برای گفتن دلتنگی ام کلامی نیست
و شعر جز سخن ِتلخ ِ ناتمامی نیست
شروع می کنمـَش با تلنگری از عشق
ولی دریغ به غیر از خیال خامی نیست
میان خواب می آید چو سایه ایی موهوم
که کام گیرمـَش امّا مجال کامی نیست
نهـیب می زندم غربت مهـیب آن دم
که خواب عشق چه بینی؟ به غیر دامی نیست!
تو اهل کشور خورشید و جام جمشیدی
شراب خویش در این جا مجو به جامی نیست
نهیب می زندَم تا سکوت چیره شود
بدون عشق غزل را ببین پیامی نیست
دلم گرفته تر از آسمان غربت ها است
برای گفتن دلتنگی ام کلامی نیست
ویدا فرهودی
