بازگشت به آغوش ایران اسلامی
پناه به امالقرای خوف!
مهدی اصلانی - خبرنامه گویا
پیش از رفتن گفت دارم میرم. از درد غربت خسته شدم. بس است، کافی است، غربت برایم واقعا تمام شد دلم میخواهد به ایران بازگردم میخواهم این چند صباح باقیمانده را در کنار خانواده و عزیزانم لذت ببرم. خبر را «تابناک» محسن رضایی تو بوق کرد.
نامجو بعد از کسانی که بلیط کنسرتهایش در نیویورک و تورنتو و واشنگتن را خریده بودند تا به شیه کشیدنهایش گوش بسپارند عذرخواهی کرد.
بازگشت نامجو کوتاه زمانی پس از آنکه عباس صالحی، وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی ایران از تهیه فهرستهایی شامل نام بیش از ۱۰۰ چهره فرهنگی، هنری و فکری خارج از ایران برای «تسهیل بازگشت» خبر داده بود اجراییعملیاتی شد!
تسهیل در بازگشت همان تفاهم و توافق با سفارتخانههای اسلامی است
و خُب لابد کسانی بلافاصله شلنگتختهای در انشاآ گونهی علم بهتر است یا ثروت خواهند گفت: بازگشت به میهن حق هر کسی است.
حق؟ وطن؟
پس حق کسانی که نمیتوانند بازگردند چه میشود؟
آنها بلدِ دلتنگی و غمِ غربت نیستند؟
جایی که کرامت و آزادی وجود ندارد را می توان برای یک کارورز هنری وطن نامید؟
آقای نامجو شما البته چندان تمیز نبودید، اما دانسته باشید، «مهساکُشهای قدیس» اول در فرودگاه امام آب توبه بر سرت میریزند (که ریختند) و بعد لجنیترت خواهند کرد.
محسن نامجو به ایران بازگشت
