یک حقوقدان: قوانین کودک آزاری باید از برزخ خارج شوند، ندا ریحانی، خبرگزاری سینا

عضو کمیته حقوقی سازمان ملی جوانان گفت: در ارتباط با قوانین کودک آزاری ایجاد پل بین قوانین جزایی، مبانی فقهی و قواعد بین المللی ضروری است و باید این قوانین از حالت برزخی کنونی رها شوند.
"سعید دهقان" در گفت و گو با خبرنگار سینا افزود: در قوانین ایران تنبیه بدنی کودک توسط پدر به میزان مصلحت مجاز دانسته شده است و از طرفی چون از سال 72 به کنوانسیون حقوق کودک پیوسته ایم متعهد به رعایت استانداردهای بین المللی در زمینه حقوق کودک هستیم.
وی ادامه داد : ماده 19 پیمان نامه حقوق کودک صریحا از کشورهای عضو می خواهد تا اقدامات قانونی را انجام دهند تا کودک در برابر تمام خشونت ها ، صدمه ، آزار ، بی توجهی، رفتار سهل انگارانه ، سوء رفتار یا بهره کشی در حین مراقبت توسط
این حقوقدان تصریح کرد : تنبیه بدنی تحت هیچ عنوان به مصلحت نیست و در زمینه میزان تنبیه کودک قانون مبهم است و اجرای قانون مبهم سلیقه ای است و قضات نیز نمی توانند رای واحد بدهند.
به گفته وی ، حد مصلحت تنبیه کودک را قاضی مشخص می کند و اگر از حد لازم بگذرد دیه به آن تعلق می گیرد.
وی خاطر نشان کرد : در ماده 22 قانون جزای اسلامی آمده است اگر پدر یا جد پدری فرزند خود را بکشد قصاص نمی شود و به پرداخت دیه و تعزیر محکوم می شود.
وی تصریح کرد : از سوی دیگر در صورتی که پدر فرزند خود را به هر دلیلی به قتل برساند تنها به پرداخت دیه محکوم می شود ولی در صورتی که مادر مرتکب این عمل شود مجازات قصاص برای وی در نظر گرفته شده است.
دهقان با بیان این که دایره کودک آزاری محدود به آزارهای جسمی نیست، افزود: با این وجود به سختی می توان مجازات آزار عاطفی را از قوانین برداشت کرد و هیچ مجازاتی برای این آزارهای در قانون پیش بینی نشده است.
به گفته وی، در واقع خشونت کلامی، توهین، بی توجهی و آزار روحی به کودک در قوانین ما اساسا جرم نیست.

وی تاکید کرد : این در حالی است که جرم عمل فعل و یا ترک فعل است و در صورتی که والدین توجه به نیازهای کودک را ترک کنند مرتکب جرم می شوند.
عضو کمیته حقوقی سازمان ملی جوانان با اشاره به مجازاتهای آزار جنسی کودکان در قانون اظهار داشت: مجازاتهای آزار جنسی همانند زنا و لواط در قانون تعیین شده است اما آزارهای جنسی محدود به این موارد نیست که در مورد سایر موارد قانون خاصی وجود ندارد.