني اين دختران 7/15 سال است گفت: 52 درصد اين دختران تحصيلاتشان در سطح دبيرستان، 41 درصد راهنمايي و 1/6 درصد ابتدايي است.
رئيس مرکز امور مشارکت زنان افزود: نوع دستگيري اين دختران 3/49 درصد در نتيجه ولگردي 2/27 در اثر رابطه نامشروع و 5/2 درصد به علت اعتياد است.
شجاعي در ادامه اظهار داشت: 8/48 درصد اين دختران ميزان خشونت و نزاع بين والدين را زياد، 75 درصد کم و 2/6 درصد در حد صفر اعلام کرده‌اند.
وي افزود: 4/49 درصد دختران داراي دوست اخراجي از مدرسه، 9/46 درصد دوست خلافکار و 2/17 درصد دوست دستگير شده داشته‌اند.

مشاور رئيس جمهور با اشاره به اين که 9/73 درصد دختران فراري داراي خانواده‌اي با پايگاه اجتماعي و اقتصادي پايين هستند، گفت: طبق نتايج تبييني پژوهش دختران فراري اعتقاد و باور اين دختران نسبت به ارزش‌هاي مذهبي ضعيف و تعلق و دلبستگي آنها به والدين، همسالان جامعه و مدرسه بسيار پايين است.
شجاعي گفت: ايجاد محيط امن و سالم از لحاظ عاطفي و جسماني، گوش دادن به صحبت‌هاي فرزندان، فراهم آوردن فرصت‌هاي مناسب براي فرزندان جهت يادگيري ، تصميم‌گيري هاي مثبت و سازنده، حمايت فرزندان در زمان احساس تنهايي، پرهيز از انتقاد بيش از حد و تمسخر و تنبيه، تشويق فرزند در کسب موفقيت و صداقت در گفت وگو با فرزند از راهکارهاي پيش روي خانواده ها براي جلوگيري از فرار دختران است.