از جمله راجر ویکر، رئیس کمیته نیروهای مسلح سنای آمریکا، از صندوق بازسازی ۳۰۰ میلیارد دلاری پیش‌بینی‌شده در توافق انتقاد کرده و آن را بسیار فراتر از امتیازهای مالی توافق هسته‌ای دوران اوباما دانسته است.

ترامپ در واکنش تأکید کرده است که جمهوری اسلامی از موضع ضعف وارد مذاکره شده است. او در شبکه‌های اجتماعی نوشت: «ما از روی استیصال مذاکره نکردیم؛ ایران این کار را کرد. آنها تمام شده‌اند.»

با این حال، سی‌ان‌ان معتقد است پس از ماه‌ها جنگ، این توافق برای ترامپ راهی برای خروج از بحرانی بود که به نگرانی‌های اقتصادی و سیاسی گسترده در آمریکا دامن زده بود. کاهش ذخایر جهانی نفت، نگرانی از رکود اقتصادی و پیامدهای انتخابات میان‌دوره‌ای از جمله عواملی بودند که کاخ سفید را به سمت توافق سوق دادند.

ترامپ نیز این هفته اذعان کرد که نگرانی‌های اقتصادی در تصمیم او نقش داشته است و گفت نمی‌خواسته شاهد یک «فاجعه اقتصادی» باشد.

سی‌ان‌ان همچنین روند دستیابی به توافق را «آشفته» توصیف کرده و نوشته است ترامپ در هفته‌های گذشته بارها میان تهدید به تشدید عملیات نظامی و ابراز خوش‌بینی نسبت به توافق در نوسان بود. حتی پس از امضای یادداشت تفاهم نیز متن کامل آن برای چند روز منتشر نشد و مقام‌های آمریکایی از وجود برخی «تفاهم‌های مبتنی بر شرافت» و توافق‌های جانبی سخن گفتند.

جی‌دی ونس در این باره گفت: «یادداشت تفاهم، توافق‌های مبتنی بر شرافت یا توافق نهایی؛ کلمات اهمیتی ندارند. آنچه اهمیت دارد راستی‌آزمایی است.»

بر اساس این گزارش، در داخل دولت آمریکا نیز تردیدهای جدی درباره پایبندی جمهوری اسلامی به تعهدات خود وجود داشته است. مقام‌هایی از جمله جان رتکلیف، رئیس سیا، و پیت هگست، وزیر دفاع آمریکا، نسبت به اجرای تعهدات هسته‌ای تهران بدبین بوده‌اند.

سی‌ان‌ان می‌نویسد با وجود همه تردیدها، اجماع در کاخ سفید بر این بود که ادامه جنگ می‌تواند شرایط را وخیم‌تر کند. به همین دلیل دولت ترامپ تصمیم گرفت ابتدا توافقی کلی برای پایان درگیری‌ها و بازگشایی تنگه هرمز به دست آورد و سپس در یک دوره ۶۰ روزه درباره جزئیات فنی و هسته‌ای مذاکره کند.

این گزارش در پایان تأکید می‌کند که با وجود امضای توافق، مسیر اجرای آن همچنان با بی‌اعتمادی، اختلافات منطقه‌ای و تردیدهای جدی درباره پایبندی طرفین همراه است و توافقی که تنها چند روز از عمر آن می‌گذرد، همچنان شکننده به نظر می‌رسد.