۱۴ مانع، ۱۲ عامل و ۱۰ مشكل اشتغال زنان در بخش هاي دولتي، ايسنا

خبرگزاري دانشجويان ايران - تهران
سرويس: اجتماعي - زنان

«كليشه نقش‌هاي زنانه در قالب خانه‌داري و فرزندداري»، «فقدان امنيت شغلي» و «تركيب نقشهاي كاري با نقشهاي خانوادگي» از مهمترين موانع، عوامل و مشكلات اشتغال زنان است.

به گزارش سرويس زنان ايسنا نتايج تحقيقي تحت عنوان «بررسي مشكلات و موانع اشتغال زنان در بخشهاي دولتي در سطح ملي» كه بر روي زنان استانهاي قم، يزد و چهارمحال و بختياري به عنوان استانهايي با مشاركت پايين زنان و استان‌هاي سيستان و بلوچستان‌، لرستان و كهگيلويه و بويراحمد با مشاركت بالاي زنان در زمينه اشتغال در بخش‌هاي دولتي انجام شده است، نشان مي‌دهد: مقايسه عوامل، موانع و مشكلات اشتغال زنان در استانهاي مورد مطالعه شرايط را براي شناسايي و زدودن عوامل و موانع مسبب كاهش نسبت اشتغال زنان در بخش‌هاي دولتي فراهم مي‌كند.

در اين تحقيق 14 مانع ، 12 عامل و 10 مشكل در پايين بودن سطح نسبت اشتغال زنان در بخش‌هاي دولتي مؤثر شناخته شده كه از جمله مي‌توان به «بي‌عدالتي مبادله‌اي» شامل پايين بودن حقوق در مقايسه با نوع كار و ناعادلانه بودن توزيع پاداش‌ها و مزايا ميان زنان و مردان، «بي‌عدالتي رويه‌اي» شامل جلوگيري از دخالت زنان در تصميم‌گيري‌ها، سختگيري مقررات اداري در مورد زنان ، ‌فقدان احساس مسؤوليت در قبال مشكلات خاص زنان، واگذاري كارهاي ساده و بي‌اهميت به زنان و عدم ارزيابي صحيح از تواناييهاي آنها، «تركيب نقش‌هاي كاري با نقش‌هاي خانوادگي» مانند رسيدگي نكردن به امور همسر، نگراني در مورد امور فرزندان و كوتاهي در تربيت آنها و عدم نفع رساني به اعضاي خانواده ، «آسيب‌هاي تعاملي» شامل آزار روحي ناشي از برخورد نامناسب ارباب رجوع ،‌ مزاحمت همكاران مرد، عدم حمايت زنان از يكديگر و نارضايتي مديران، «بي‌عدالتي تعاملي»، شامل برخورد نامناسب مديران، ‌ممانعت همكاران از ترقي زنان در بخشهاي دولتي و عدم احترام اعضاي خانواده به كار زنان از جمله مشكلات و موانع پيش روي اشتغال زنان در بخش‌هاي دولتي اشاره كرد.

نتايج اين تحقيق با اشاره به تضاد نقش‌هاي كاري با خانوادگي، بدرفتاري با اعضاي خانواده و بدقولي در قبال آنها و وقوع حوادث ناگوار براي اعضاي خانواده به عنوان مشكلات زنان شاغل در بخش‌هاي دولتي، مشكل سلامت‌زدايي، ضرر رساني اشتغال به زنان و به خطر افتادن سلامت روحي و رواني آنها، طرح كاري نامناسب، طولاني بودن ساعات كاري، لذت نبردن از كارهاي اداري و خسته كننده بودن آن، خستگي ناشي از دوري راه خانه و اداره، ‌عدم رضايت از كار و عدم تمايل به شغل ، تضاد نقش‌هاي خانوادگي با كار زنان، عدم حضور بموقع در محل كار، مرخصي‌هاي بدون حقوق، عدم امنيت شغلي، تهديد به بركناري از شغل، ممانعت اعضاي خانواده از ادامه شغل و بدرفتاري مديران را از جمله مشكلات زنان شاغل در ادارات دولتي عنوان مي‌كند.

بر اساس نتايج اين پژوهش، بي‌انگيزگي، بي‌نيازي به كسب درآمد شغلي، داشتن خانواده پولدار و توان مالي بالا، علاقه نداشتن به شغل‌هاي دولتي و عدم امكان دسترسي به مقامات بالاتر ، قرار گرفتن زنان در چرخه زندگي، ازدواج و بچه‌دار شدن آنها، ضعف اطلاع رساني، فقدان مراكز كاريابي، عدم اطلاع از فرصت‌هاي شغلي، تصور سلامت زدايي، پيري زودرس، از دست دادن خوشبختي و لطمه ديدن روحيه زنانه، اعتقاد مديران به تواناييهاي نابرابر مردان و زنان، ‌ترجيح جذب مردان بيكار در كارهاي زنانه، تبعيض ميان مردان و زنان در اداره‌ها، وقوع اختلافات خانوادگي، كوتاهي در قبال همسران و فرزندان ، عدم تربيت صحيح كودكان و به خطر افتادن سلامت آنها، تصور توصيه نشدن به كار زنان در اسلام و عدم رعايت شؤونات اسلامي در محيط كار، كليشه نقش‌هاي زنانه، مخالفت مردان و همسران و فقدان خودباروي نزد زنان از مهمترين موانع اشتغال زنان در ادارات دولتي محسوب مي‌شود.

بر پايه اين تحقيق، مقايسه ميانگين مشكلات اشتغال زنان نشان دهنده آن است كه شدت مواجهه زنان با 6 مشكل بي‌عدالتي رويه‌اي و مبادله‌اي ، تركيب نقش‌هاي كاري با خانوادگي ، آسيب‌هاي تعاملي، تضاد نقش‌هاي خانوادگي با كار و عدم امنيت شغلي از استان محل اقامت آنها تاثير مي‌پذيرد.

همچنين ميزان مواجهه زنان با مشكلاتي همچون بي‌عدالتي تعاملي، سلامت‌زدايي، طرح كاري نامناسب و تضاد نقش‌هاي كاري با خانوادگي ارتباطي به استان محل اقامت زنان ندارد.