مصاحبه ی دو خبرنگار رویترز با شاهزاده رضا پهلوی را دیدم و جواب های متین و منطقی شاهزاده را تحسین کردم با این حال برای این که بعدها چنین سوال های «مثلا پر دست اندازی» از ایشان نشود دو سه توصیه به ذهن ام رسید که با وجود بی توجهی ایشان به توصیه های دوستداران ایرانی شان آن ها را مطرح می کنم شاید توجهی به آن ها شود:
-برای بار چندم خدمت ایشان عرض می کنم، همان طور که شما خودتان را به درستی به خارجی ها و ترامپ و نتانیاهو نمی بندید، خودتان را به مشاوران تان هم نبندید. حمایت از مشاوران اگرچه نشان دهنده ی اعتقاد به درستی انتخاب شماست و نباید با هر وزش نسیمی کم و زیاد شود اما اتصال مطلق به آن ها خطای بزرگی ست که هیچ رجل سیاسی نباید مرتکب شود. البته باز تصمیم با شماست و امیدوارم در جایی از این بابت ضربه نخورید.
-احتمالا می پذیرید که ما و شما در حال جنگ تن به تن و نامساوی از نظر امکانات با جمهوری نکبت اسلامی هستیم. اگر چنین موضوعی را می پذیرید، این را هم باید بپذیرید که در اثنای جنگ، طرف دشمن ما هر که می خواهد باشد، از رییس تا سرباز صفر، دشمن است و فرقی میان هیچ یک از رده های دشمن نیست.
اگر دشمنی پشیمان شده، می تواند تشریف بیاورد دست هایش را بالا ببرد تسلیم مطلق شود، و تسلیم شدن هم معنی اش این نیست که ما او را با سلام و صلوات در میان نیروهای خود جای می دهیم و او را با آغوش باز می پذیریم. او می تواند نفوذی دشمن باشد و باید از صد فیلتر بگذرد تا وفاداری اش به مردم ثابت شود. این کار به نظر خبیثانه و غیر انسانی می آید؟ بله ولی میانه ی جنگ محل کارهای ملاطفت آمیز و «مثلا» انسان دوستانه نیست.
مربی رنجر ما در دوران جنگ ایران و عراق با مثالی این موضوع را به ما یاد داد و ما زنده ماندن مان را مدیون آموزش او هستیم. ایشان گفت:
وسط میدان جنگ چشم ات به سرباز بدبخت و فلک زده ای می افتد که مثل خودت جوان است و دل ات به رحم می آيد. همین که فکر می کنی او هم مثل من جوان است و پدر مادر و زن و بچه دارد، او تو را می زند و به دیار عدم می فرستد. پس معطل نکن و او را بکش. اگر هم سربازها تسلیم شدند و عکس خمینی را از جیب شان به معنای ما با شما دشمن نیستیم بیرون آوردند، اگر آن قدر توانایی داشتی که می توانستی آن ها را زنده نگه داری، زنده نگه دار تا بعدها بتوان آن ها را با اسرای ایرانی مبادله کرد، اما اگر دیدی آن ها می توانند تو را خلع سلاح کنند، آن ها را درو کن. یک لحظه تعلل کنی آن ها تو را خواهند کشت.
شما موقع جنگ باید قدرت کشتن آدم ها را داشته باشی، والا کشته می شوی. دیدید تک تیراندازهای حیوان صفت را که در دی ماه بالای پشت بام ها کمین کرده بودند بچه های معترض غیر مسلح را با گلوله می زدند؟ به جای ترغیب و تشویق به انسانیت و این که این حیوونی ه و گناه داره و کاره ای نیست و دنبال یه لقمه نون ه و مجبور شده به خدمت سپاه آدمخورها در بیاد، یهو می بینی وسط ۷۲ تا حوری توو بهشت هستی! به جای این حرف ها باید به بچه ها یاد داد که چطور خانه های اطراف محل تظاهرات را زیر نظر بگیرند و اگر مورد ی مشاهده کردند که مثلا دو نفر نظامی در حال ورود به ساختمانی هستند آن ها را پیش از آن که ما را بزنند ناکار کرد. جنگ این شکلی ست نه این که پنجاه هزار پاسدار با من تماس گرفتند و گفتند ما دوستدار شماییم و این را در رسانه ها جار زد. این کار را متاسفانه با شما کردند و شما الان باید جوابگوی دو تا خبرنگار خارجی نفهم شوید که لابد شما با سپاه پاسداران تماس و ارتباط دارید!
شما که از یک طرف حاضر نمی شوید با برخی از اهل رسانه به گفت و گو بنشینید چطور حاضر می شوید با کسی مثل مسجودی که معلوم نیست کیست دقایقی گفت و گوی تک نفره کنید؟ شما که قدرت نه گفتن به خبرنگاران را دارید در موارد مشکوکی مثل این هم نه بگویید و خودتان را به درد سر نیندازید.
مقدار توصیه ها زیاد است و در یک مطلب جا نمی شود. اگر عمری باشد باز در این باره خواهم نوشت.
