در مقابل، جمهوری اسلامی اعلام کرد اهداف مرتبط با آمریکا را در اردن، قطر، کویت، بحرین و عمان هدف حملات تلافی‌جویانه قرار داده است. همزمان، کشورهای حوزه خلیج فارس از فعال شدن سامانه‌های پدافند هوایی و رهگیری پرتابه‌های ورودی خبر دادند.

این تحولات بار دیگر اهمیت تنگه هرمز را در کانون توجه قرار داده است. پیش از آغاز جنگ، حدود یک‌پنجم تجارت جهانی نفت و گاز طبیعی از این آبراه عبور می‌کرد. حکومت ایران اعلام کرده است که تنگه هرمز «تا اطلاع ثانوی» بسته خواهد ماند، اما سنتکام تاکید کرده این تنگه یک آبراه بین‌المللی است و نیروهای آمریکایی آماده حفظ جریان کشتیرانی در آن هستند.

مک‌کنزی در ادامه گفت ارتش آمریکا از نظر نظامی توانایی تصرف خارک را دارد، هرچند این عملیات مستلزم ورود ناوهای جنگی به آبراه‌های باریک خلیج فارس است.

او افزود: «نیروی دریایی آمریکا معمولاً علاقه‌ای به چنین عملیاتی ندارد، اما در انجام آن بسیار توانمند است و اگر لازم باشد، می‌تواند آن را با موفقیت انجام دهد.»

فرمانده پیشین سنتکام همچنین استدلال کرد که اصل بنیادین راهبرد جمهوری اسلامی «حفظ نظام» است و اگر آمریکا بخواهد از تهران امتیاز بگیرد، باید مستقیماً حکومت را تحت فشاری قرار دهد که حتی موجودیت آن را تهدید کند. به گفته او، ایالات متحده چنین توانایی‌هایی را در اختیار دارد، اگر رییس‌جمهوری تصمیم به استفاده از آنها بگیرد.

جزیره خارک که در سواحل جنوبی ایران قرار دارد، مهم‌ترین پایانه صادرات نفت کشور محسوب می‌شود. تاسیسات آب‌عمیق این جزیره امکان بارگیری نفتکش‌های بسیار بزرگ را فراهم می‌کند و به همین دلیل یکی از ارزشمندترین دارایی‌های راهبردی اقتصاد ایران به شمار می‌رود.

نیوزویک می‌نویسد همین اهمیت اقتصادی باعث شده است خارک به یکی از محورهای اصلی بحث درباره نحوه افزایش فشار بر تهران تبدیل شود. حامیان رویکرد سختگیرانه معتقدند کنترل یا از کار انداختن این جزیره می‌تواند مستقیماً شریان درآمدهای نفتی جمهوری اسلامی را هدف قرار دهد و همزمان اهرم مهمی برای واشینگتن در مذاکرات آینده ایجاد کند.