گزارش جديد سازمان بين‌المللي كار: مرگ و ميرهاي شغلي، فراتر از آمارهاي رسمي است، ايسنا

ايدز 28 ميليون نيروي كاري جهان را قرباني كرد

خبرگزاري دانشجويان ايران - تهران
سرويس: اجتماعي - شهري

بر اساس آخرين گزارش سازمان بين‌المللي كار (ILO) كه در هفدهمين كنگره جهاني بهداشت و ايمني شغلي منتشر شد، سالانه حدود 2/2 ميليون نفر در اثر حوادث و بيماري‌هاي شغلي جان خود را از دست مي دهند، اما شمار قربانيان به علت روند ضعيف خبررساني و گزارش‌دهي و نظام‌هاي محدود جمع‌آوري آمار در بسياري از كشورها، به مراتب بيشتر از اين ميزان است.

به گزارش گروه اجتماعي ايسنا ILO در گزارشي اعلام كرد: گرچه در كشورهاي صنعتي ميزان مرگ و مير و بيماري‌هاي شغلي تا اندازه‌اي كاهش يافته، اما شمار حوادث، بخصوص حوادث مرگبار، در حال افزايش است و اين روند بخصوص در برخي از كشورهاي آسيايي به علت روند ضعيف خبررساني، توسعه سريع و فشارهاي سخت رقابتي ناشي از جهاني شدن، بيشتر است.

«جان سوماويا» دبيركل ILO مي‌گويد: بهداشت و ايمني شغلي از حيث تكريم كار، حياتي است. با اين وصف هر روز بطور متوسط شاهد جان باختن حدود 5 زن و مرد در سراسر جهان به علت حوادث و بيماري‌هاي شغلي هستيم. درحاليكه كار شايسته بايد كار ايمن باشد و هنوز راهي طولاني را براي تحقق اين هدف در پيش داريم.

سازمان بين‌المللي كار همچنين هشدار داده است كه بيماري مالارياي شغلي، يا ساير بيماري‌هاي واگيردار شغلي و نيز سرطان‌هاي ايجاد شده در اثر سر و كار داشتن با مواد خطرناك، جان گروه زيادي از كارگران و عمدتاً در كشورهاي در حال توسعه را مي‌گيرد. بخش اعظم نيروي كاري جهان، از پوشش حمايت‌هاي بهداشتي و ايمني پيشگيري كننده، پرداخت غرامت در ازاي بيماري و جراحت و امكان دسترسي از خدمات درماني شغلي محروم هستند.

«جوكا تاكلا» مدير برنامه كار ايمن ILO در اين باره تصريح مي‌كند: حقيقت اسفبار اين است كه در برخي از نقاط جهان، كارگران جان خود را صرفاً به علت نبود فرهنگ مناسب ايمني از دست مي‌دهند. اين بهاي سنگيني است كه در ازاي توسعه عنان گسيخته پرداخت مي‌شود و ما بايد براي تغيير سريع اين روند، اقدام كنيم.

سازمان جهاني كار در گزارش خود مي‌افزايد: همچنين مردان، بخصوص در سن كاري خود (زير 65 سال) در معرض مرگ هستند، در حاليكه زنان بيشتر از بيماري‌هاي شغلي واگيردار، مشكلات رواني-اجتماعي و ناهنجاري‌هاي عضلاني-اسكلتي درازمدت رنج مي‌برند.

به گزارش ايسنا در چند كشور صنعتي، بيش از نيمي از بازنشسته‌ها از بازنشستگي زودهنگام يا مستمري ازكارافتادگي استفاده مي‌كنند تا اين كه پس از رسيدن به سن قانوني، از مزاياي بازنشستگي بهره‌مند شوند. گرچه تمام عوامل در پس اين روندها، به طور مستقيم ناشي از كار نيست، اما محيط كار مكان مهمي براي پيشگيري و حفظ توانايي كاري و از طريق نظام صحيح مديريتي است.

گزارش ILO مي‌افزايد: نظام‌هاي خبررساني و پوشش بهداشت و ايمني شغلي در بسياري از كشورهاي در حال توسعه ضعيف و در برخي موارد روند قهقرايي دارد. به طور مثال هند 222 مورد حادثه مرگبار را گزارش كرده، درحالي كه جمهوري چك كه جمعيت كاري آن حدود يك درصد نيروي كار هند است، 231 مورد را گزارش كرده است.

سازمان بين‌المللي كار اعلام مي‌كند كه مواد خطرناك سالانه باعث مرگ حدود 440 هزار كارگر مي‌شود. در اين بين فقط پنبه نسوز سالانه عامل جان باختن حدود 100 هزار كارگر در جهان است. شمار قربانيان در اثر پنبه نسوز در انگليس، بنا بر آمارهاي خود اين كشور، سالانه حدود 3500 نفر و10 برابر شمار كارگراني است كه در اثر حادثه در آن كشور جان مي‌بازند.

در اين بين اتحاديه اروپا به تازگي در گزارش تصويري آماري خود مرگ‌هاي شغلي را 120 هزار مورد برآورد كرده اما آمارهاي ILO حاكي از 122 هزار مرگ شغلي در سال در اين منطقه و 103 هزار مورد در آمريكاست.

بر اساس اعلام سازمان بين‌المللي كار گرچه بيماري‌هاي شغلي مهمترين مشكل كشورهاي صنعتي است، اما ميزان بروز حوادث خطرناك در كشورهاي در حال توسعه بيشتر است و كارگران اغلب در اثر رويدادهاي مرگبار در بخشهايي چون معدن، ساختمان و كشاورزي جان مي‌بازند.

داده‌هاي جديد اين گزارش همچنين نشان مي‌دهد كه احتمال ابتلاي زنان در مقايسه با مردان به بيماري‌هاي مسري شغلي مثل مالارياي مرتبط با كشاورزي، عفونت‌هاي باكتريايي و نيز ناهنجاري‌هاي عضلاني-اسكلتي بيشتر است و مرگ كارگران مرد به طور عمده در اثر حوادث، بيماري‌هاي ريوي و سرطان‌هاي شغلي مثل سرطان‌هايي است كه به علت سر و كار داشتن با پنبه نسوز بروز مي‌كنند.

در نقاط خاصي از جهان عامل اصلي مرگ و مير كارگران بيماري ايدز است. ميزان اميد به زندگي در اكثر كشورهاي در حال توسعه و اقتصادهاي در حال تحول كاملاً كمتر از سن رسمي بازنشستگي، حدود 65 سال و حتي كمتر از ميانگين سن واقعي بازنشستگي، 59 تا 61 سال در كشورهاي صنعتي است.

«تاكلا» بيان مي‌كند: اكثر كارگران جهان از تدابير پيشگيري كننده قانوني محرومند و درصورت بروز حادثه يا بيماري، هيچ غرامتي دريافت نمي‌كنند. همچنين اكثر اين كارگران هرگز شاهد حضور پزشك يا بازرس در محيط كار نبوده‌اند.

به گزارش ايسنا در گزارش سازمان جهاني كار ILO آمده است: مشكلات نوظهور مثل عوامل رواني، خشونت، تاثيرات الكل و مواد مخدر، استرس، استعمال دخانيات و ايدز، به سرعت منجر به افزايش بيماري‌ها و مرگ وميرها در سراسر جهان شده است.

مصرف سيگار كه به طور عمده بر كارگران رستوران‌ها و محافل عمومي مؤثر است، عامل 14 درصد كل مرگ‌هاي شغلي يا نزديك به 200 هزار مورد مرگ است.

ILO همچنين برآورد كرده است كه كل نيروي كاري از دست رفته به علت ايدز از زمان شيوع اين بيماري تا سال 2005 ميلادي به 28 ميليون مورد رسيده است.

برنامه آموزشي ILO با عنوان «توجه به مشكلات رواني در محيط كار» در بسياري از كشورها اين مشكلات را هم در سياستگذاري و هم محيط كار، مدنظر داشته است.

ILO مي گويد، پيش شرط پيشگيري يا كاهش حوادث و بيماري‌هاي شغلي اقدام در سطح جهاني، منطقه‌اي، كشوري و شركتي است. اين سازمان يك استراتژي جهاني جديد را توصيه كرده است كه هدف ترغيب به كارگيري ابزارهاي موجود مثل كنوانسيون بهداشت و ايمني شغلي و ساير استانداردهاي كاري ILO درمورد بهداشت و ايمني شغلي است.

بر اساس تاكيدات سازمان بين‌المللي كار تقويت نظام‌هاي ملي ايمني شغلي از طريق همكاري‌هاي سه جانبه ضروري است و شامل تصويب قانوني، اجرا و رعايت اصول، ارتقاي توانايي بازرسي كاري، مديريت صحيح اطلاعات، تبادل اطلاعات، پژوهش و ارايه خدمات حمايتي بوده و وجود نظام‌هاي مديريتي نيز لازم است اما بايد روندهاي قانوني و اجرايي از آنها حمايت كند. نبايد تصور كرد كه بازرسان كاري مزاحم يا تهديدي براي بخش تجاري هستند. در حقيقت كشورهايي كه داراي بهترين نظام‌هاي بازرسي هستند، از حيث رقابت نيز در جهان بي نظيرند.