تنها ۱۵ درصد زنان سرپرست خانوار شاغلند، ايسنا

خبرگزاري دانشجويان ايران - تهران
سرويس: اجتماعي - زنان

يك جامعه‌شناس با اشاره به اين كه هم‌ اكنون 20 تا 25 درصد خانواده‌ها در ايران زن‌سرپرست هستند، در حاليكه آمارهاي رسمي رقمي حدود 9 درصد را نشان مي‌دهد، گفت: بهترين راه نجات زنان سرپرست خانوار از فقر به عنوان فقيرترين فقرا، توانمند كردن فرزندان آنهاست.

دكتر ژاله شادي‌طلب در گفت‌وگو با خبرنگار «اجتماعي» ايسنا در خصوص فقر زنان در كشور گفت: مردان غالبا با در اختيار داشتن درآمد خانوار، بخشي از هزينه خانواده را صرف هزينه‌هاي شخصي مي‌كنند و زن نيز غالبا در هزينه كردن مابقي بودجه خانواده، ساير افراد را به خود ترجيح مي‌دهد. به اين ترتيب ميزان درآمد خانواده به معناي برخورداري برابر تمامي اعضاي خانواده از آن نيست.

شادي‌طلب خاطرنشان كرد: اين عدم برخورداري از سهم مشترك درآمد خانواده ناشي از تبعيض وارد به زنان و بخشي مربوط به تبعيضي است كه زنان به خود روا مي‌دارند.

وي با اشاره به اين كه براي بررسي فقر زنان به ناچار بايد به حدود 9 درصد خانواده‌هاي ايراني زن‌سرپرست طبق سرشماري سال 75 پرداخت، افزود: آمار مربوط به زنان سرپرست خانوار دقيق نيست. چرا كه به دلايل مختلف از جمله وجود پدربزرگ، پسر بزرگ در خانواده و يا شوهري كه به هر دليلي مانند زنداني، معتاد و يا فراري بودن غايب است، سرپرست خانوار، در بسياري از خانواده‌ها كماكان «مرد» تلقي مي‌شود. در صورتيكه شايد مردي كه به عنوان سرپرست خانوارعنوان مي‌شود، نه تنها هيچ كمكي به خانواده نكند، بلكه بعضا خرجي اضافي نيز بر خانواده تحميل كند.

اين جامعه شناس با اشاره به اين كه تنها 15 تا 16 درصد زنان سرپرست خانوار شاغل هستند، افزود:حدود 25 تا 27 درصد زنان سرپرست خانوار در دهك اول درآمدي قرار دارند ، درحاليكه بر اساس عدالت اجتماعي ، نسبت زنان سرپرست خانوار به كل خانوارهاي هر دهك، بايد برابر 9 درصد مي‌شد.

شادي‌طلب خاطرنشان كرد: عده‌اي فقرا را مسؤول فقر خود مي‌دانند، در صورتي كه ساختار جامعه شرايط نابرابري را فراهم مي‌كند كه عده‌اي و اغلب زنان سرپرست خانوار، فقير مي‌مانند. بنابراين فرصت‌هاي نابرابر موجب فقر مي‌شود.

وي با تاكيد بر انتقال بين نسلي فقر گفت: فرصت‌هاي نابرابر در همه زمينه‌ها باعث محروميت‌هاي زنان شده و زماني كه زن سرپرست خانواده مي‌شود، آثار و پيامد آن به كل جامعه باز مي‌گردد.

اين جامعه‌شناس معتقد است تاثيرات نداشتن فرصت‌هاي برابر آموزش و انتخاب و فعاليت اقتصادي و كسب مهارت زنان تا زماني كه تحت پوشش شوهر است نمايان نمي‌شود. چرا كه حداقل تأمين اقتصادي را دارد ولي اگر به هر دليلي ، زني سرپرست خانوار شد، به خاطر همين نابرابري‌ها قادر به حضور در بازار كار نيست.

وي تصريح كرد: اغلب اين زنان به دليل آن كه همواره به مردانشان وابسته بوده و تصميم‌گيري نكرده‌اند، قادر به مديريت خانواده هم نيستند، لذا شرايط بسيار دشواري براي زنان سرپرست خانوار ايجاد مي‌شود. چرا كه در طول عمرشان تمرين تصميم‌گيري سياسي، اجتماعي و اقتصادي نكرده‌اند.

وي با تاكيد بر اين كه رفع نابرابري‌ها همزمان با سرپرست خانوار شدن زن غيرعملي است، افزود: زنان بايد از سنين كودكي حق تصميم‌گيري و انتخاب داشته باشند تا اگر سرپرست خانوار شدند بتوانند زندگي خود را ادامه دهند؛ حال آن كه اگر يك زن 50 ساله در ميانه راه سرپرست 6 نفر شد، نه بلد است خانواده را مديريت كند نه به او اجازه تمرين كردن داده‌ايم.

اين استاد دانشگاه تاكيد مي‌كند: از آن جايي كه بسياري از زنان سرپرست خانوار در تمام طول عمر، خودشان مطرح نبوده و تمام زندگي آنها در زندگي بچه‌ها و احتمالا شوهرشان خلاصه شده است، بر اين اساس توجه به خانواده زنان سرپرست خانوار در جهت كاهش فقر آنها بسيار سرنوشت‌ ساز و پر اهميت است.

وي با تاكيد بر اين كه براي حمايت خانواده‌هاي زن سرپرست بايد از زن به خانواده رسيد، افزود: تحقيقات نشان مي‌دهد كه فقر در خانواده‌هاي دو نفري شاغل كمتر از خانواده‌هاي يكنفر شاغل است، تركيب اين دو نفر به هر شكلي مي‌تواند باشد بنابراين راهي براي خروج خانواده‌هاي زن سرپرست از فقر به جز اشتغال يكي از افراد خانواده وجود ندارد.

به گفته وي بر اساس تحقيقات بانك جهاني با اشتغال هر زن در ايران 25 درصد درآمدهاي كل خانوار به طور متوسط افزايش مي‌يابد.

شادي طلب خاطرنشان كرد: بنابراين ابتدا بايد از توانمندسازي فرزندان زنان سرپرست خانوار آغاز كرد و سپس به زن پرداخت و البته لزوما نبايد به دنبال اشتغال زن سرپرست خانوار به خارج از خانه رفت بلكه با توجه به ويژگي‌هاي گروه‌هاي اجتماعي بايد مشاغلي را آموزش داد كه لزوما ضرورت خروج از خانه نداشته باشد تا بتواند زمان بيشتري را به فرزندان خود اختصاص دهد.

وي افزود: بر خلاف انتظار كار در منزل فقط به معناي صنايع دستي مانند قالي‌بافي ، خياطي‌ و غيره نيست بلكه با تحصيلات در حد دبيرستان‌ مي‌توان از طريق يك دستگاه رايانه فعاليت كرد بنابراين اول بايد به اشتغال خانواده و نه فقط زن سرپرست خانواده فكر كرد. همچنين بايد به دنبال تكنيك‌هاي روز دنيا رفت.