بنازم بر این عقل و عزم و تلاش

که واعظ بگوید به آن اغتشاش

اگر باز گوید کلامی غلط

به رویِ دهانِ گشادش بشاش

***

اگر هست دردت فقط اغتشاش

بزودی بگردد تنت آش و لاش

چه کردی تو با کودکِ بی گناه؟

که در خواب بیند پنیر و لواش

***

فقیها از این پس تو هشیار باش

مبادا بگویی ز نو اغتشاش

تو کز محنت دیگران بیغمی

ز حلقت نیاید بجز بوی شاش

***

اگر آشفته ای از دستِ آشوب

همین حالا برو تا شهر محبوب

اسد از دوریت گشته پریشان

ز پروازت شود حالِ جهان خوب

***

چو در خطِ شیطان تو کردی تلاش

ببینی جزایش از این اغتشاش

ربودی ز ملت تو خروارها

که راهی نماند برای معاش

***

تقاضای ملت که آشوب نیست

مرادت ز کشتارِ بسیار چیست؟

فراوان بگویی ز آشوبگر

ولی خود ندانی که بیمار کیست

***

به ما چون بگویی تو آشوبگر

سزایش ببینی تو ای فتنه گر

نداری به گِردت مریدانِ پاک

همه دزد و جانی همه حیله گر

***