"کودک آزاری" داریم، اما "قانون" برای بچه ها خوانده نمی شود، مهر

به بهانه 16 مهر ، روز جهانی کودک
خبرگزاری مهر - گروه اجتماعی : کودکان در سراسر دنیا همچنان مورد آزار و اذیت قرار می گیرند و آنچه در این میان موضوع را بغرنج تر می سازد ، عدم حمایت های قانونی از سوی سازمانها و دستگاههای حقوقی و قضایی است .
زینب پنج سال بیشتر ندارد و فقط به خاطر اینکه ، ناخواسته لباسش را خیس کرده ، نامادری چند جای بدن نحیف و لاغرش را داغ گذاشته و حالا در یکی از بیمارستانها بستری است...

محمد ، طاهر، صادق، لیلا و هزاران کودک دیگر همچون زینب و شاید بدتر از او مورد آزار و اذیت جسمی و روحی بزرگترهای خانه و خارج از خانه قرار می گیرند و کسی خبردار نمی شود !!

به گزارش خبرنگار اجتماعی خبرگزاری مهر ، کمتر روزی است که مطبوعات را ورق بزنیم و خبری از آزار و اذیت و شکنجه کودکان توسط والدین و غریبه ها را در صحفه حوادث نخوانیم !

متاسفانه به رغم وجود قوانین متقن و قوی برای جلوگیری از تضییع حقوق کودکان اما همچنان با صحنه ها و رخدادهایی در اقصی نقاط دنیا مواجه می شویم که یک روی آن " کودک آزاری " است .

تجاوز جنسی ، فروش اعضای بدن ، به کارگیری در توزیع مواد مخدر ، تکدی گری و صدها رفتار غیر اخلاقی و غیر قانونی دیگر که همگی متوجه شخصیت پاک کودکان است .

اما ، شاید بیشترین تضییع حقوق کودک در محیط خانه و از سوی بزرگترها اتفاق می افتد ، به گونه ای که ما نمی توانیم برای ادعای آن کاری صورت دهیم ، مگر زمانی که وضعیت به مرحله حاد و بحرانی می رسد و آنگاه قانون وارد عمل می شود که البته آن موقع کار از کار گذشته و کودک با رفتارهای بد خانواده مانوس شده و آرام گرفته است !

به گفته مددکاران اجتماعی ، برخی موانع حقوقی ، حمایت و پیگیری از کودکان آزار دیده را با سختی مواجه کرده و مددکاران در بسیاری از موارد به رغم مشاهده موارد کودک آزاری ، نمی توانند مداخله کنند .

یک کارشناس مرکز مداخله در بحران معتقد است : برخی از موانع حقوقی موجود امکان دخالت مستقیم و حمایت از کودک آزار دیده را غیر ممکن ساخته و در بسیاری موارد مددکاران به رغم مشاهده موارد کودک آزاری در یک خانواده ، عملا هیچ کاری نمی توانند انجام دهند .

از سوی دیگر ، یک روانشناس اظهار می دارد : اغلب والدین کودک آزار، سابقه محرومیت و تحت آزار قرار گرفتن در دوران کودکی را داشته اند که تبعات منفی آن در بزرگسالی و در رفتار با فرزندانشان کاملا مشهود است ، لذا برای جلوگیری از بروز چنین رفتارهایی باید به درمان آثار کودک آزاری دوران کودکی خود بپردازند .

فرار بچه ها از خانه که در مورد فرزندان پسر بیشتر و دختران کمتر اتفاق می افتد، گسترش اختلالات روانی همچون افسردگی ، اضطراب و ضعف اعتماد به نفس و همچنین گرایش به اعتیاد و افزایش بزهکاری در جامعه ، از جمله پیامدهای منفی کودک آزاری است که در دراز مدت باعث سلب اعتماد، رشد خشونت و پرخاشگری در جامعه می شود .

به اعتقاد جامعه شناسان ، امروزه بیشتر مردم به دلیل قرار گرفتن در شرایط سخت اقتصادی و اجتماعی از خانواده غافل شده اند ، در حالیکه برای ایجاد یک خانواده ایده آل باید به فکر تحکیم بنیان های آن بود و همچنین تقویت فرهنگ مشارکت جویی در فرزندان و فراهم نمودن یک محیط امن و بدون اضطراب توسط والدین می تواند تا حد زیادی به ریشه کن شدن آسیب های اجتماعی همچون کودک آزاری ، کمک کند.

به گزارش خبرنگار مهر ، پدیده کودک آزاری باید به صورت یک جرم عمومی در جامعه شناخته شود و این جرم حتی اگر از سوی خانواده نیز اعمال شود باید مانند سایر جرائم مورد پیگرد قانونی قرار بگیرد .

بیشترین کودک آزاری ها در خانواده هایی رخ می دهد که والدین و به خصوص پدر به افسردگی و بیماریهای حاد روانی مبتلا بوده و یا دارای سوء مصرف مواد هستند ، به طوریکه به دلیل عدم دسترسی به مواد در زمان نیاز و یا در اثر عوارض ناشی از سوء مصرف مواد ، خشم و عصبانیت حاصل از این مساله را در قالب آزار دادن کودک ، نشان می دهد.

پدر و مادری که در کودکی مورد سوء استفاده قرار گرفته اند ، بعدها از کودک آزاری به عنوان روش جبرانی استفاده می کنند ، در برخی موارد نیز عقب ماندگی ذهنی و جسمی کودک ، و مشکلات ناشی از این ضعف بهانه ای دیگر برای بروز کودک آزاری در برخی از والدین است ، همچنین در حلقه های پایین جامعه ، شرایط زندگی استرس آمیز ناشی از فقر منابع مادی و زندگی در محله های فقیر نشین در بروز این معضل بی تاثیر نیست .

بر اساس آمار سازمان بهزیستی ، 66 درصد کودک آزاری ها از سوی مردان اعمال می شود و دختران بیش از پسران در معرض کودک آزاری قرار می گیرند.

همچنین 25 درصد کودک آزاری ها در خانواده های طلاق اتفاق می افتد و این در حالی است که آمارها نشان می دهد 50 درصد والدین ایرانی معتقدند تنبیه برای کودک لازم است و 40 درصد والدین نیز به تنبیه بدنی گرایش دارند.

به گفته یک روان شناس ، کودک آزاری از شخصیت بیمار والدین نشات می گیرد . افرادی که کودکانشان را مورد آزار، شکنجه و یا سوء استفاده قرار می دهند و به حقوق کودکانشان احترام نمی گذارند ، خودشان دچار مشکل هستند، به عنوان نمونه در بسیاری موارد یا معتادند و یا دچار اختلال شخصیت هستند .

به گزارش خبرنگار مهر ، بررسی ها در خصوص روابط میان خانواده و فرزندان نشان می دهد ، در مقابل یک مورد کودک آزاری که فاش می شود، حداقل 20 مورد دیگر پنهان می ماند .

اما ، واقعیت این است که هیچ مرجع و نهادی نمی تواند آمار دقیق و عینی از میزان کودک آزاری در کشور ارائه دهد و همین امر موجب شده این معضل به عنوان یک آسیب اجتماعی متولی خاصی در کشور نداشته باشد .

تحقیقات نشان می دهد بیش از 90 درصد کودک آزاری ها در محیط خانه اتفاق می افتد و این در حالی است که پدران با 5/48 درصد ، بالاترین و پس از آن مادران با 3/28 درصد در ردیف بعدی عوامل کودک آزاری جسمانی در خانواده های کودک آزار قرار دارند .

از سوی دیگر ، پژوهشی که بر روی 585 کودک کار خیابانی در گروه سنی 6 تا 18 سال و به منظور اطلاع از وضعیت زندگی این کودکان صورت گرفته ، بیانگر این واقعیت تلخ است که بیش از 50 درصد این کودکان توسط اعضای خانواده و یا صاحبان کار خود ، در محل کار مورد سوء استفاده جنسی قرار می گیرند .

رییس انجمن مددکاری ایران معتقد است : برای تعریف کودک آزاری باید به فرهنگ هر جامعه نگاه کنیم ، در کشور ما تعریف درستی از کودک آزاری وجود ندارد و در واقع علت های این آسیب اجتماعی نادیده گرفته شده اند.

به گفته دکتر مصطفی اقلیما ، برای اینکه بتوانیم تعریف درستی از کودک آزاری داشته باشیم و در کنار آن بتوانیم قوانین درستی در این مورد وضع کنیم باید به فرهنگ کشور خود و عوامل به وجود آورنده این موضوع بپردازیم.

وی تاکید دارد : به جای اینکه به وضع قوانین بپردازیم باید به علت و عوامل کودک آزاری در جامعه پرداخته شود و با ریشه یابی این عوامل سعی کنیم ضمن از بین بردن علت ها، معلول را نیز کاهش دهیم . زیرا ، تا زمانی که شرایط حاکم بر جامعه عامل به وجود آورنده آسیب های اجتماعی است، ما نمی توانیم از تصویب قوانینی که هیچ ضمانت اجرایی درستی ندارند به نتایج دلخواه خود برسیم .