از هر ۹۶ دانشجوي اعزامي به خارج از كشور، فقط دو نفر باز مي‌‏گردند! ايلنا

از هر 125 نفر دانش‌‏آموز المپيادي، 90 نفر در دانشگاه‌‏هاي آمريكا تحصيل مي‌‏كنند

تهران- خبرگزاري كار ايران

معاون علمي سازمان بسيج دانشجويي كشور, گفت: از هر 96 نفر دانشجوي اعزامي به خارج از كشور، تنها دو نفر به كشور باز مي‌‏گردند و از 125 نفر دانش‌‏آموز المپيادي 90 نفر در دانشگاه‌‏‌‏هاي آمريكا تحصيل مي‌‏كنند.
به گزارش خبرنگار ايلنا, آسمند, معاون علمي سازمان بسيج دانشجويي كشور, در نشست مطبوعاتي كه در محل خبرگزاري ايسكانيوز برگزار شد, با اشاره به فرار مغزها، گفت: در گذشته آمار فرار مغزها به دلايلي از جمله جنگ زياد بوده كه تاثير اين عقب‌‏ماندگي را در حال حاضر احساس مي‌‏كنيم.

وي، با اشاره به اين مطلب كه در حال حاضر آمار فرار مغزها كم شده است, تصريح كرد: از هر 96 نفر دانشجو اعزامي خارج دو نفر به كشور باز مي‌‏گردند و از هر 125 نفر دانش‌‏آموز المپيادي، 90 نفر در دانشگاه‌‏هاي آمريكا تحصيل مي‌‏كنند.
معاون علمي سازمان بسيج دانشجويي كشور, تصريح كرد: با وجود اين كه زمينه اعزام دانشجويان از طريق بورس، كم شده است ؛ ولي چون پايداري ايران را در پرتو توليد و پيشرفت علمي مي‌‏دانيم، مساله نخبگان به صورت دغدغه اصلي ما در آمده است.
وي افزود: مشكل نخبگان در جامعه فراتر از نياز مالي است، مشكل اصلي آنان عدم درك آنان توسط جامعه است، به طوري كه ارزش و منزلت برجستگان علمي ما به حدي پايين است و ما نه تنها از آنان انتظار كمك نداريم ؛ بلكه مي‌‏گوييم كه بايد كمكشان كنيم.

آسمند, دليل اين امر را عدم فرهنگ درست در جامعه عنوان كرد و افزود: شان و منزلت اين نخبگان را به حدي پايين آورده‌‏ايم كه هر سازماني مانند بسيج, شاهد و ايثارگر, براي حمايت از اين نخبگان انجمن‌‏هايي را داير كرده‌‏اند.
وي افزود: ما در بحث نخبگان با آشفتگي روبه‌‏رو هستيم، ما همان‌‏طور كه براي مسايل اقتصادي, اجتماعي, سياسي, چشم‌‏انداز داريم, براي نخبگان نيز بايد چشم‌‏انداز ايجاد كنيم.
معاون علمي سازمان بسيج دانشجويي كشور، در خصوص اين‌‏كه فرار مغزها واژه درستي است يا مهاجرت نخبگان، گفت: اصل و نتيجه مهم بوده و آن اين است كه ما از توانمندي‌‏هاي بالفعل كه مي‌‏توانند در پيشرفت كشور موثر باشند، محروم مي‌‏شويم، در واقع ما روي افراد سرمايه‌‏گذاري مي‌‏كنيم و به دليل عدم درك آنان باعث فرار اين افراد مي‌‏شويم.
به اعتقاد وي، كسي كه بر اثر سختي عرصه و تنگ نظري‌‏هاي علمي از كشور خروج مي‌‏كند، در واقع فرار مي‌‏كند و واژه فرار مغزها بهتر است.