ناامنی خوابگاه‌هاي خصوصي براي دانشجويان، ترانه بني‌يعقوب، سرمایه

خوابگاه‌هاي خصوصي يا خودگردان خوابگاه‌هايي با شكلي كاملا متفاوت از خوابگاه‌هاي دولتي‌اند، خانه‌هايي شخصي كه توسط دانشگاه‌ها اجاره و به صورت پانسيوني اداره مي‌شوند. زندگي در اين خوابگاه‌ها مشكلاتي را براي دانشجويان ساكن در آن ايجاد كرده است.به اين بهانه و شروع هفتهء خوابگاه‌ها كه در تقويم آموزشي دانشگاه روزهاي 22 تا 28 ارديبهشت‌ماه تعيينشده با پريزاد فرامرزي دبيركميسيون خوابگاه‌هاي اتحاديهء صنفي دانشجويان كشور گفت‌وگويي انجام داده‌ايم.

خانم فرامرزي! مهم‌ترين مشكل خوابگاه‌هاي دانشجويي كشورمان چيست؟

مهم‌ترين مشكل خوابگاه‌هاي دانشجويي همان كمبود فضا است. بيشتر دانشگاه‌هاي كشور فقط قادرند به نيمي از دانشجويان نيازمند به خوابگاه امكانات ارايه دهند و نيمي ديگر بدون خوابگاه مي‌مانند و به راه‌هاي ديگر براي تامين مكان زندگي‌شان روي مي‌آورند. به غير از اين مشكل، تعداد دانشجويان در اتاق‌ها نيز بيش از اندازه است.

سرانهء متوسط سكونت در خوابگاه‌هاي دانشجويي كشور چند نفر است؟

اتاق‌ها معمولائ هفت يا هشت نفره‌اند.

و با چه ابعادي؟

در حدود 12 متر مربع كه در اين فضاي كوچك معمولا مشكلات زيادي براي دانشجويان ايجاد مي‌شود.

شما به عنوان دبير كميسيون خوابگاه‌هاي كشور و به همراه ديگر مسوولان اين اتحاديه براي رفع اين مشكلات چه اقدامات ملموس و عيني انجام داد‌ه‌ايد؟

ما اقداماتي در اين‌باره انجام داده‌ايم، از آن جمله هر ساله جلسه‌اي در هفتهء خوابگاه‌ها برگزار و از تمام خيران استان‌ها تقاضا مي‌كنيم تا در ساخت خوابگاه‌هاي دانشجويي مشاركت كنند.همچنين پنجشنبهء گذشته جلسه‌اي را با حضور اعضاي اتحاديه‌هاي صنفي برگزار كرديم و مشكلات خوابگاه‌هاي خصوصي و خودگردان را بررسي و آيين‌نامه‌اي را براي حل مشكلات آن ارايه داديم. به ويژه آن‌كه 10 درصد دانشجويان ورودي هر سال با مشكلات زيادي در اين رابطه مواجهند.

ورودي‌هاي جديد دانشگاه‌ها در خوابگاه‌هاي خصوصي ساكن مي‌شوند؟

بله معمولا ورودي‌هاي جديد را به خوابگاه‌هاي خصوصي مي‌فرستند و آن‌ها در اين‌باره مشكلات زيادي دارند.

چه مشكلاتي؟

نحوهء نظارت بر خوابگاه‌هاي خصوصي مهم‌ترين مشكل‌شان است، اين خوابگاه‌ها به صورت پانسيوني اداره مي‌شوند و برخي هزينه‌هاي گزافي را نيز بر دانشجويان تحميل مي‌كنند.

متوسط هزينهء اين خوابگاه‌ها چقدر است؟

در حدود 120 تا 140 هزار تومان در هر ترم براي اتاق‌هاي هشت نفره دانشجويي

اما يكي از خواسته‌هاي اصلي دانشجويان خوابگاهي زندگي در خوابگاه‌هاي خودگردان است چون به لحاظ امكانات وضعيت بهتري دارند مي‌خواهم بدانم مشكل اصلي در اين باره كدام است؟

بله خوابگاه‌هاي خودگردان، گاه، امكانات بهتري دارند، مثلائ، برخي از آن‌ها اتاق‌هاي چهار نفره دارند اما اين خوابگاه‌ها به صورتي كه اكنون اداره مي‌شوند هيچ مزيتي بر خوابگاه‌هاي دولتي ندارند مزيت كه هيچ، عيب هم دارند.

چه معايبي؟

مهم‌ترين چالش دانشجويان خوابگاهي اكنون با همين خوابگاه‌هاست معمولائ افرادي كه خانه‌اي دارند به دانشگاه مراجعه مي‌كنند و خانه‌شان را در اختيار دانشگاه و دانشجويان قرار مي‌دهند و اين خانه تبديل به خوابگاه خصوصي مي‌شود. معمولائ سرپرستي اين نوع خوابگاه‌ها نيز به صاحبان آن خانه‌ها واگذار مي‌شود و چون آن‌ها افرادي ناآگاه به مسايل دانشجويي‌اند مشكلات زيادي را براي دانشجويان فراهم مي‌كنند.

يعني خوابگاه‌هاي خصوصي اصلائ فرم و شكل خوابگاه‌هاي معمول را ندارند؟ و توسط سرپرستان دانشگاه اداره نمي‌شوند؟

نه، معمولا خانه‌هايي هستند كه به دانشجوها اجاره داده مي‌شوند و امكانات خوابگاه‌هاي دولتي را هم ندارند

مثلا چه امكاناتي؟

آن‌ها فاقد امكاناتي چون سايت كامپيوتري يا فضاي سبز هستند. اما مشكلات باز هم فراتر از اين مسايل است.

چه مشكلاتي؟

حتي اگر كسي شرايط ويژه براي ادارهء خوابگاه را نداشته باشد اما داراي خانه‌اي باشد و متقاضي اجاره آن شود باز هم مجوزه ادارهء خوابگاه به او داده مي‌شود. به همين دليل، ‌اين خوابگاه‌ها، امنيت لازم و كافي را براي دانشجويان ندارند.

يعني براي ادارهء اين خوابگاه‌ها هيچ سرپرستي از سوي دانشگاه منصوب نمي‌شود؟

خير و هميشه اين سؤال كه سرپرست خوابگاه چه كسي است و چه شغلي دارد، براي دانشجويان باقي مي‌ماند.

از آن‌جا كه اين خوابگاه‌ها به دانشجويان سال اول واگذار مي‌شود وضعيت سخت‌تري را هم ايجاد مي‌كند چون آن‌ها بسيار كم‌تجربه‌اند. شايد بهتر باشد اين نوع خوابگاه‌ها به دانشجويان ترم‌هاي بالاتر واگذار شود كه به هر حال تجربه زندگي خوابگاهي را دارند اما تاكنون اين تقاضا هم به نتيجه‌اي نرسيده است و همچنان دانشجويان ترم اول و دوم در خوابگاه‌هاي خصوصي ساكن مي‌شوند.

پس در چه شرايطي دانشجويان خواستار زندگي در خوابگاه‌هاي خودگردان‌اند؟

در شرايطي كه طرح خوابگاه‌هاي خودگردان اصلاح شود و اين خوابگاه‌ها توسط خود دانشجويان اداره شود،زيرا در اين صورت، مشكلات تا حد زيادي رفع مي‌شود چون دانشجويان به مسايل و مشكلات خودشان بهتر آگاهند اما اين كه ادارهء خوابگاه به آقا يا خانمي واگذار شود كه هيچ اطلاعي از مسايل دانشجويي ندارد، بسيار مساله‌ساز است.

معمولا سرپرستان اين خوابگاه‌ها چه مشاغلي دارند؟

تا آنجا كه من مي‌دانم بيشتر آن‌ها تا به حال هيچ شغل فرهنگي نداشته‌اند. ما حداقل خواستار آنيم كه اين خوابگاه‌ها توسط افرادي كه به مسايل دانشجويي- فرهنگي آگاهند اداره شود. اين خوابگاه‌ها اكنون وضعيت بسيار ناگواري دارند. در برخي از آن‌ها كه خانه‌هايي بسيار كوچك‌اند 30 تا 40 نفر ساكن‌اند و دانشجويان در آن شرايط بسيار سختي را مي‌گذرانند. اين دانشجويان به اميد رفتن به خوابگاه‌هاي دولتي اين وضعيت را تحمل مي‌كنند.

مهم‌ترين تفاوت خوابگاه‌هاي دختران و پسران چيست و آيا مسايل و چالش‌هاي دانشجويان پسر و دختر خوابگاهي با يكديگر تفاوت چشم‌گيري دارد؟

پسران در خوابگاه‌ها، محدوديت كمتري نسبت به دختران دارند و از نظر تخصيص فضا هم خوابگاه‌هاي پسرانه وضعيت مناسب‌تري دارند. از آنجا كه پذيرش دانشجوي دختر در اين سال‌ها به شدت افزايش يافته خوابگاه‌هاي دخترانه شلوغ‌تر شده و محدوديت‌هاي بيشتري را براي دانشجويان از جهت فضاي مناسب ايجاد كرده، اما خوابگاه‌هاي پسران معمولائ از اين لحاظ وضعيت بهتري دارند و با مشكل كمبود فضا كمتر مواجهند.

مهم‌ترين نياز يك دانشجوي خوابگاهي، غير از امكانات رفاهي چيست؟

آرامش روحي. اگر مشكلات خوابگاه‌ها و امكانات رفاهي آن حل شود قطعائ اين پارامتر مهم نيز براي دانشجويان فراهم خواهد شد.