فرزانه روستایی
ما ایرانیان از حزبالله لبنان متنفر هستیم، همانقدر که از روسها تنفر داریم. حزبالله لبنان برای ما جنایتکاران مسلح و نماد حماقتهای بزرگ تاریخی هستند که سپاه و ملاها مرتکب شدند و کشور را به روزگار امروز دچار کردند. ما شیعیان جنوب لبنان را دوست نداریم، زیرا با سرمایه ما ایرانیها، در همه جنوب لبنان قیمت گوشت و لبنیات و سبزیجات و کرایه خانه یکدهم قیمت در شهرهای ایران است. ما از ساکنان غزه متنفریم، زیرا وقتی مردم غزه خرید میروند از دیدن قیمتها آرزوی مرگ نمیکنند. ما حسرت زندگی عادی و بیدغدغه مردم رقه در سوریه را میخوریم که چند سال در اشغال داعش بودند، در حالی که امروز حاکمان غارتگر جمهوری اسلامی برای ما نقشی صد برابر بدتر از داعش را بازی میکنند.
ما از سقوط تپه استراتژیک علیالطاهر، از مراکز مهم فرماندهی حزبالله، به دست ارتش اسرائیل شادمانیم. این تپه مرکز فرماندهی، مدیریت جنگ، انبار تسلیحات و دارای چند شهرک موشکی حزبالله بود که ورودیهای دو شهرک موشکی آن تخریب شده است. حزبالله از همین مرکز موشکهای ساخت ج.ا را به اسرائیل شلیک میکرد. همه این تجهیزات با پول ایران ساخته شدند و امروز نیروهای سپاه و حزبالله در این مرکز اشغالشده در تله افتادهاند. سقوط این مراکز بدین معناست که باندهای سپاه قدس دیگر نمیتوانند با پول و سرمایه ما ایرانیها تونلهای بتن مسلح برای حزبالله بسازند و در ضمن، به این پولها ناخنکهای میلیونی بزنند. تونلهای لعنتی غزه هم دیگر ساخته نمیشود، زیرا ارسال پول به لبنان برای سپاه قدس هر روز غیرممکنتر میشود.
در منزل علی سمیر الحاج حسن، از فرماندهان گردانهای یگان رضوان حزبالله که اسرائیل چند هفته پیش او را کشت، پالتهای بزرگ دلار و شمشهای طلا پیدا شد که بیشک از ایران ارسال شدهاند. ما نمیدانستیم، اما خود منابع لبنانی اعلام کردند که طی چهل سال گذشته هزینه بازسازی منازل ساکنان جنوب لبنان که در حملات اسرائیل آسیب دیدهاند را ایران پرداخت کرده است. حتی کرایه منازل آنها تا زمانی که خانههایشان بازسازی شود و حتی هزینه خرید اثاث منزل از ایران تأمین شده است.
جمهوری اسلامی از منابع دیپلماتیک به آمریکا اطلاع داده بود که عملیات اسرائیل برای اشغال تپه استراتژیک علیالطاهر تحمل نخواهد شد و در صورت اشغال این مرکز راهبردی عکسالعمل شدیدی نشان خواهد داد. دو روز از سقوط پنتاگون حزبالله در بالای تپه ۶۰۰ متری علیالطاهر گذشته است، اما ج.ا هیچ عکسالعملی نشان نداده است. بدون شک بعد از این تپه نوبت به شهر نبطیه میرسد که مهمترین مرکز حزبالله در جنوب لبنان است.
در صورتی که این سکوت ادامه یابد و ج.ا تهدید خود را عملی نکند، تهدیدهای سپاه شبیه بلوفهای صدام حسن خواهد بود، اگر هم دست به عملیاتی علیه اسرائیل بزند ممکن است جنگی دربگیرد که توانایی اقتصادی و تحمل آن را ندارد و با کمبود بنزین و مواد غذایی عملاً شهرهای ایران را به آتش بکشاند. اما یک اتفاق بدتر هنوز در راه است و آن اینکه بیعملی ج.ا زمینهساز شروع عملیات دیگری خواهد شد که در آستانه ۱۱ سپتامبر ممکن است بمباران مرکز هستهای کلنگ در حوالی نطنز باشد.
در هر حال، تردیدی نیست که سکوت ج.ا باعث شد تا اشغال تپه علیالطاهر تبدیل به آس انتخاباتی نتانیاهو شود. اما شاید مهمتر از همه این باشد که در هر جنگ بعدی، شلیک موشک از خاک لبنان به اسرائیل دیگر مانند سابق نخواهد بود.
شاید پشت پرده تهدیدهای محسن رضایی علیه اعراب و آمریکا قطع کابلهای اینترنت جهانی در زیر آبهای خلیج فارس باشد. شاید هم حمله به دو شناور نظامی آمریکا بعد از سقوط علیالطاهر مصداق تهدید محسن رضایی باشد. اما آنچه مسلم است جمهوری اسلامی دارد همه تخممرغهای خود را که در سبد منطقهای رفقای نیابتی چیده بود از دست میدهد و آنچه میماند نظامی شکستخورده و آبرورفته است که تازه نوبت تسویهحساب مردم با آن میرسد. البته این بار، دیگر بعید است بتوان نیروهای نیابتی را برای سرکوب اعتراضات مردم به کار گرفت.
همه آنچه گفته شد معنایی جز این ندارد که با سقوط مرکز مهم حزبالله در علیالطاهر شبکهای از سپاه فرو ریخت که آسیبپذیری آن را بهشدت افزایش میدهد.
***
مجری سرشناس مصری به اعدام محکوم شد
