"تـهـــران" كمترين و "كــرج" بيشترين نرخ رشد جمعيت در نيم قرن اخير را بين كلانشهرهاي كشور داشته‌اند، ايسنا

خبرگزاري دانشجويان ايران - تهران
سرويس: اجتماعي - شهري

جمعيت كل كشور طي سالهاي 35ــ80 حدود 7/2 درصد رشد ساليانه داشت كه جمعيت شهري 4/4 درصد و جمعيت هفت كلان شهر كشور 4 درصد رشد كرده است. در 45 سال مورد بررسي در بين كلان شهرهاي كشور، بيشترين نرخ رشد جمعيت متعلق به كرج (حدود 11 درصد رشد سالانه) و كمترين آن متعلق به تهران با 5/3 درصد رشد سالانه بوده است.

به گزارش خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، در دوره‌هاي مختلف اين نرخ رشدها نوسان زيادي داشت كه عمدتا با كاهش نرخ رشد در شهرهاي بزرگ و افزايش در شهرهاي كوچك تر همراه بوده است.

اما با نگاهي واقع بينانه تر، نرخ رشد جمعيت منطقه شهري تهران همچنان رو به افزايش بوده است.

كل محدوده منطقه شهري يا مجموعه شهري تهران طي 45 سال گذشته 8/3 درصد رشد داشته است كه با حذف تهران از اين مجموعه به حدود 10 درصد مي‌رسد.

چنين به نظر مي‌رسد كه كاهش نسبي سهم جمعيت شهر تهران با توجه به بازار زمين و مسكن در اين شهر در سالهاي آينده همچنان ادامه يابد و مهاجران وارد شده بر اين محدوده در شهرها و شهرك‌هاي اطراف آن ساكن شوند.

به گزارش ايسنا، در سال 1335، تنها 31 درصد جمعيت كشور در شهرها زندگي مي‌كردند كه اين نسبت در سال 1345 به 38 درصد و در سال 1355 به 47 درصد و در سال هاي 75 و 65 به ترتيب به 3/54 و 3/61 درصد افزايش يافته است.

برآوردهاي مركز آمار ايران نشان مي‌دهد اين نسبت در سال 80 به 8/64 درصد رسيد. طبق اين روندها، نرخ رشد جمعيت شهري كشور در دو دهه 55ــ35 سالانه معادل 5 درصد و در دهه 55ــ65 سالانه معادل 4/5 درصد بوده، كه به تدريج كاهش يافته و در دهه 75ــ65 به سالانه 2/3 درصد و طبق برآوردهاي انجام شده در سال‌هاي 80ــ65 به سالانه 3 درصد رسيده است.

روند تحولات كلي جمعيت هفت كلان شهر نيز نشان مي‌دهد كه طي سالهاي مورد بررسي نسبت جمعيت هفت شهر بزرگ كشور يعني تهران، اصفهان، مشهد، تبريز، شيراز، كرج و اهواز تحولات خاصي داشت به گونه‌اي كه نسبت جمعيت اين شهرها به كل جمعيت شهرنشين كشور از 8/43 درصد در سال 1355 به 7/45 درصد در سال 1345 و 47 درصد در سال 1355 افزايش يافت.

به گزارش ايسنا، بيشترين نسبت جمعيت كلانشهرها به جمعيت شهرنشين متعلق به سال 1355 است، از اين پس، اين نسبت رو به كاهش نهاد و به 6/41 درصد در سال 1365 و 8/37 درصد در سال 75 رسيد كه اين نسبت براي سال 1380 معادل 2/37 درصد برآورد شده است و اين روند بيانگر تقويت نقش ساير شهرهاي بزرگ (به غير از كلانشهرها) و شهرهاي متوسط و كوچك در سهم بري از ميزان جذب جمعيت بوده است.

بررسي نسبت جمعيت اين كلانشهرها به كل جمعيت كشور نشان مي‌دهد كه اين نسبت در سال 1335 معادل 7/13 درصد بوده كه به تدريج تا دو دهه بعد افزايش يافته و به 8/21 درصد در سال 1355 رسيده است. روند افزايشي اين نسبت در دهه بعد كمتر شده ولي همچنان افزايش يافته است و در سال 1365 به 6/22 درصد و در سال 1375 به 1/23 درصد رسيده كه براي سال 1380 هم 1/24 درصد برآورد شده است.

به گزارش ايسنا، بررسي ميزان نرخ رشد ساليانه جمعيت كلان‌ شهرها طي اين دهه‌ها بيانگر روند مورد انتظار (كاهش نرخ رشد جمعيت) در اين شهرهاست به شكلي كه در دهه 45 ــ 35، نقطه اوج رشد جمعيت كلانشهرها بود.

در اين دوران كلانشهرها به طور متوسط سالانه 6/5 درصد نرخ رشد داشته‌اند ولي در دهه 65ــ55 اين نرخ به 3/4 درصد و طي دوره 75ــ65 به 2/2 درصد رسيده كه در سالهاي 80ــ65 نيز همين نرخ رشد بوده است.