وقتی به عقب بر می گردیم و روند حوادث دردناک ده سال گذشته را مرور می کنیم شاهدیم که ما هر آنچه کشته داده ایم فقط برای ماندگاری نظام یا سوء مدیریت جمهوری اسلامی بوده است و ربطی به ایران نداشته است:

کشتار سربازان در تیپ ۳۸۸ ارتش با ۲۰۰ کشته، کشتار دی ماه با ۴۰ تا ۵۰ هزار کشته، کشتار دانش آموزان مدرسه شجره طیبه میناب با ۱۵۶ کشته حتی اگر با موشک آمریکا کشته شده باشند، غرق شدن ناو دنا با با ۳۲ کشته در دریای آزاد، سقوط هواپیمای اکراینی با ۱۷۶ کشته، آتش سوزی و ویران شدن ساختمان پلاسکو با ۲۲ کشته که ۱۶ نفر آنها آتش نشان بودند، غرق شدن کشتی سانچی حامل ۱۱۲ هزار تن میعانات گازی با ۳۰ کشته، کشته شدن حدود نیم میلیون نفر در تصادفات جاده ای در یک و نیم دهه گذشته، مرگ مستقیم و غیر مستقیم حدود یک میلیون نفر در اثر ممنوعیت واردات واکسن به دستور علی خامنه ای، مرگ خاموش و روزانه شهروندان در اثر سرطان و آمار بالای سکته قلبی، کمبود دارو، هیچ منطقی در روابط بین الملل فعالیت های هسته ای گزارش نشده در سایت های زیر زمینی و به دور آز چشم آژانس را نمی پذیرد.

احداث سالن های غنی سازی اورانیوم به وسعت زمین فوتبال ۶۰ متر زیر زمین و غنی سازی ۶۰٪ تا نزدیکی ساخت بمب هسته ای در نزدیگی مرز های اسراییل خود یک جنگ طلبی آشکار است.

احداث تاسیسات کلنگ کزلا در بیش از ۱۰۰ تا ۱۴۰ متر زیر زمین هیچ معنایی ندارد جز اینکه این نظام خود را برای یک جنگ آخرالزمانی آماده می کند. احداث شهرک موشکی در زیر کوههای گرانیت در یزد واقعا شاهکار معماری و شاهکار نظامی است، اما نه برای کشوری که کودکان آن در استان های مرزی مدرسه ندارند و زنان آن در اثر نداری در هتل های مسقط، دوبی، و اربیل بدن فروشی می کنند.

فعالیت هسته ای با هدف ساخت بمب اتمی توعی جنگ طلبی است. این فعالیت ها را وقتی با لایه هایی از تفکرات فاشیستی در حوزه های علمیه ترکیب می کنیم، بخصوص تفکرات هواداران ولایت فقه یا اندیشه های سید محمد مهدی میرباقری، نتایج خونبار و فاجعه باری از ان حاصل می شود. سید محمد مهدی میرباقری عضو خبرگان، نامزد رهبری، و نیز رئیس آکادمی علوم قم معتقد است که برای بقای نظام می شود نیمی از جمعیت کشور و حتی جهان را به کشتن داد.

امروزه نه مردم ایران از تهدیدهای جمهری اسلامی امنیت و آسایش دارند و نه کشورهای منطقه. رفتار ایدئولوژیک جمهوری اسلامی نشان داده است که طیف هایی از این نظام در صورت دستیابی به سلاح هسته ای خود را موظف به استفاده از آن برای اهداف اسلامی شیعی و امام زمانی می دانند. اساسا پروژه هسته ای ایران جاده صاف کن ظهور امام زمان حوزه علمیه است.

اگر می توان برای بقای حکومت ۴۰ تا ۵۰ هزار نفر از شهروندان بی گناه ایرانی را در دو روز قتل عام کرد، چرا برای سرکوب مردم از سلاح هسته ای استفاده نکنند۱؟ اگر می توان ایرانی ها را سلاخی کرد چرا با یهودیان اسراییل چنین نکنند!؟ وقتی استراتژیست های نظام محسن رضایی و رحیم ازغدی و امام پنهان مقوایی باشند در صورت لزوم، چرا کفار ساکن أمریکا را بمباران اتمی نکنند!؟ و قص علی هدا.

جنگ تلخ است و ریخته شدن خون بی گناهان و شهروندان جنوب کشور از زدن پل ها تاسیسات برق و نفت و گار تلخ تر.

اما این جنگ فضایی برای تنفس جمهوری اسلامی فراهم می کند تا در مقابل مردم محبور به پاسخگویی نباشند. وگرنه ۴۴۰ کیلوگرم اورانیوم ۴۰٪ را تحویل داده و مجوز بازرسی آژانس از تاسیسات هسته ای را صادر و تنگه هرمز را هم به روال سابق اداره می کردند تا جنگ پایان یابد.

جنگ برای مردم خون و ویرانی و و بلاتکلیفی می آورد، اما برای سازمان تروریستی سپاه و طبقه نوظهور ومیلیاردر رژیم و برای آنان که تحریم ها را دور می زنند برکت می آورد و نان دارد.

***