روز جهاني کودک، آفتابه لنگ هفت دست، شام و ناهار هيچي! همنشين بهار

مادر ، زمان ِ درازی ست که از ُدوران ِ کودکی و آن شب ها که َبر گهواره ام َخم مي شدی و لالائی می خواندی ، گذشته است .
آخ ! دوران ِ کودکی چه زود گذشت ، گوئی َپرنده ای بود که َپر َزد و رفت .
مادر ، با من سخن بگو . دوران ِ کودکی را دوباره به من هديه بده و برايم ترانه بخوان . ترانه بخوان تا ستارگان به ميهمانی شب بيايند .

سلام َبر سرنوشت ! جای افسوس نيست . هرچه بود گذشت و من می کوشم شاد بمانم ، ولی چقدر ، چقدر دوست دارم که خاطرات زيبای کودکی ، آن آسمان ِ ُپر ستاره ِ آبی ! آن دوردورهای صاف و بی َغش و بی ابر ، دوباره زنده شود ، چقدر ، چقدر دوست دارم ترانه ها و آن لالائی های محزون که َبر َسر ِ گهواره ام ، نرم نرمک و آهسته می خواندی ، آن لحظات افسانه ای که هميشه در قلب من است ــ از راه برسد ! ... ( ۱ )

***

« روز جهانی کودک » از راه رسید ، یاد « صبحی » و « بچه ها سلام » اش و یاد « ثمین باغچه بان » و پدرش « جبار باغچه بان » به خیر که برای کودکان دیروز و پس پریروز ، قصه ها می گفتند ...

« روز جهانی کودک » از راه رسید ، اما کیست که نداند قربانیان اصلی دنیای ستم زده و دودگرفته ما کودکانی هستند که به جای مزمزه مهربانی و شادی ، باید در بازار کار له و لورده شوند ؟
یونیسف [صندوق كودكان سازمان ملل متحد ] سال ها پیش تعداد آنان را ۲۶۵ ميليون نفر برآورد کرده بود . کودکان مظلومی که در اوج محروميت وفقر « مجبورند با دست های کوچک و ظريف بار سهمگين معيشت خانواده را به دوش كشند .
آنان از طريق فروش يا اجاره توسط خانواده ، و يا ربوده شدن توسط باندهای مواد مخدر و فحشاء ، به کار بردگی ، حمل مواد مخدر ، تجارت سکس ، مزارع پنبه و ديگر بخش های کشاورزی، جان کندن در کارخانه های بزرگ و کارگاه های کوچک، معادن ، ماهيگيری ، کار طاقت فرسا در کشتی، ماشين شوئی در گارژاها، فروشندگی در خيابان يا بازار ، حمل زباله ، خشت زنی ... و بسياری مشاغل ديگر در سرتاسر جهان مبتلا هستند »

از ایران و افغانستان و عراق و فلسطين و مکزیک و اکوادور و هندوستان ، تا لهستان و بلغارستان و چک و روسيه ، و حتی اروپا و کانادا و ایالات متحده ، همه جا ، همه جا کودکان ِمحرومند که زندگی و هستی شان به گروگان گرفته و نابود می شود .

نزديک به ١۶ سال از تصويب پيمان نامه جهانی حقوق کودک که تقريباً همه دولت های جهان برای آن سلام و صلوات فرستاده اند ، می گذرد . پنج سال پیش نیز کنفرانس بين المللی کار
The International Labour Organization [ ILO] در خصوص منع كار كودكان تصمیمات پر آب و تابی گرفت و بيشتر از هر سند بين المللي دولت‏ ها به به و چه چه گفتند ! اما در عمل آش همان آش و کاسه همان کاسه است .
واقعا ضرب المثل های مردمی چه گویاست « آفتابه لگن هفت دست ، شام و نهار هیچی »

به گفته مسئولان سازمان یونیسف هر ساله در سراسر جهان متجاوز از ۱۰ میلیون کودک جان خود را بر اثر ابتلا به بیماری های قابل پیشگیری از دست می دهند ، بیش از ۱۵۰ میلیون کودک در سراسر دنیا از گرسنگی رنج می برند ، ۲ میلیون کودک جان خود را در جنگهای ۱۰ ساله اخیر از دست داده اند و همچنین متجاوز از ۱۲۰ میلیون کودک که در سنین مدرسه هستند ، هرگز به مدرسه نمی روند . ما شاهد نابرابری، بهره کشی و ستم روزافزون بر کودکان در گوشه و کنار دنيا هستيم . کودکان آفريقايی پيش روی جهانيان از گرسنگی می ميرند، کودکان آمريکای لاتين، اسير افزون طلبی و زياده خواهی های قدرتمندان هستند ، زندگی کودکان افغان با فقر ، فلاکت و بی خانمانی درآميخته و کودکان عراقی به بهانه رعايت حقوق بشر و دموکراسی ! در زير چکمه های ارتش آمريکا و انگليس و در واقع با نقشه « تینک تانک ها »Think Tanks یعنی مُخ های پشت پرده دولت بوش و برنامه ریزان پروژه قرن جدید ، که به این نتیجه رسیده اند « دنیا را باید با بگیر و ببند و بکش بکش ، دموکراتیزه و سر آزادیخواهان را هم زیر آب کرد ! » ــ جان می دهند .

در میهن مظلوم و مغموم ما نیز آسمان همین رنگ است ، غنچه لبخند بر لب مردم پژمرده و دشمن ترین دشمنان مردم ایران که استبداد دینی ست ، حال خوشی برای هیچکس باقی نگذاشته است ، آخوندهای بی عمامه و عمامه دار ، ذکر و فکری جز زد و بند با طالبان نفت و دلار ندارند و تا این ظلمت شبانه باقی ست ، در بر همین پاشنه خواهد چرخید و کودکانمان نیز رنگ شادی نخواهند دید .

همه دنیا شده اند مَنتر ارتجاع مذهبی و نئو کنسرواتیوهای آمریکائی که زیر زیره ، نان به هم قرض داده ، لی لی به لالای همدیگر می گذارند .
بیش از ۱۰ میلیون کودک در میهن ما ، نه تنها در زندان بزرگی که ارتجاع مذهبی پاسداریش می کند ، اسیرند ، چوب ِ بُحران ِساختاری امپریالیست ها و در رأس آن آمریکا را هم می خورند که برای احیای دوره جدیدی از شکوفائی بورژوائی ،
به خاطر « کنترل بر ذخائر نفت و جریان منظم آن به کشورهای متروپل » ،
برای حفظ و تقویت موازنه استراتژیک درخاورمیانه در جهت خودشان ،و برای خاموش ساختن کانون های بحران ــ جهانی را به جنگ و جنایت کشیده و عالم و آدم را هم با شعارهای دموکراسی و حقوق بشر فیلم کرده اند . آیا روزی می رسد که کودکان ما شور و شادی را مثل گرمای آفتاب حس کنند ؟ یک روز ماه میآد ؟

***
(۱ ) مادر با من سخن بگو ، ترجمه یک ترانه قدیمی روسی ست که خواننده شهیر شوروی " والنتينا ـ تالکو ُنوا " اجراء نموده است . متن ترانه اینست :
Поговори со мною, мама

Поговори со мною, мама
Давно ли песни ты мне пела,
Над колыбелью наклонясь.
Но время птицей пролетело ,
И в детство нить оборвалась.

Поговори со мною, мама,
О чем-нибудь поговори,
До звёздной полночи до самой,
Мне снова детство подари.

Довольна я своей судьбою,
Того, что прожито не жаль.
Но как мне хочется порою
Вернуть безоблачную даль.

Минуты сказочные эти
Навек оставлю в сердце я.
Дороже всех наград на свете
Мне песня тихая твоя.