درویش گفت تنها چند ساعت پیش از حمله، همراه هزاران نفر دیگر در راهپیمایی پراید شرکت کرده و پلاکاردی در دست داشته که روی آن نوشته بود: «چرا بعضی‌ها از عشق می‌ترسند اما از نفرت نه؟» او پس از اطلاع از حمله، برنامه خود را لغو کرد و گفت صبح روز بعد تازه عمق فاجعه را درک کرده است.

👈مطالب بیشتر در سایت یورونیوز

او افزود: «از خودم پرسیدم آیا ما به‌عنوان افراد همجنس‌گرا از این پس باید با ترس بیشتری زندگی کنیم و آیا جامعه مسلمانان اکنون با موج بیشتری از نژادپرستی روبه‌رو خواهد شد.» درویش که متولد برلین و دارای ریشه‌های لبنانی و فلسطینی است، نسبت به تشدید شکاف‌های اجتماعی ابراز نگرانی کرد، اما تاکید داشت که نمی‌خواهد نفرت پیروز شود و امیدوار است مردم برلین با همبستگی از این بحران عبور کنند.

یادداشت تحریریه خبرنامه گویا:
این گزارش به درستی بر رنج قربانیان و محکومیت خشونت تمرکز دارد، اما از پرداختن به یکی از مهم‌ترین مناقشات فکری و سیاسی سال‌های اخیر نیز عبور می‌کند. در بسیاری از کشورهای غربی، جریان‌های چپ و فعالان ال‌جی‌بی‌تی در برخی موضوعات با گروه‌ها و جنبش‌های اسلام‌گرا یا حامی آن‌ها همسو شده‌اند؛ در حالی که همان جریان‌های اسلام‌گرا در بسیاری از کشورها و بر اساس بسیاری از قرائت‌های رایج خود، حقوق و حتی موجودیت افراد همجنس‌گرا را به رسمیت نمی‌شناسند. این تناقض، صرف‌نظر از قضاوت موافقان یا مخالفان، موضوعی واقعی و قابل مشاهده در فضای سیاسی امروز است.

جامعه‌ای که مدعی آزادی اندیشه است، نباید از طرح چنین تناقض‌هایی هراس داشته باشد. پیشرفت در گرو آن است که مسائل حساس، حتی اگر از نظر سیاسی ناخوشایند باشند، بتوانند آزادانه و بر پایه شواهد مورد بحث قرار گیرند. نادیده گرفتن یا تابو کردن این پرسش‌ها، نه اختلاف‌ها را از بین می‌برد و نه به یافتن راه‌حل کمک می‌کند.