تاريخچه مختصر ايدز، شرق

۱۹۸۱ _ شيوع دو بيماری نادر در ميان مردان جوان همجنس باز در ايالات متحده گزارش می شود. اين بيماری ها، شامل يک عفونت تنفسی ناشی از ميکروبی به نام «پنوموسيستيس کارينيی» و يک سرطان پوستی به نام «سارکوم کاپوسی» می شد که پيش از اين معمولاً افراد مسن را گرفتار می کردند.
۱۹۸۴ _ ۱۹۸۱ - دانشمندان شروع به شناسايی ظهور بيماری جديدی کردند که دستگاه ايمنی بدن را نابود می کرد و بيماران توانايی مبارزه با عفونت ها و ساير بيماری ها را از دست می دادند. از آنجايی که اکثر مبتلايان ابتدايی مردان همجنس باز بودند، آن را «اختلال ايمنی مربوط به مردان همجنس باز» (GRID) ناميدند، اما بعدها افرادی با علايم مشابه در ميان معتادان به موادمخدر تزريقی که می گفتند هرگز همجنس باز نبودند، همچنين زنان و کودکان و نيز افراد مبتلا به هموفيلی مشاهده شدند. لذا نام جديد «نشانگان نقص ايمنی اکتسابی» (AIDS) برای اين بيماری انتخاب شد.
مقالات علمی انتشار يافته حاکی از آن بود که ايدز از طريق انتقال خون می تواند انتشار يابد. دو سال طول کشيد تا در سال ۱۹۸۳ دانشمندان انستيتو پاستور پاريس به سرپرستی دکتر ژان لوک مونتانيه ويروسی را جدا کردند که آن را به ايدز ارتباط می دادند و يک سال بعد دانشمندان آمريکايی هم به رهبری دکتر رابرت گالو ويروسی را از خون بيماران جدا کردند (بعدها مشخص شد که اين دو ويروس يکی هستند و نام «ويروس نقص ايمنی اکتسابی» (HIV) بر آنها نهاده شد).
۱۹۸۵ _ دانشمندان اولين تست تشخيص برای اين ويروس را ايجاد کردند - اولين کنفرانس جهانی ايدز در شهر آتلانتا در ايالت جورجيای آمريکا برگزار شد.
۱۹۸۷ _ داروی زيدو ودين (AZT) اولين درمان ضدايدز وارد بازار شد.
۱۹۸۸ _ روز اول دسامبر به عنوان روز جهانی ايدز تعيين شد.
۱۹۹۱ - داروی ضدايدز ويدکس (Videx)، که مانند AZT عضوی از گروه دارويی «مهارکننده های آنزيم نسخه بردار معکوس» (RTIS) است توليد شد.
۱۹۹۵ _ ۱۹۹۴ - داروهای ضدايدز زريت (Zerit) و اپيوير (Epivir)، دو داروی ديگر جزء گروه RTI، به بازار آمدند و انتخاب های درمانی را افزايش دادند.
۱۹۹۶ - مخلوط های سه دارويی ضدايدز، که شامل داروهای «مهارکننده پروتئاز» بودند و تکثير ويروس ايدز را مهار می کردند در يازدهمين کنفرانس جهانی ايدز در ونکوور کانادا عرضه شدند.
۱۹۹۷ - «شيوه درمانی ضدرتروويروسی بسيار فعال» (HAART) ارائه شد. اين روش تا سال ۲۰۰۳ به ۸۰ درصد کاهش مرگ ومير مربوط به ايدز در کشورهای غربی منتهی شد.
۱۹۹۸ - شامپانزه ای به نام مريلين به دانشمندان کمک می کند که ثبت کنند ويروس ايدز در ابتدا از ميمون ها به انسان منتقل شده است.
۲۰۰۰ _ پنج شرکت دارويی بزرگ توافق می کنند که براساس پيمانی با سازمان ملل قيمت داروهای ضدايدز را کاهش دهند.
۲۰۰۱ _ مجمع عمومی سازمان ملل طرح مشروحی را برای مبارزه با ايدز تصويب می کند. براساس اين طرح يک جدول زمانی برای کشورها تعيين می شود تا راهبردهايی را برای آموزش، پيشگيری و درمان ايدز به اجرا درآورند.
۲۰۰۳ _ سازمان جهانی بهداشت (WHO) و برنامه ايدز سازمان ملل متحد (UNAIDS) در روز جهانی ايدز در سال ۲۰۰۳ برنامه «۳ به وسيله ۵» (۳ by ۵) را آغاز می کنند که هدف آن فراهم آوردن درمان ضدويروس ايدز برای سه ميليون نفری که با ايدز زندگی می کنند تا سال ۲۰۰۵ است.
داروی جديدی به نام فوزئون (Fuzeon)، گرانترين و پيچيده ترين داروی ضدايدز، در انگليس وارد بازار دارويی می شود. اين دارو اولين عضو گروه جديدی از داروهای ضدايدز به نام «مهارکننده های اتصال» (fusion inhibitors) است که از ورود ويروس ايدز به سلول های ايمنی بدن جلوگيری می کنند و به اين ترتيب مانع تکثير آن می شوند.

۲۰۰۴ - «اتحاديه جهانی زنان و ايدز» تشکيل می شود. هدف اين اتحاديه مبارزه با خشونت عليه زنان و نابرابرهای قانونی و اجتماعی است که زنان را به ايدز آسيب پذيرتر می کند.
پژوهشگران اعلام می کنند که داروهای ضدايدز توليد شده در هند که قيمتشان يک سوم داروهای مشابه با علامت تجاری در کشورهای غربی است، به همان اندازه اين داروها موثر هستند و بايد به طور گسترده ای در کشورهای در حال توسعه مورد استفاده قرار گيرند.