نرگس محمدي: زن در جا معه ما دچار تحقير اجتماعي است؛ زن ايراني بايد در صدد دستيابي به دموكراسي و حقوق بشر باشد، ايلنا

تهران- خبرگزاري كار ايران

زنان بايد در دستيابي به دموكراسي و حقوق بشر فعال باشند و با جسارت و شهامت در اين مسير پا گذارند

به گزارش خبرنگار سرويس فرهنگ و انديشه ايلنا نرگس محمدي در بزرگداشت روزجهاني زن كه توسط حلقه مطالعات زنان انجمن اسلامي دانشگاه صنعتي شريف برگزار شده بود به جنبش زنان اشاره كرد و گفت: در جنبش زنان و فمنيسم, زنان به دنبال جايگاهي در تاريخ و در تحولات و دگرگوني‌‏هاي جوامع بودند. نگاهي به تاريخي جهان نشان مي‌‏دهد اغلب زنان در تاريخ حذف و سانسور شده‌‏اند و از آنجايي كه تاريخ‌‏نگاران عموما مرد بوده‌‏اند و جامعه مردم سالار, نقش زنان در تاريخ حذف و يا بسيار كمرنگ شده‌‏است.
وي در ادامه تاكيد كرد: در مرحله اول اين جنبش, تلاش زنان در راستاي برخي خواسته‌‏هاي سياسي و اقتصادي بود و خواسته آنها براي دسترسي به دستمزد برابر با مردان و كسب قدرت در ارگان‌‏هاي مختلف سياسي, اقتصادي و اجتماعي و برابر با مردان را د ر نظر داشتند. در اين راستا حتي بعضي از زنان از ويژگي‌‏هاي زنانه خود گذشته و به يك منطق انطباقي مي‌‏رسيدند كه دستاوردهايي را براي زن در آن مقطع به دنبال داشت. اين دستاوردها به اعتقاد بعضي كمتر از انقلاب صنعتي نيست. اين منطق انطباقي زن را به عنوان زن جهاني مطرح مي‌‏كند. البته بعدها زنان جوان‌‏تري به اين جنبش وارد شدند كه به دنبال ايجاد هويتي جديد براي زنان بودند, آنها بر خلاف قبل دنبال كسب هويت خود بر‌‏اساس ويژگي‌‏هاي زنان بودند و قصد داشتند ويژگي هر زن را به صرف زن بودنش تعريف كنند. اگر نخستين درخواست‌‏ها همگوني سياسي و اجتماعي بود پس از آن به سوي ناهمگوني سياسي و اجتماعي پيش رفت.
نرگس محمدي در ادامه گفت: اين نسل جديد زنان به لحاظ گستردگي و پراكندگي در ايالت آمريكا ناآگاه بودند, ولي در كشورهايي از جمله كشورهاي اروپاي شرقي, سوسياليسم توانست دستاوردهاي براي زنان داشته باشد كه برابري اقتصادي و سياسي و حرفه‌‏اي بود, هر چندكه ايديولوژي سوسياليستي هم نه به لحاظ تئوريك و نه آن طور كه در اروپاي شرقي به كار گرفته شد بر اساس مفهومي كه از انسان در جايگاه توليد ارايه مي‌‏كرد ويژگي زنان را ويژگي غيرضروري اعلام كرد كه باعث اعتراضات گسترده زنان و وقايع 1968 شد و باعث پديد آمدن نسل دوم فمنيست‌‏ها شد.
وي در ادامه به نقش زنان در ايران پرداخت و گفت: در ايران در حركت‌‏هاي سياسي مثل اصلاحات و قبل از آن در انقلاب و در گذشته‌‏اي دورتر ـ مشروطيت ـ دستاوردهاي زنان در تاريخ بسيار ناچيز است. زن در جامعه ما دچار تحقير اجتماعي است و با پديده‌‏هاي اجتماعي آزار دهنده در جامعه از جمله روسپي‌‏گري, قاچاق زنان و فرار دختران و غيره مواجه است كه رنج‌‏هايي را بر جامعه به خصوص زنان وارد كرده‌‏است و نمي‌‏توان نسبت به آن بي‌‏اعتنا بود, چون اين حق ماست و توجه به آن, امتيازي از سوي جامعه محسوب نمي‌‏گردد.
وي به موانع زنان در جامعه اشاره كرد و گفت: در جامع كنوني ما زنان با سه مانع براي وجود مواجه‌‏اند, كه موانع قانوني, موانع ساختاري و موانع فرهنگي است. از موانع قانوني مي‌‏توان به مشكلات در زمينه ديه, وارث و طلاق و حضانت كودك و غيره وجود دارد اشاره كرد كه اين قوانين به هر شكل ممكن بايد مورد باز خواني قرار گيرد. مشكلات ساختاري نيز موانع ساختار مديريتي و قانون‌‏گذاري را شامل مي‌‏شود كه در جريان قانون گذاري‌‏ها با آن مواجهيم و مشكلات فرهنگي نيز وجود دارد كه در بسياري از خانواده‌‏ها با آن مواجهيم و برخوردنزديكي در همه جا با آن داريم.

وي در پايان گفت: در شرايط كنوني زن ايراني بايد در صدد دستيابي به دموكراسي و حقوق بشر باشد و دستيابي به اين امور جز در سايه تشكيل سازمان‌‏هاي مدني امكانپذير نيست. نهادهايي كه مدني و مردمي هستند, نه احزاب خود ساخته دولتي و در اين راه بايد به آزادي بيان نيز دست يافت, چون رسيدن به دموكراسي بدون آن قابل تحقق نيست زنان ايراني بايد در روند دموكراتيزاسيون براي خود نقش موثري ايفا كنند و با جسارت و شهامت و تعهد و مسووليت در اين مسير پا گذارند.