عدم اشتغال زنان و دختران و آسیبهای پیش رو، المیرا پیام شاد، خبرگزاری سینا

تا چند سال پیش مشکل بزرگ اکثر جوانان ایرانی قبولی در کنکور دانشگاهها بود و عده زیادی در حسرت دانشجو شدن می سوختند. اما با افزایش ظرفیت رشته ها و افزایش انفجاری مراکز آموزشی دیگر کسی حسرت به دل نیست و مشکل عده زیادی حل شده است.
اما واقعیت تلخ تر و وحشتناک تر زمانی خود را نشان می دهد که این خیل عظیم فارغ التحصیل می شوند و در بازار کار اشباع شده کشور به دنبال کار می گردند.
در یک نگاه سطحی، وضع دختران دانش آموخته و بیکار بهتر از پسران است . چون اجباری در داشتن شغل و تأمین هزینه های زندگی ندارند . درصورتی که واقعیت غیر از این است و مشکل آنها عمیق تر اما غیرقابل رویت است .
در سال تحصیلی جدید ، 62 درصد از قبول شد گان در کنکور را دختران تشکیل می دهند ، اما سهم آنها در بازار رسمی کار بسیار ناچیز است .
آمارها نشان می دهد که زنان 11 درصد از نیروی کار فعال شهری را تشکیل می دهند و فقط 25 درصد از زنان شاغل دارای تحصیلات
دانشگاهی هستند .
UNDPآمارهای جدید
نشان می دهد ، مشارکت زنان ایرانی در بازار کار حتی از زنان کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس نظیر کویت نیز پایین تر است. کارشناسان بر این باور هستند که زنان از دو بعد روانی و
اقتصادی نیازمند حضور در بازار کار هستند و عدم اشتغال آنان آسیبهای فراوانی را درپی دارد.
دکتر غلامعباس توسلی در باره ضرورت اشتغال زنان می گوید: برای آنکه یک خانواده اقتصاد محکم و سالمی داشته باشد، همه اعضای خانواده که به سن بلوغ رسیده اند و می توانند کار کنند باید شاغل شوند و در فعالیتهای اقتصادی نقش داشته باشند .
وی معتقد است : در دنیای امروز اشتغال زنان نیز مانند مردان به رسمیت شناخته شده است و زن جزء جمعیت فعال جامعه محسوب می شود .
این جامعه شناس می گوید:در کشور ما تعداد زنان غیرفعال بیشتر از زنان فعال است . بطوری که فقط 10 تا 12 درصد از جمعیت فعال زنان ( افراد بین 46 – 15 سال ) شاغل هستند .
به گفته دکتر توسلی عدم اشتغال زنان دو آسیب عمده در پی دارد. وی توضیح می دهد : عدم اشتغال زنان از دو بعد خانوادگی و فردی قابل بررسی است . فقدان فعالیت اقتصادی زنان و عدم کسب درآمد صدمه اقتصادی بزرگی به پیکر جامعه و خانواده وارد می کند و در بعد فردی نیز به دلیل محدودیتهایی که عدم اشتغال برای زنان ایجاد می کند ، خود فرد آسیب می بیند و توانایی های اجتماعی لازم را کسب نمی کند .
با گسترش گرایش دختران به تحصیلات دانشگاهی ، اشتغال آنان ابعاد تازه ای گرفته است .
دکتر توسلی می گوید : حضور دختران در برخی رشته های دانشگاهی به 70 تا 80 درصد رسیده است. این جمعیت در تمامی رشته ها تحصیل می کنند ، اما در بسیاری رشته ها نمی توانند مشغول به کار شوند . در نتیجه با وجود رشد جمعیت دختران تحصیل کرده ، همان نسبت های آماری گذشته در بازار کار، بر قرار است و این ثبات نسبت ها صدمه بزرگی به جامعه وارد می کند. وی با تأکید براینکه ، اگر یک زن تحصیل کرده ، کار نکند ، تحصیلاتش و هزینه ای که صرف کرده تباه می شود می گوید : نسبت های اشتغال زنان به مردان باید شکسته شود و جمعیت زنان شاغل افزایش پیدا کند .
توسلی معتقد است : ازدواج دختران نیز یکی از عواملی است که آنها را از بازار کار دور می کند .
وی می افزاید : زنان شاغل استقلال اقتصادی پیدا می کنند و وابستگی شان کم می شود . اگر زن برای همه مخارجش به مرد وابسته باشد ، این وابستگی در روابط آنها ایجاد کاستی می کند .
وی با بیان این نکته که هزینه های زندگی یک زن بالاتر از مرد است گفت : با این وجود اکثر زنان درآمد ندارند.

جامعه شناس دیگری نیز معتقد است : اگر زنان جامعه امکان برآوردن مایحتاج زندگی خود را نداشته باشند ، سرمنشا آسیب های اجتماعی هستند .
وی می گوید : عدم اشتغال درصد بالایی از زنان نه تنها اقتصاد خانواده و اقتصاد ملی را با مشکل مواجه می کند ، بلکه در مسایل دیگر اجتماعی نیز باعث کاستی ها و نابه سامانی های بسیاری می شود .
قرایی مقدم نقش زنان در اقتصاد را مهمتر از مردان می داند و می گوید : یک زن علاوه بر مشارکت در اقتصاد می تواند با برنامه ریزی، بودجه بندی و مدیریت صحیح مالی اقتصاد خانواده را کنترل کند.